“മോന് ദേഷ്യണ്ടാ ചേച്ചിനോട്?”
“ഇല്ല, നന്നായി സുഖിച്ചു. ചേച്ച്യേ”
“അപ്പോ സംഗീതനെ ഇനി വേണ്ടേ?” അവന്റെ ചുണ്ടിൽ വിരലോടിച്ച് പാർവ്വതി ചോദിച്ചു.
“അതപ്പൾത്തെ ഒരിതില് പറഞ്ഞേല്ലേ ചേച്ച്യേ”
“ഇക്കും മനസ്സിലായ്ക്ക്ണ് അനക്ക് സംഗീതനെ അത്രക്ക്ഷ്ടാന്ന്”
“അപ്പോ ചേച്ച്യേ അപ്പോ ഇന്റെ ഏട്ടനെ വേണ്ടാന്ന് പറഞ്ഞതോ?”
“എപ്പോ?”
“ഓർമ്മല്ലേ ചേച്ചിക്ക്? എങ്ങനേണ്ടാവാ അതല്ലേര്ന്ന് കാട്ടീര്ന്നത്” ആ പറഞ്ഞത് അവളെ തെല്ലൊന്ന് നാണിപ്പിച്ചു. അവൾ നാണിച്ച് ചുവന്ന് അവനെ വരിഞ്ഞ് മുറുക്കി. അവൻ പെണ്ണിന്റെ കഴുത്തിൽ നക്കിത്തുടച്ചു.
“ഹൗ എന്താ നീറ്ണത്?” അവൾ അവനെ തള്ളിയിട്ട് പൂറ് പരിശോധിച്ചു അവിടുന്ന് ചോര പൊടിയുന്നു. അത് തൊട്ടുനോക്കി അംജദിനെ ദയനീയമായി നോക്കിയ പാർവ്വതിയുടെ മുന്നിൽ അംജദ് തലകുനിച്ച് നിന്നു.
“ഇവ്ടെന്താത്?” മുലയിൽ ചോര കല്ലിച്ച് നിന്നത് നോക്കി പാറു പരിഭവിച്ചു കിണ്ടിരുന്നു.
“ഇക്ക് വെയ്യ അട്ത്താഴ്ച്ച ഏട്ടൻ വര്ണ്ട് ഒക്കെ കൊളാവും. അയ്ന്റെ മുന്നെ ഒണങ്ങ്യാ മത്യാര്ന്ന്” അവൾ സങ്കടം പറയുന്നത് കേട്ട് അംജദ് ഉള്ളിൽ ഊറിച്ചിരിച്ചു. പക്ഷേ പുറത്ത് കാണിച്ചില്ല. അവൻ സങ്കടമഭിനയിച്ച് നിന്നു.
അതേസമയം പ്രിയപ്പെട്ടവന്റെ കുസൃതികളോരോന്നോർത്ത് മനസ്സിൽ വിരിഞ്ഞ ചിരി ചുണ്ടിലേയ്ക്ക് പടർന്ന സംഗീത ഇതറിഞ്ഞാൽ ചങ്കുപൊട്ടി മരിക്കുമായിരുന്നു.
“എന്താണ് ചേച്ച്യേ ഒര് ആലോചനയും ചിര്യൊക്കെ?”
അനിയന്റെ ചോദ്യം കേട്ടാണ് സംഗീത ചിന്തയിൽ നിന്നുണർന്നത്. “അതൊക്കെ ഇണ്ട് ഇയ്യാരോടും പറയര്ത് ഇയ്യ് വരാൻ കാത്തിരിക്ക്യേര്ന്ന് ഞാനിത് പറയാന്.” കാര്യം അനിയനും ചേച്ചിയുമായിരുന്നെങ്കിലും ഒരു വയസ്സിന് മാത്രം ഇളയതായ അരുൺ അവൾക്ക് ശരിക്കുമൊരു സുഹൃത്തായിരുന്നു.
“ആ്… എന്താ പറയ്?” അവൻ ആവേശത്തോടെ മെത്തയിൽ ചാടിയിരുന്നു.
“ടാ നമ്മടെ അംജദ്ല്ലേ… ഓനെക്ക്ഷ്ടാ” അവൾ തെല്ലും നാണിക്കാതെയത് പറഞ്ഞത് അരുണിനെ ശരിക്കറിയാവുന്നത് കൊണ്ടാണ്. എന്തിനും ഏതിനും ചേച്ചിക്കൊപ്പം നിലകൊള്ളുന്ന ‘ജ്യേഷ്ഠനായിരുന്നു’ അനിയൻ.
