“….അമ്മക്ക് വിഷമമായോ….”. അവൻ നിർമ്മലയുടെ അടുത്ത് ചെന്നിരുന്നു അവരുടെ മുഖത്ത് നോക്കി ചോദിച്ചു.
നിർമ്മലയുടെ മുഖം പാടെ വാടിരുന്നു. ഇതു വരെ വളരെ രസകരമായി പോയിക്കൊണ്ടിരുന്ന അന്തരീക്ഷം തീർത്തും നശിപ്പിച്ചതിൽ അവന് വല്ലാത്ത വിഷമം തോന്നി. ഇതേ അളവിൽ തന്നെയായിരുന്നു നിർമ്മലയിലും. മകന്റെ വാടിയ മുഖം കണ്ടപ്പോൾ അർക്ക് വിഷമം സഹിക്കാൻ പറ്റാതെയായി. അവർ മകന്റെ തലയിൽ തലോടി.
“….അമ്മേ….അയാൾ…. ആ കേശവൻ നമ്പൂതിരി അമ്മയെ നോക്കി….നോക്കി….”. ഉണ്ണികൃഷ്ണന്റെ വാക്കുകൾ പുറത്ത് വരാതെ മുറിഞ്ഞു.
“….എന്തായാലും ഉണ്ണി എനിക്കറിഞ്ഞേ …. മതിയാകൂ….നീ എന്തായാലും പറയൂ…..മടിക്കാതെ പറയൂ….”.
“….അയാൾ അമ്മയെ നോക്കി മാസ്റ്റർബേറ്റ് ചെയ്യുകയായിരുന്നു…..”.
“…അങ്ങനെ പറഞ്ഞാൽ എന്തുവാ ഉണ്ണിയെ….”.
നിർമ്മലക്ക് മാസ്റ്റർബേറ്റിന്റെ ആർത്ഥമറിയതെ അവനോട് ചോദിച്ചപ്പോൾ പരുങ്ങിയത് ഉണ്ണികൃഷ്ണനായിരുന്നു.
“….അത് ആണുങ്ങൾ ചെയ്യില്ലേ….അത്….”.
“….അതെന്താണെന്നല്ലേ ഞാൻ ചോദിക്കുന്നേ നിന്നോട്…..”. നിർമ്മല മകനോട് കയർത്തു. ഉണ്ണികൃഷ്ണനാണെങ്കിൽ അവന്റെ അമ്മയുടെ നിഷ്കളങ്കത കണ്ട് എന്തു പറയണം എന്ന അവസ്ഥയിലായി.
“…..അമ്മേ… ഈ ആണുങ്ങൾ…..ഇല്ലേ… ഈ ആണുങ്ങൾ….”. വീണ്ടും അവൻ പരുങ്ങി.
“…ഉണ്ണീ….നീ പറയുന്നുണ്ടെങ്കിലും പറ…..”. നിർമ്മല .ഇത്തവണ ഇത്തിരി ദ്വേഷ്യത്തിലാണ് പറഞ്ഞത്. അതിൽ തരിച്ച് പോയ ഉണ്ണികൃഷ്ണന്റെ വായയിൽ നിന്ന് അറിയാതെ വാക്കുകൾ പുറത്ത് ചാടി.
“….ആ കേശവൻ നമ്പൂതിരി അമ്മയുടെ ചന്തി നോക്കി അയാളുടെ കുണ്ണ പിടിച്ച് വാണമടിക്കുകയായിരുന്നു…..”.
“….എന്നിട്ട് നീ അയാളെ എന്തു ചെയ്തു….”.
“…ഞാൻ അയാളുടെ സാമാനത്തിൽ ഒരു ചവിട്ട് വച്ച് കൊടുത്തു….അത്രന്നെ….”.
ഉണ്ണികൃഷ്ണൻ പറയുന്നത് കേട്ട് നിർമ്മല പൊട്ടി ചിരിച്ചു. അവന് അവന്റെ അമ്മ ഇങ്ങനെ ചിരിക്കുന്നത് വല്ലപ്പോഴും മാത്രമേ കാണാറുള്ളൂ. മനസ്സ് തുറന്ന് അമ്മ ചിരിക്കുന്നത് കണ്ടവൻ അതിൽ പങ്കുചേർന്നു.
