പകുതി പൂക്കുന്ന പാരിജാതങ്ങൾ – 3 35അടിപൊളി  

“ഇച്ചായനെന്താ ഉദ്ദേശിച്ചേ… ?”

മിയയും കുസൃതിയോടെയാണ് ചോദിച്ചത്.

“ഞാനൊന്നും ഉദ്ദേശിച്ചില്ലേ…”

സണ്ണി ഷർട്ടഴിച്ച് ഹാംഗറിൽ തൂക്കി.

“ഏതായാലും മമ്മിയൊന്ന് പേടിച്ചിട്ടുണ്ട്… പക്ഷേ, ഇച്ചായൻ സൂക്ഷിക്കണം… എന്റെ മമ്മിയൊക്കെയാ… എന്നാലും വിഷമാ ഇച്ചായാ… എങ്ങിനെയാ മമ്മി പെരുമാറുകാന്ന് പറയാൻ പറ്റൂല..”

മിയ, അവനെ വലിച്ച് അടുത്തിരുത്തി, അവന്റെ വിരിമാറിൽ വിരലോടിച്ച് കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

“ സത്യം പറഞ്ഞാ മമ്മിക്കിത്ര പ്രശ്നമുള്ളതൊന്നും എനിക്കറിയില്ലായിരുന്നു… മമ്മിക്കെന്നോട് നല്ല പകയുണ്ട്… ചന്ദ്രേട്ടനും ഉണ്ട് പക… അത് ചന്ദ്രേട്ടനെന്നോട് പറയുകയും ചെയ്തു…”

“ അതാ ഞാൻ പറഞ്ഞത്.. ഇച്ചായൻ സൂക്ഷിക്കണോന്ന്…
എന്നാലും എന്റെ കുട്ടന്റെ ധൈര്യം ഞാൻ സമ്മതിച്ചു… രണ്ട് പേരേയും ഒന്ന് വിറപ്പിച്ച് നിർത്തിയല്ലോ…”

മിയ, അവന്റെ തലയുടെ പിന്നിൽ പിടിച്ച് ചുണ്ടുകൾ വായിലാക്കി ഊമ്പി.

“മൂഡൊക്കെ പോയി ഇച്ചായാ… പക്ഷേ, ഇപ്പോ പിന്നേം മൂഡ് വാരുവാടാ ചക്കരേ…”

മുഖം മാറ്റി മിയ പറഞ്ഞു.

“ എന്നാലും മമ്മിയെ പൂറിന്ന് വിളിച്ചത്… അപ്പോ മമ്മീടെ മുഖമൊന്ന് കാണണാരുന്നു…”

അത് പറഞ്ഞ് മിയ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു.

“ ഇച്ചായാ… മമ്മീം, അങ്കിളും നല്ല ബന്ധമുണ്ടെന്നാ എനിക്ക് തോന്നുന്നേ..
അല്ലാതെ മമ്മിക്കിത്ര വേദനിക്കില്ല… നമുക്കത് കണ്ട് പിടിക്കണം ഇച്ചായാ… അവരുടെ കള്ളക്കളി നമുക്ക് പുറത്ത് കൊണ്ട് വരണം….”

“പോട്ടെടീ… അവരെന്താന്ന് വെച്ചാ ചെയ്യട്ടെ… നമുക്ക് നമ്മുടെ കാര്യം നോക്കാം…”

“ അത് പോര ഇച്ചായാ… നമുക്കത് കണ്ടെത്തണം… അവർ തമ്മിൽ അരുതാത്ത എന്തേലും ബന്ധമുണ്ടേൽ എന്തായാലും നമുക്കത് പിടികൂടണം… നമ്മളെ എതിർക്കുമ്പോ നമുക്കും തിരിച്ചടിക്കണ്ടേ ഇച്ചായാ… ?”

“നീയാള് കൊള്ളാലോടീ… സ്വന്തം മമ്മിയുടെ തരികിടപ്പരിപാടി പിടികൂടണമെന്നാ നീയീ പറയുന്നേ…
വേണ്ടെടീ… നമുക്ക് നമ്മടെ കാര്യം നോക്കി ജീവിക്കാം… അവര് അവരുടെ ഇഷ്ടം പോലെ നടക്കട്ടെ…”

“അത് മതിയോ ഇച്ചായാ….?
എന്നാ ഇനി നമ്മളോടെന്തേലും പറഞ്ഞാ നമുക്ക് നോക്കാം ലേ..?”