“ഇന്ന്ട്ട് ഓൻക്ക് ഇഷ്ടാ?”
“ഉം..”
“ഏ… ഞാൻ വിചാര്ച്ച് ഓൻക്ക് ഷാനിബാനെയ്റ്റ് എന്തൊക്കേ ഇണ്ട്ന്ന്. ഇന്നാ ഇയ്യൊന്ന് ഹെൽപ്പീയടോ”
“എന്ത് ഹെൽപ്പ്?”
“ഇഷ്ടാന്ന് ചോദിക്ക്വോ?”
“ഷാനിബാടാ?”
“ഉം…”
“അതൊന്നും വേണ്ട ഓള് സ്നേഹല്ലാത്തോളാ. ഒരീസം കൊണ്ടാ ഓൾക്ക് ഓനോട്ള്ള സ്നേഹല്ലാണ്ടായേ. അനക്കറ്യോ ഓള് പറഞ്ഞത്…”
“എന്താ ഓള് പറഞ്ഞത്?” പക്ഷേ വൈകിയാണെങ്കിലും അവൾ പറഞ്ഞത് സത്യമായി വന്നല്ലോ എന്നോർത്ത് പെണ്ണിന്റെ ശബ്ദമിടറി. സംവൃതയെക്കുറിച്ചോർക്കുമ്പോൾ തന്നെ അടിവയറ്റിൽ നിന്നൊരു തീയാണ് സംഗീതയ്ക്ക്. അവൾ പറഞ്ഞത് പൂർത്തിയാക്കാതെ അവിടുന്നൊഴിഞ്ഞ് മാറി.
പിറ്റേന്ന് ഒഴിഞ്ഞുമാറി നടന്ന ഷാനിബയെ പിടിച്ച് സംഗീത നെല്ലിമരച്ചുവട്ടിലേയ്ക്ക് കൊണ്ടുപോയി.
“ടീ അനക്ക് വേണ്ടാത്തത് ഞാന്ട്ത്ത്”
സംഗീത പറഞ്ഞത് മനസ്സിലാകാതെ മിഴിച്ച് നിന്ന ഷാനിയോട് സംഗീത അതുവരെ നടന്നതൊക്കെ വിശദീകരിച്ചു.
“ഹ്ം അനക്ക് അംജദിനോട് ഇഷ്ടണ്ട്ന്ന് ഓൻ ആദ്യെഴ്തിയ ലെറ്റ്റില്ണ്ടാര്ന്ന്. ഇക്ക് വെല്ലാത്ത വെഷമായി അത് വായിച്ചപ്പോ. അനക്ക് ഇഷ്ടണ്ടെങ്കിൽ ഞാൻ ഒഴിഞ്ഞ് മാറാന്ന് വിചാര്ച്ചി.
അയ്ന് ഓനെ എങ്ങനേങ്കിലും ഒഴിവാക്കണംന്ന് വിചാര്ച്ചിട്ടാ ഞാന് ഈ നാടകൊക്കെ കളിച്ചേ. അല്ലാണ്ട് ഇക്ക് ഓനെ ഇഷ്ടല്ലാണ്ടൊന്നും അല്ല. ഇപ്പോ ഇങ്ങള് ഒന്നായ്ലേ അത് മതിക്ക്!” അത് പറഞ്ഞുകഴിയുമ്പോൾ നജ്മത്തിന്റെ കൺമഷി ഒരിക്കൽ കൂടി കലങ്ങിയൊഴുകി... അതിറ്റിവീണ് ചെമ്പക ടോപ്പിൽ നോവിന്റെ കറുപ്പായ് പടർന്നു. സംഗീതയ്ക്ക് മനസ്സ് വിങ്ങി വാക്കുകൾ പാതിയിൽ മുറിഞ്ഞു. ഉറക്കെ കരയാൻ കൊതിച്ച സംഗീത ഷാനിബയുടെ തോളിൽ മുഖം പൂഴ്ത്തി നെഞ്ചിലെ തീയൊതുക്കി. വിതുമ്പലുകൾ ചെറുതേങ്ങലായ് എത്ര ഒഴുകിയിട്ടും ഉള്ളിലെ നോവ് മാറുന്നില്ല. അവൾ നജ്മത്തിനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് കണ്ണീരൊഴുക്കി.