അയ്യാളുടെ ആത്മാർത്ഥതയും സംസാരവും അച്ഛനും അമ്മയ്ക്കും അവരുടെ ഇടയിൽ ഉള്ള മതിപ്പ് വെളിവാക്കി തരുന്ന രീതിയിൽ ആയിരുന്നു
ഒരുവേള സന്ദീപിന് അഭിമാനം തോന്നി
“അല്ല എന്തായാലും അതു കയ്യിലിരിക്കട്ടെ വേറെ എന്തെങ്കിലും ഇനി ഉണ്ടേൽ ഞാൻ രവിയേട്ടനെ വിളിക്കാം”
എന്നാൽ ശരി ഞങ്ങളിറങ്ങുവാണെ…രവിയും മറ്റു പണിക്കാരും യാത്ര പറഞ്ഞിറങ്ങി
…………………………………..
അനിതയും സന്ദീപും ചെന്നപാടെ സോഫയിൽ ഒന്നിരുന്നു നെടുവീർപ്പിട്ടു
ഹോ ഇനിയിതെല്ലാം ഒന്ന് ഒതുക്കി വെക്കണം ബാഗ് നോക്കി അനിതയതു പറയുന്നതിന്റെ ഇടയ്ക്ക് കയറി സന്ദീപ് അവളെ വിളിച്ചു.
അമ്മേ!!
എന്താ മോനെ ഹ്മ്മ് ?
വിശക്കുന്നു ഓർഡർ ചെയ്താലോ?
ഏഹ്ഹ് മോനു കാലത്ത് കഴിച്ചതല്ലേ? എന്നിട്ടല്ലേ നമ്മൾ ഇറങ്ങിയത്?
എന്നാലും എനിക്കിപ്പോ വിശപ്പുണ്ട് മന്തി ബിരിയാണി രണ്ടാൾക്കു വാങ്ങാം സൂപ്പറാ..
അതിനെ പറ്റി എന്താണ് മേലെപ്പാട്ട് അനിതാ പിള്ളയുടെ അഭിപ്രായം ഹ്മ്മ്??,
സന്ദീപിന്റെ ഭാവാഭിനയത്തോടെ ഉള്ള ചോദ്യം.
“അവിടുന്ന് പറയും പോലെ ആവാം”
അവൾ കളിയായി വിനയം അഭിനയിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു…
“താങ്ക്സ് അമ്മേ”
“ഞാൻ ഒന്ന് കുളിച്ചിട്ട് വരാം ”
അവൻ തിടുക്കത്തിൽ അവന്റെ റൂമിലേക്ക് ഓടി കയറി അനിത അവനെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ഓർത്തു…
തന്റെ ഇപ്പോഴത്തെ സന്തോഷവും ധൈര്യവും ഇവനിങ്ങനെ ഒപ്പമുള്ളതാണ്,
ദാസേട്ടൻ…. തന്റെ ഭർത്താവ് രാംദാസ്., ഇപ്പോൾ സിങ്കപ്പൂരിലാണ്..
ഈയിടെയായി പോകെ പോകെ വിളിയൊക്കെ കുറവാണ് ബിസിനെസ്സ് എന്നും പറഞ്ഞുള്ള കറക്കവും ചിന്തകളും…
തനിക്കിപ്പോൾ ഒരു പരിഗണന തരുന്ന കാര്യത്തിൽ ദാസേട്ടൻ പിന്നോക്കമാണ് രണ്ടു മൂന്ന് വർഷമായി, ഇങ്ങനെ ഒരാളുണ്ടോ എന്ന് പോലും ഓർമയില്ല എന്ന് തോന്നും കടമ തീർക്കും പോലെയാണ് പലപ്പോഴും പെരുമാറ്റം
എന്തൊക്കെ ആയിരുന്നു മുൻപ്….
ആ ലാളനയും കേറിങ്ങും ചില നോക്കും വാക്കും ഒക്കെ…. പിന്നേ സ്വകാര്യമായ തങ്ങളുടെ സമയങ്ങൾ.. കരപരിലാളനങ്ങൾ….പിന്നേ ആ തീവ്രമായ സ്നേഹവും മറ്റു ചിലതും..