“ഉം… എന്ന് കരുതി നീ മമ്മിയോട് മനസിലൊന്നും വെച്ച് പെരുമാറരുത്… പഴയ പോലെത്തന്നെ സ്നേഹത്തോടെ നിൽക്കണം… എന്നോടല്ലേ മമ്മിക്ക് ദേഷ്യമുള്ളൂ… നിങ്ങള് അമ്മയും മകളും തന്നാ…”

മിയ, വിഷമത്തോടെയാണ് സണ്ണിയെ നോക്കിയത്.. അവന് നല്ല സങ്കടമുണ്ടെന്ന് അവൾക്ക് മനസിലായി.

“ഇച്ചായന് സങ്കടമുണ്ടോ ഇച്ചായാ… ?
ഇച്ചായന് ഞാനില്ലേ… അമ്മയായും, പെങ്ങളായും, ഭാര്യയായും, കൂട്ടുകാരിയായും,ഇച്ചായന്റെ മോളായും ഞാനില്ലേ ഇച്ചായന്… എന്റിച്ചായൻ വിഷമിക്കണ്ട… ഇച്ചായന്റൊപ്പം എന്തിനും ഞാനില്ലേ…?”

പറഞ്ഞ് കഴിഞ്ഞപ്പോഴേക്കും മിയ കരഞ്ഞിരുന്നു. സണ്ണിക്കും സങ്കടം വന്നു.

“പോട്ടെടീ പൊന്നേ… എനിക്ക് സങ്കടമൊന്നുമില്ല… എന്നെ കെട്ടിയതിന്റെ പേരിൽ നിന്റെ കണ്ണ് നിറയരുത്… അതെനിക്ക് നിർബന്ധമുണ്ട്…”

മിയ ഇരുന്ന് കൊണ്ട് തന്നെ അവനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു.
നഗ്നമായ അവന്റെ മാറിലേക്ക് തല ചായ്ച്ച് അവൾ നിർവൃതിയോടെ കുറേ നേരമിരുന്നു. സണ്ണി അവളുടെ മുടിയിൽ പതിയെ തലോടി.

“ഇച്ചായാ…”

മാറിൽ നിന്ന് മുഖമുയർത്താതെ മിയ കുറുകി…

“എന്നാടീ… “

“ അത്… അത് പിന്നെ… ഇച്ചായാ… “

അവളുടെ വിറക്കുന്ന സ്വരം തന്നെ സണ്ണിക്ക് സഹിക്കാനായില്ല.

“പറയെടാ കുട്ടാ… എന്താ എന്റെ പൊന്നിന്ന് വേണ്ടേ… ?”

“അതിച്ചായാ… ഇച്ചായന്റെ…മോള്….പിന്നേം,… കരയുന്നു…”

മിയ, അവന്റെ മുലക്കണ്ണിൽ ഒരു കടി കൊടുത്തു.

“അതെന്നാത്തിനാടാ ഇപ്പോ അവള് കരയുന്നേ…”

“അവൾക്ക് പാപ്പം വേണംന്ന്…”

“ഇപ്പൊഴോ… ?”

“ഉം… ഇപ്പത്തന്നെ വേണംന്ന്… അവള് നല്ലോണം കരയുവാ കുട്ടാ…”

“രാത്രി അവൾക്ക് ഇച്ചായൻ കൊതി തീരെ കൊടുക്കാന്ന് പറ…”

“അത് പോര ഇച്ചായാ… അവൾക്കിപ്പത്തന്നെ വേണംന്ന്…ന്റിച്ചായാ… കൊടുക്കിച്ചായാ അവൾക്ക്… അവളുടെ അഹങ്കാരമൊന്ന് തീരട്ടെ… ശല്യവാ ഇച്ചായാ… എന്തൊരു ചൊറിച്ചിലാ ഉള്ളിലെന്നറിയോ… ഇപ്പത്തനെ സഹിക്കാഞ്ഞിട്ടാ ഞാനിച്ചായനെ വിളിച്ചേ…”

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *