“എന്തേ ഞാൻ ആക്ക്യേരാടാ..”
“അത് വേണ്ട കയ്യി വെടക്കാവും”
“അത് സാരല്ല.. ഇക്ക് കൊഴപ്പല്ലടോ”
“വേണ്ട. വേണ്ട മുത്തേ”
“ഇനി അനക്ക് എപ്പളേങ്കിലും വേണംന്ന് തോന്ന്യാ ഇങ്ങ്ണ്ട് വര്വോ?”
“ഉം..” അവൻ അതെയെന്നർത്ഥത്തിൽ തലയാട്ടി
“ന്നാ നമ്മക്ക് പൂവാം” പാവം പെണ്ണ് വിറയ്ക്കുന്ന ശബ്ദത്തിലാണത് പറഞ്ഞത്.
“ആരേലും കാണും സംഗീത പൊയ്ക്കോ ഞാൻ കൊറച്ച് കഴിഞ്ഞ് പൂവാം”
“ഉം.” പെണ്ണ് മനസ്സില്ലാ മനസ്സോടെ തിരിഞ്ഞു നോക്കിക്കൊണ്ട് പതിയെ നടന്നു നീങ്ങി.
‘പാവം ന്റെ അംജദ് ഓൻക്ക് വഷളായ്റ്റാവും വേണ്ടാന്ന് പറഞ്ഞേ. ചെക്കൻ നല്ലോം സുഖിച്ചിക്ക്ണ്’ അവളോരോന്നോർത്ത് റോഡിനോരം ചേർന്ന് നരണിപ്പുഴ പോലെ നാണിച്ചൊഴുകി. എന്നെങ്കിലുമൊന്നാകുന്ന നാളിനുവേണ്ടി കൊതിച്ചവൾ നൂറു സ്വപ്നങ്ങൾ നെയ്ത് വീട്ടിലേയ്ക്ക് നടന്നു.
അവൾ പോയിക്കഴിഞ്ഞതും പോകാനൊരുങ്ങിയ അംജദ് പിറകിൽ നിന്ന് പാർവ്വതിച്ചേച്ചിയുടെ വിളി കേട്ട് സ്തബ്ദനായി!
“ടാ നിക്കവ്ടെ..എന്താത് പരിപാടി? ആ പെണ്ണിനെ ചതിക്ക്യെല്ലെ ഇയ്യി?” പാർവ്വതിയുടെ കൊലവിളി കേട്ട് അംജദ് ഞെട്ടിത്തിരിഞ്ഞു. പാർവ്വതി അടുത്ത് വന്നവന്റെ ടീഷർട്ടിൽ കുത്തിപ്പിടിച്ചു
“എന്താ ഇയ്യിന്റെ സംഗീതനെ കാട്ട്യേത്? സംവൃതനെ വെച്ചിര്ന്ന്ട്ട് ഓളെ ചതിക്ക്യെല്ലെ ഇയ്യി?”
അംജദ് ആകെ തരിച്ച് പോയി.
‘പടച്ചോനെ ഈ പെണ്ണെര്ത്തി ഇതൊക്കെ കണ്ട്ണ്ടാവോലോ’ ചിന്തിച്ചിട്ടവന്റെ തൊലിയുരിഞ്ഞു. ഇവരിത് വീട്ടിൽ പറഞ്ഞാൽ സംഗീതയുടെ ഗതിയെന്താവുമെന്നോർത്ത് അവന്റെ മനസ്സിൽ തീയായി. എങ്ങിനെയെങ്കിലും ഇവരുടെ കാലുപിടിച്ചെങ്കിലും ഈ പ്രശ്നം ഒതുക്കണമെന്ന ചിന്ത അവനിലുണർന്നു.
തന്റെ വീട്ടിലറിഞ്ഞാലുണ്ടാവുന്ന പ്രശ്നത്തേക്കാൾ അധികം ഭയം തോന്നിയത് സംഗീതയുടെ നിഷ്കളങ്ക മുഖമോർത്തപ്പോഴാണ്.
‘ആ പാവം വേദനിച്ചുകൂടാ… സംഗീത തെറ്റുകാരിയായി വീട്ടുകാർക്കു മുന്നിൽ തല കുനിച്ച് നിൽക്കുന്നത് ചിന്തിക്കാൻ പോലും കഴിഞ്ഞില്ല അംജദിന്.