ഇനി മറ്റൊരു ബന്ധമോ മറ്റോ ഉണ്ടാകുമോ?
പക്ഷെ അപ്പോഴും തന്നെ സന്തോഷിപ്പിക്കാൻ കൂടെ ഒരാളുണ്ടെന്ന് തോന്നിപ്പിക്കാൻ തന്റെ മകന് കഴിഞ്ഞു… ഡിഗ്രി തേർഡ് ഇയർ ആണ് അവൻ,
ആവശ്യത്തിന് ധൈര്യവും കാര്യബോധവും പക്വതയും പ്രസരിപ്പും ഒക്കെ അവന്റെ അച്ഛനെ പോലെ അവനുമുണ്ട്… തന്റെ മുന്നിൽ പൂർണമായി താൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന പോലെ ഒരു മകനായി സന്തോഷിപ്പിച്ചുകൊണ്ടു തന്നെ അവനുണ്ട്…
അവൾ മൊബൈൽ എടുത്തു സ്വിഗിയിൽ ഫുഡ് ഓർഡർ ചെയ്തു, അവൻ കുളിച്ചു വരുമ്പോഴേക്കും താൻ നട്ട ബോഗൻ വില്ലകളെ ഒന്ന് നോക്കിയിട്ട് വരാമെന്നു ചിന്തിച്ചു അവൾ മുറ്റത്തേക്ക് നടന്നു..
സന്ദീപ് കുളി കഴിഞ്ഞു ഡ്രസ്സ് മാറ്റി അകത്തോട്ടു വന്നു,
അമ്മയോട് ഈ ഒരു മാസം എന്തൊക്കെ വേണം, ചെയ്യണം എന്നൊക്കെ പ്ലാൻ ചെയ്യണം അതിനിടക്ക് തന്റെ ചില പ്ലാനിങ് കൂടിയുണ്ടല്ലോ ഈ വരവിൽ….
അവൻ ഓർത്തു…
ചിന്തകൾക്ക് ആഴം കൂടും പോലെ…….അതോ സ്വപ്നം കാണുകയാണോ താൻ??
…………………………………….
കടഞ്ഞെടുത്ത അഴകും അളവും ഉള്ള, കട്ടിയുള്ള നെയ്പോലെ കൊഴുപ്പും മുഴുപ്പും മുറ്റിയ ഒരു സുന്ദരമായ ശരീരം അവന്റെ മനസ്സിൽ തെളിഞ്ഞു!
ഒപ്പം അവളുടെ സുന്ദരമായ ശാലീനമായ ശ്രീത്വമുള്ള മുഖത്ത് എന്തോ ഒരു ചിന്തയിൽ എന്ന പോലെ ഭാവം !!
അപ്പോൾ അവളുടെ പിറകിൽ ഒരു ചെറുപ്പമായ സുന്ദരനായ ആരോഗ്യവാനായ ഒരു യുവാവ് നിൽക്കുന്നു!!
മുൻപിലെ സമൃദ്ധമായ ലാവണ്യം കണ്ടു അത്യധികം ആസക്തിയും ആഗ്രഹവും അയ്യാളുടെ മുഖത്തുണ്ട്..
പെട്ടെന്ന് തിരിഞ്ഞു നോക്കുന്ന അവൾക്ക് ആദ്യം ഗൗരവവും പിന്നാലെ എന്തോ തീവ്രമായ വികാരവും വരുന്നു അതെന്താണ്??
ആ അതിസുന്ദരിയുടെ മുഖഭാവം എന്തായിരുന്നു??
ഇനിയും ഒഴിയാത്ത യൗവനത്തിന്റെ പ്രസരിപ്പിൽ നിറഞ്ഞു കവിഞ്ഞ മാദകത്വമോ?
അതോ ഇനിയും ശരീരം മതിവന്നിരുന്നില്ല എന്ന മട്ടിൽ തേടുന്ന കാമമോ?
അതോ ഇണയെ കണ്ടെത്തുവാനുള്ള പ്രണയമോ??
എന്താണ്??