“…ഉണ്ണീ….ഇനി ഞാൻ നേരത്തെ പറഞ്ഞമാതിരി കുളക്കടവിൽ വെയിൽ കായാൻ കിടന്നാൽ എന്താകും സ്ഥിതി….ന്റെ ശിവ ശിവാ….”. നിർമ്മല ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു.
“….അങ്ങനെയാണെങ്കിൽ അമ്മേ…ഈ ഗ്രാമം മൊത്തം പുഴയാകും….”.
“….പുഴയോ…..ഹഹഹ എന്തു പുഴ….”. നിർമ്മല തിരാരായ ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു. അമ്മയുടെ നിഷ്കളങ്കതയിൽ അവൻ അത്ഭുതം കൂറി.
“…എന്തു പുഴയെങ്കിലും ആകട്ടെ….ഈ അമ്മയുടെ കാര്യം….”.
“….എന്നാലും നീ ആയളെ…. ഹഹഹ….”.
ഉണ്ണികൃഷ്ണന്റെ മുഖത്ത് ഭാവം മാറുന്നത് കണ്ട നിർമ്മല എന്തു പറ്റിയെന്ന് ആരാഞ്ഞു.
“….മറ്റുള്ളവർ… അമ്മയെ ഇങ്ങനെ നോക്കുന്നതിൽ അമ്മക്ക് വിഷമമില്ലേ..???”.
“….നിന്നെ ഒരുപാട് സുന്ദരിമാർ നോക്കി വെള്ളമിറക്കുബോൾ…. നിനെക്കെന്താണ് തോന്നാറ്…. ന്റെ ഉണ്ണിയ്യേ….”.
“…എനിക്ക് ..എനിക്ക് സന്തോഷം തോന്നും….പിന്നെ അഭിമാനം തോന്നും….”.
“…അതുപോലെയൊക്കെ തന്നെയാടാ… ഈ അമ്മക്കും…..അവൻ നോക്കുന്നെങ്കിൽ നോക്കട്ടെ…കാണാൻ ചന്തമുള്ളൊടൊത്തോളം അല്ലെ അവർ നോക്കുകയുള്ളൂ…..അവർ നോക്കിക്കോട്ടെ….നേരത്തെ നീ കേശവൻ നമ്പൂതിരി ചെയ്ത പോലെ ചെയ്തോട്ടെ… ഇമ്മക്കെന്താ ഉണ്ണീ ചേതം…..”.
“….ഹാ… അമ്മേടെ പൂതി കൊള്ളാം….മധുരപതിനേഴല്ലേ….ന്റെ അമ്മക്ക്…..എന്തായാലും. ആരും അമ്മയെ നോക്കി അങ്ങനെ ചെയ്യണ്ട…..ഹുംമ്….”.
“…ന്റെ ഉണ്ണീ…. മറ്റുള്ളവർ ഇങ്ങനെയൊക്കെ പെരുമാറാൻ പാടുള്ളൂ എന്ന് നമുക്കെങ്ങനെ പറയാൻ പറ്റും.. അവരെ അവരുടെ പാട്ടിന് വിടുക അത്രന്നെ.”.
“…ഓഹോ….അങ്ങനെ ആരും എന്റെ അമ്മയെ നോക്കി അങ്ങനെ ചെയ്യേണ്ട…..എല്ലാത്തിന്റെയും സാമാനം ഞാൻ ചവിട്ടി ഓടിക്കും….”.
“….എന്നാ ഉണ്ണീ… നീയെന്നെ കൂട്ടിലിട്ട് വളർത്താൻ വല്ല ഉദ്ദേശ്യം ഉണ്ടോ…..”. പകുതി കാര്യമായി നിർമ്മല അവനോട് ചോദിച്ചു.
“….. ഇങ്ങനെ പോയാൽ വേണ്ടി വരും…..”. അവൻ മറുപടി പറഞ്ഞ് അമ്മയുടെ മടിയിൽ കിടന്നു.
നിർമ്മല മടിയിൽ കിടക്കുന്ന മകന്റെ തലമുടിയിൽ തലോടി. ആ വാത്സല്യം തുളബ്ബുന്ന വിരലിന്റെ തലോടലിൽ അവന്റെ ചെറിയ ദേഷ്യം പമ്പകടന്നു.