“ചേച്ച്യേ ഞാൻ ചതിക്ക്വൊന്നുല്ല. ടീച്ചറെയ്റ്റ്ള്ളതൊക്കെ ഇനിണ്ടാവുല്ല. പ്ലീസ് ഇത് വീട്ടീപോയി പറയര്ത്.”
“ആടാ ഇന്ന്ട്ട് ഇങ്ങക്ക് വേണ്ടി ഞാനിതൊക്കെ ചീതാ എന്നേലും അവരറിഞ്ഞാ പിന്നെ ഇന്റവസ്ഥ എന്താവും?”
അത് കേട്ട് മറുപടിയില്ലാതെ തലകുനിച്ച് നിൽക്കാനേ അവന് കഴിഞ്ഞുള്ളൂ.
“ഓക്കെ ഞാൻ ആരോടും പറയ്ണില്ല ഇയ്യി ഇതും ആരോടും പറേണ്ട” അവരത് പറഞ്ഞ് അംജദ് ഒന്ന് നെടുവീർപ്പിടുന്നതിനു മുൻപേ പാർവ്വതിയവന്റെ ട്രാക്ക്സ്യൂട്ടിനുള്ളിൽ കൈ കടത്തി വാടിയ മുഴുപ്പിൽ കയറിപ്പിടിച്ചു!
“ഹെയ് ശ്ശെന്താത്? വിട് ചേച്ച്യേ” അവനൊന്ന് കുതറി നോക്കിയെങ്കിലും അവരവിടെ പിടിമുറുക്കിയതോടെ അവൻ വേദനിച്ച് അനങ്ങിയില്ല.
“അനങ്ങാതെ നിന്നാ വേദനിക്കുല്ല” ഇതും പറഞ്ഞവൾ ചരൽക്കല്ലിൽ മുട്ടുകുത്തിനിന്നതിനെ പുറത്തെടുത്തു. അവനവരെ മുടിയിൽ പിടിച്ച് വലിച്ച് മാറ്റാൻ നോക്കിയെങ്കിലും അവരുടെ പിടി മുടുകിയപ്പോൾ കൈയെടുത്തു.
“വേദനിക്ക്ണ് ചേച്ച്യേ പ്ലീസ് വിട്” അവൻ ചെറുതായെങ്കിലും കുതറിനോക്കി. അവന്റെ കണ്ണിൽ നിന്ന് പൊന്നീച്ച പാറി. ഇല്ല അവർ വിടാനുള്ള ഭാവമില്ല. അതിന്റെ കടയിൽ അവരുടെ കരുത്തുറ്റ കൈകൾ കൂടുതൽ മുറുകുകയാണ്.
പാർവ്വതി നാവ് നീട്ടിയതിൻ തുമ്പിലൊന്ന് നക്കി. ഇല്ല അത് വളരുന്നില്ല. വേദനിച്ചിട്ടാവും എന്ന് വിചാരിച്ച് അവർ ചെറുതായതിനെ അയച്ച് അതിന്റെ തുമ്പിൽ മൃദുവായി കടിച്ചു. പതിയെയത് വളരുന്നത് കണ്ട് പാർവ്വതി പ്രതീക്ഷയോടെ അതിന്റെ അഗ്രം വായിലാക്കി കൈകൾ പൂർണ്ണമായും അയച്ചു. അതോടെ അത് ഒന്നുകൂടി വളർന്നു.
“ചേച്ച്യേ പ്ലീസ് ഈ തെറ്റ് ഇന്യാവർത്തിക്കുല്ലാന്ന് വാക്ക് കൊട്ത്തതാ ഞാന്”
“അതിന് ഇതോളും അറിയണ്ട..ആരും അറിയണ്ട. അനങ്ങാതെ നിന്നാ വേദനിക്കുല്ല” ഇതും പറഞ്ഞ് പാർവ്വതിയവന്റെ മുഴുത്ത ചുവപ്പിനെ പകുതിയിലധികം വായിലാക്കി. അവന് സുഖിക്കുന്നെങ്കിലും ആവർത്തിക്കുന്ന തെറ്റോർത്ത് കുതറുമ്പോഴോക്കെ പാർവ്വതിയുടെ കൈകൾ മുറുകിയത് അവനെ വല്ലാതെ നിരാശപ്പെടുത്തി.