“ആ ” കുമാരി കൂതറിമാറുവാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും അത് പാഴായി കരീക പതിയെ തന്റെ സഞ്ചിയിൽ നിന്നും ഉരുളൻ തടിയുടെ ആകൃതിയിലുള്ള ഒരു വസ്തു പുറത്തേക്ക് എടുത്തു
കുമാരി :എന്താണത് നിങ്ങൾ എന്നെ എന്താണ് ചെയ്യാൻ പോകുന്നത്
കരീക :ഒന്നുമില്ല കുമാരി ഇത് ഇപ്പോൾ തീരും
ഇത്രയും പറഞ്ഞ് കരീക ആ വസ്തു കുമാരിയുടെ പൂറിൽ കയറ്റുവാനും ഇറക്കുവാനും തുടങ്ങി പതിയെ കയറ്റാൻ തുടങ്ങിയ കാരീക വളരെ വേഗം തന്നെ കൂടുതൽ ശക്തിയായി കയറ്റി ഇറക്കുവാൻ തുടങ്ങി
“ആ..ആ.. ഊ.. മതി മതി “കുമാരി നിലവിളിക്കുവാൻ തുടങ്ങി
അല്പസമയം ഈ പ്രവർത്തി തുടർന്ന ശേഷം കരീക ആ വസ്തു പുറത്തേക്ക് എടുത്തു അതിൽ കുമാരിയുടെ കൊഴുത്ത പശ പറ്റിയിരുന്നു കരീക വേഗം തന്റെ സഞ്ചിയിൽ നിന്നും ഒരു നീല പൊടി അതിനു മുകളിലൂടെ വിതറി ഉടൻ തന്നെ കരീകയുടെ കയ്യിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന വസ്തു കത്തുവാൻ തുടങ്ങി തളർന്നു കിടന്ന കുമാരിയും ഇത് കണ്ട് അമ്പരന്നു കരീക ഉടൻ തന്നെ കുമാരിയെ സ്വാതന്ത്ര്യയാക്കിയ ശേഷം പുറത്തേക്ക് പോകുവാൻ ഒരുങ്ങി
കുമാരി :എന്താണ് ഇപ്പോൾ ഉണ്ടായത് എന്താണ് ഇതിന്റെയെല്ലാം അർത്ഥം
കരീക :എല്ലാം ഞാൻ കുമാരിയോട് പറയാം പക്ഷേ എപ്പോഴല്ല
ഇത്രയും പറഞ്ഞ് കരീക കുമാരിയുടെ അറയിൽനിന്നു റാണിയുടെ അറയിലേക്കെത്തി
റാണി :എന്താണ് കരീകാ എന്താണ് നീ വല്ലാതിരിക്കുന്നത്
കരീക :മഹാറാണി കുമാരിക്ക് ഒരിക്കലും രാജകുമാരന്റെ കുഞ്ഞിനെ പ്രസവിക്കാനാകില്ല
റാണി :അപ്പോൾ കുമാരിക്ക് അമ്മയാകാനുള്ള കഴിവില്ലേ
കരീക :അങ്ങനെയല്ല ഇത് രാജകുമാരന്റെ പ്രശ്നമാണ് കുമാരന്റെത് ഒരു പ്രതേകതരം വിധിയാണ് ഒരു സാധാരണ സ്ത്രീക്ക് കുമാരന്റെ ബീജത്തെ ഏറ്റുവാങ്ങാൻ സാധിക്കില്ല
റാണി :അപ്പോൾ ഇതിന് ഒരു പരിഹാരവും ഇല്ലേ
കരീക :ഇപ്പോൾ എനിക്ക് ഉത്തരം തരാൻ കഴിയില്ല പക്ഷെ തീർച്ചയായും ഒരു വഴിയുണ്ടാകും എനിക്ക് രണ്ട് ദിവസം സമയം തരൂ ഞാൻ എല്ലാം ശെരിയാക്കാം
റാണി :ശെരി കരീക നീ പറഞ്ഞതു പോലെ ചെയ്യുന്നവൾ ആണെന്ന് എനിക്കറിയാം നീ ഇത് ചെയ്താൽ നീ ചോദിക്കുന്നത് എന്തും ഞാൻ തരും കഴിഞ്ഞതെല്ലാം നീ മറക്കണം
കരീക :ശെരി മഹാറാണി എനിക്കിപ്പോൾ വലുത് ഈ രാജ്യത്തിന്റെ ഭാവിയാണ്
********************************************
അന്ന് അർദ്ധരാത്രിക്കു ശേഷവും കരീക തന്റെ മാന്ദ്രിക ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പ്രതിവിധി തേടുകയായിരുന്നു
“എന്താണിത് എന്തുകൊണ്ടാണ് എന്റെ മുൻപിൽ ഒരു വഴിയും തെളിയാത്തത് എന്റെ ആഘോര മൂർത്തികൾക്ക് പോലും ഇതിനൊരു പ്രധതിവിധി നൽകാനാകില്ലേ ”
കരീക നിരാശയിൽ തന്റെ ഗ്രന്ഥങ്ങൾ വലിച്ചെറിഞ്ഞ ശേഷം അറക്കു പുറത്തേക്കിറങ്ങി കൊട്ടാരമുറ്റത്തേക്ക് നടന്നു
“ഇല്ല ഇതെനിക്ക് കിട്ടിയ അവസാന അവസരമാണ് ഇത് പാവഴാക്കുവാൻ പാടില്ല പക്ഷെ എന്താണ് ഞാൻ ചെയ്യേണ്ടത് എന്റെ മുൻപിൽ ഒരു വഴിയും തെളിയുന്നില്ലല്ലോ ”
ഇത്തരത്തിലുള്ള ചിന്തകളുമായി കരീക മുൻപോട്ട് നടക്കാൻ തുടങ്ങി പെട്ടന്നായിരുന്നു ഒരു തോഴി കയ്യിൽ ഒരു കുടം വെള്ളവുമായി അതിവേഗത്തിൽ കരീകയുടെ ദേഹത്തിൽ വന്നു മുട്ടിയത്
കരീക :അഹങ്കാരി നിനക്ക് കണ്ണില്ലേ
തൊഴി :ക്ഷമിക്കണം അവിടെ തീ പടരുന്നുണ്ട് അത് അണക്കണം വേഗം ചെന്നില്ലെങ്കിൽ എല്ലം കൈവിട്ടുപോകും
കരീക :തീയോ നീ എന്തൊക്കെയാണ് പറയുന്നത്
തോഴി :സംസാരിച്ചു നിൽക്കാൻ സമയമില്ല എന്നോട് ക്ഷമിക്കു
ഇത്രയും പറഞ്ഞ് തൊഴി അതിവേഗം മുൻപോട്ട് നടന്നു
കരീക :തീയോ അവൾ എന്തൊക്കെയാണ് പറഞ്ഞത്
കരീക വേഗം തോഴിയെ പിന്തുടരാൻ തുടങ്ങി
അതിവേഗം മുൻപോട്ട് നീങ്ങിയ തോഴി വേഗം തന്നെ കൊട്ടാരവളപ്പിലെ ചെറിയൊരു ധാന്യപുരയുടെ ഉള്ളിലേക്ക് കയറി അതിനുള്ളിൽ നിന്ന് ചെറിയ രീതിയിൽ പുക ഉയർന്നിരുന്നു ധാന്യ പുരയുടെ അകത്തെത്തിയ തോഴി വളരെ വേഗം തീ പടരുന്നതിനു മുൻപ് തന്നെ കയ്യിലുള്ള വെള്ളം ഉപയോഗിച്ച് അത് കെടുത്തി ഇതെല്ലാം മാറിനിന്നു കണ്ട കരീക വേഗം തന്നെ തൊഴിയുടെ അടുക്കൽ എത്തി
കരീക :ഈ അർദ്ധ രാത്രി ഇവിടെ തീ പടരുന്നുണ്ട് എന്ന് നിനക്ക് എങ്ങനെ മനസ്സിലായി