സാനിയ : അതിന്റെ കാര്യം പറയാതിരിക്കുന്നതാ ഭേദം..
ഞാൻ :അതെന്താ 🤔
സാനിയ :ആ കൊക്കയിലേക്ക് എങ്ങാനും വണ്ടി വീണാൽ നോക്കണ്ടാ…സെർച്ച് ആൻഡ് റെസ്ക്യൂ വരെ നടക്കില്ല..
അജിത് : അടുത്തത് എന്തെങ്കിലും…
ഞാൻ : ആ ഡ്രെസ്സിൽ നിന്ന്…
സാനിയ : ഒന്നും കിട്ടിയില്ല dna വരെ നിത്യയുടെ മാത്രം..
ഞാൻ ഇനി എന്തെകിലും ബാക്കിയുണ്ടോ എന്ന് ആലോചിച്ചു..
ഞാൻ :ഇനി..
അജിത് :ഒന്നും ബാക്കിയില്ല.
അവന്റെ മുഖത്തു പ്രതീക്ഷയറ്റ ഭാവം പ്രകടമായി..
സാഹിൽ : ചെയ്തവൻ കുറെ കാലം നന്നായി പഠിച്ചു എക്സിക്യൂട്ട് ചെയ്ത പോലെയുണ്ട്..
സാനിയ : ശെരിയാണ്..വളരെ ക്ലീനായി ചെയ്തിട്ടുണ്ട്…
ഞാൻ : പക്ഷെ ആര്? എന്തിന്?
അജിത് : കുടുംബത്തിലാരെങ്കിലുമായിരിക്കുമോ?
ഞാൻ : ആര്, അനുരാഗോ?
സാഹിൽ( ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ):അതിനു മാത്രമുള്ള ബുദ്ധിയൊക്കെ…
ഞാൻ : അങ്ങനെ തള്ളണ്ട..അന്വേഷണം തഴയപ്പെടുന്നതിനു കാരണം സാഹ കുടുംബത്തിന് ഉണ്ട് എന്നാ ഞാൻ കരുതുന്നത്…
സാഹിൽ :അതു അഭിമാനപ്രശ്നമാണെങ്കിലോ?ഒരു റൗടിയെ ഡീൽ കഴിയാത്ത ആളാ..
ഞാൻ : ശെരിക്കും സാഹ കുടുംബത്തിന്റെ ചരിത്രം എന്താ?
സാഹിൽ : അവരുടെ കുടുംബം കൂടുതലും വളർന്നത് ബ്രിട്ടീഷ് കാരുടെ കാലഘട്ടത്തിലാണ്..20ആം നൂറ്റാണ്ടിൽ അവരുടെ പിന്മുറക്കാർ കപ്പൽ ഇറങ്ങി.. പിന്നീട് ബ്രിട്ടീഷ് കാരുമായി കൂറ് പുലർത്തി.. പിന്നീട് ഒരു കൂട്ടർ ഹിന്ദു മതത്തിലേക്ക് മാറി.. ഇപ്പോഴുള്ളവർ അവസാനത്തെ കണ്ണികൾ..അവരുടെ ആ പഴയ കപ്പൽ ഇപ്പോഴും അവിടുത്തന്നെയുണ്ട്..
ആ…ഇപ്പോഴാ ഒരു കാര്യം ഓർമ വന്നത്.. അടുത്തയാഴ്ച ദീപാവലി അല്ലെ…അവരുടെ വക പരിപാടികളുണ്ട്.. അവരുടെ ബീച് ഹൗസിൽ…
അജിത് : എന്താ അങ്ങോട്ട് പോണോ?
ഞാൻ ഒരു നിമിഷം മിണ്ടാതിരുന്നു.. മനസ്സിൽ ചില കണക്കു കൂട്ടലുകൾ നടത്തി.. ചില സംശയങ്ങളും…
അജിത്തും സഹിലും തമ്മിലുള്ള സംസാരം മെല്ലെ മങ്ങി…ഞാൻ എന്നോട് തന്നെ സംസാരിക്കുന്നത് ശ്രദ്ധിച്ചു…
ആഘോഷമോ…
എന്തിനു?…
സ്വന്തം മകൻ കൊല്ലപ്പെട്ടിട്ടും??
ഇത് മറ്റൊരു അപകടം നടക്കുന്ന സ്ഥലമായിരിക്കുമോ?
തള്ളി കളയാനാവില്ല…കാരണം…നിത്യയുടെ കല്യാണസമയത്താണ് എല്ലാത്തിന്റെയും തുടക്കം…അഥവാ ശെരിക്കുമൊരു ഇത്രയും പ്ലാൻ ചെയ്യുന്ന കൊലയാളി ഉണ്ടെങ്കിൽ….
അയാൾക്കിതൊരു സുവർണവസരമല്ലേ…
“അരുൺ…”
പെട്ടന്ന് ഞാൻ ബോധത്തിലേക്ക് വന്നു…
സാനിയായിരുന്നു…സാഹിലും അജിത്തും എന്നെ നോക്കുകയായിരുന്നു…
എന്താ ആലോചിക്കുന്നേ?…
ഞാൻ : ഏയ്, ഒന്നുമില്ല..സാഹിൽ, ആ പരിപാടിക്ക് നിനക്ക് ക്ഷണമുണ്ടോ?
സാഹിൽ : അങ്ങനെയൊന്നുമില്ല, ആർക്കു വേണമെകിലും വരാം…അവസാനം അടുത്ത ഇളം തലമുറയിലെ ആരെങ്കിലും ദീപശ്ശിക കത്തിക്കണം..
ഞാൻ : അതു നന്നായി…
സാനിയ : നീയെന്താ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്?..
ഞാൻ : അഥവാ ഇത്രയും പെർഫെക്റ്റായി കളിക്കുന്ന മൈൻഡ് ഉണ്ടെങ്കിൽ.. അയാൾക്കു ഈ ആഘോഷത്തേക്കാൾ വലിയ അവസരം വേറെ കിട്ടില്ല…
എല്ലാവരും ഞാൻ പറഞ്ഞതിനോട് യോജിച്ചു…
അങ്ങനെ ആ ദിവസത്തെ കൂടിയിരിക്കലിന്നു ഒരു വിരാമമായി…
________________
ദിവസങ്ങൾ വീണ്ടും കടന്നു പോയി..
എന്താണ് ചെയേണ്ടത് എന്നറിയാത്ത അവസ്ഥ…
ജയിലിൽ ഉള്ള നിത്യ…
എവിടെയോ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്ന കൊലയാളി…
അതിനേക്കാൾ എല്ലാം അപ്പുറം…
സാനിയ….
അവളുടെ മുഖം എന്ത് ചെയ്തിട്ടും പോവുന്നില്ല…
ഞാനും അവളും അന്ന് രാത്രി ചെയ്തത് എന്റെ മനസിലേക്ക് ഓടി വന്നു..
അവളുടെ വിയർപ്പിന്റെ ഉപ്പ് രസവും…യോനി ദളത്തിൽ നിന്ന് ഇട്ടിട്ടു ഒഴുകിയ മദനപുഴയും…എല്ലാം എന്റെ മനസ്സിൽ വികാരം കൊള്ളിച്ചു…വീണ്ടും അതിന് വേണ്ടി ആഗ്രഹിച്ചു.. പക്ഷേ കാരണമില്ലാതെ ഒരു ഭയം…
പെട്ടന്ന ഒരു കാൾ..
ഞാൻ നോക്കി..
ബോസ്സ്….
ഞാൻ അറ്റൻഡ് ചെയ്തു :
ആ, മാധവേട്ട…പറ…
മാധവ് : അവിടുത്തെ കാര്യങ്ങളറിയാത്തത് കൊണ്ട് വിളിച്ചതാണ്…
ഞാൻ : സോറി, മാധവ്വേട്ടാ.. ഞാൻ വരാൻ കുറച്ചു ലേറ്റ് ആവും…ഒരു ഉറപ്പും പറയുന്നില്ല..
മാധവ് : ഞാൻ ഇപ്പൊ ആശുപത്രിയിലാണ്..
ഞാൻ : എന്താ കാര്യം 😨…