ഭർത്താവ് റൂമിലേക്കു വിളിച്ച് കൊണ്ടു പോകുന്നപോലെയാണ് അവൾക്ക് തോന്നിയത്. കണ്ണൻ അവളുടെ കൈ പിടിച്ചു നടന്ന് അവൻ്റെ റൂമിൽ എത്തിയപ്പോളാണ് പാർവതി ചുറ്റും നോക്കിയത്. അവളവിടെ എത്തിയത് ഓർമ പോലും ഇല്ലായിരുന്നു.
കണ്ണൻ: അമ്മേ…. ഇവിടെ കിടന്നോ. ഞാൻ നിലത്തു കിടന്നോളാം.
പാർവതി: അത് വേണ്ട കുട്ടാ. നിലത്തിടാൻ പായ വരെ എൻ്റെ റൂമിലാ.
കണ്ണൻ: നമുക്ക് കട്ടിലിൽ കിടക്കാം.
പാർവതി: അയ്യോ.. മോനെ പുതപ്പ് അലക്കാൻ ഇട്ടേക്കാണല്ലോ. ഇതും ഇട്ടോണ്ട് എങ്ങനാ?
കണ്ണൻ: അത് സാരമില്ല. അമ്മ കിടന്നോ. അന്ന് ഇതിലും കീറി പറിഞ്ഞതാ ഇട്ടത്.
പാർവതി: ഒന്ന് പോടാ. അത് അന്നത്തെ അവസ്ഥ അങ്ങനെ അല്ലായിരുന്നോ.
കണ്ണൻ: അമ്മ കിടന്നോ, ഞാൻ നിലത്ത് കിടന്നോളാം.
പവർവതി കട്ടിലിൽ കേറി കിടന്നു. കണ്ണൻ ബെഡ് ഷീറ്റ് വിരിച്ചു നിലത്തും. പാർവതിക്ക് അവനെ കട്ടിലിൽ കിടത്താൻ ആഗ്രഹം ഉണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷെ എല്ലാം ചിലപ്പോൾ പെട്ടന്ന് കൈ വിട്ടു പോകും എന്നവൾക്ക് അറിയാം.
കണ്ണൻ: അമ്മക്ക് സങ്കടം ഒന്നുമില്ലേ അച്ഛൻ ഇങ്ങനെ ആയത്കൊണ്ട്?
പാർവതി കട്ടിലിൻ്റെ തബിൽ കമന്നു കിടന്നു കണ്ണനെ നോക്കി.
പാർവതി: ഇല്ലല്ലോ. എൻ്റെ ചക്കര കുട്ടൻ എൻ്റെ കൂടെയില്ലേ.
അവൾ കൈ മടക്കി അതിൽ തല വെച്ചു കിടന്ന് നിലത്തു കിടന്ന അവനോടു പറഞ്ഞു.
കണ്ണൻ: അമ്മ വിഷമിക്കേണ്ട. അമ്മക്ക് ഞാനുണ്ട്. അച്ഛനോട് പോകാൻ പറ…
അവൻ പറയുമ്പോൾ അമ്മയുടെ മുല കട്ടിലിൻ്റെ തുമ്പിൽ അമർന്നു ബ്ലൗസിന് പുറത്തേക്ക് തുറിച്ചു വന്നത് അവൻ കണ്ടു.
പാർവതി: എൻ്റെ മോൻ എന്നും എൻ്റെ കൂടെ ഉണ്ടാവണം, എനിക്ക് അത് മതി.
അവൻ്റെ കവിളിൽ തലോടികൊണ്ട് പാർവതി പറഞ്ഞപോൾ അമ്മയുടെ കൈ കവിളോട് ചേർത്ത് പിടിച്ചു കിടന്നു.
പുറത്ത് നിന്ന് തണുത്ത കാറ്റ് വീശിയപ്പോൾ അത് പാർവതിയെ കുളിരണിയിച്ചു. കണ്ണൻ്റെ മുറിയിലാണെൽ ജനൽ ചില്ല് ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. കാറ്റ് നല്ലോണം വീശാൻ തുടങ്ങി. കണ്ണൻ തണുത്ത് വിറക്കുന്നത് പാർവതി കണ്ടു. നിലത്ത് കിടക്കുന്ന അവന് നല്ല തണുപ്പുണ്ടെന്ന് അവൾക്ക് മനസിലായി.
പാർവതി: കണ്ണാ, മോൻ കേറി കിടക്ക്. നല്ല തണുപ്പുണ്ട്.
പാർവതി കുറച്ചു നീങ്ങി കിടന്നു പറഞ്ഞു. അവനതുകേട്ട് സന്തോഷമായി വേഗം കട്ടിലിൽ കേറി കിടന്നു. രണ്ട് പേരും മുഖത്തോട് മുഖം നോക്കിയാണ് കിടപ്പ്. കണ്ണൻ്റെ കണ്ണുകൾ ഇടക്ക് അവളുടെ മുലകളെ തഴുകുന്നത് പാർവതി കണ്ടിരുന്നു. അവൾ നോക്കുമ്പോൾ മുല രണ്ടും സൈഡിലേക്ക് കുറച്ചു തൂങ്ങി കിടക്കുന്നു. ബ്ലൗസിനു പുറത്ത് മുല ചാലും കാണാനുണ്ട്.
കണ്ണൻ: അമ്മേ…. കെട്ടിപ്പിടിക്ക്.
പാർവതി ഒന്നും പറയാതെ കിടന്നപ്പോൾ അവൻ തന്നെ അവളുടെ വയറിൽ കൂടി ചുറ്റിപ്പിടിച്ചു. വയറിൽ കൈ കൊണ്ടപ്പോൾ പാർവതി ഒന്ന് വിറച്ചിരുന്നു.
കണ്ണൻ: നീങ്ങി കിടക്കമ്മേ, എന്നെ കെട്ടിപിടിക്ക്.
കണ്ണൻ അവളെ ഒന്ന് ചേർത്തു പിടിച്ചപ്പോൾ അവൾ നീങ്ങി അവൻ്റെ ദേഹത്തോട് ചേർന്നു.
പാർവതി: ആഹാ… ഇത്രയും ശക്തിയുണ്ടോടാ കള്ളാ?
അവൻ്റെ കൈയ്യുടെ ബലം അവളറിഞ്ഞു. അച്ഛനെ തല്ലാൻ പോയ അവനെ തടയാൻ പാർവതി കുറച്ചു പാടുപെട്ടിരുന്നു.
കണ്ണൻ: മ്മ്… അമ്മേ… കെട്ടിപിടിക്ക്.
തൻ്റെ മുല അവൻ്റെ നെഞ്ചിൽ പതിയെ അമർന്നാണ് നിൽക്കുന്നത്. അവൾ യന്ത്രികമായി കൈ അവൻ്റെ ദേഹത്തുകൂടെ ചുറ്റി പിടിച്ചു. കണ്ണൻ ഒന്ന് കൂടി അവളെ ചേർത്തു കിടത്തിയപ്പോൾ മുല അവൻ്റെ നെഞ്ചിൽ അമർന്നു തുറിക്കുന്നത് പാർവതി ഒരു ഞെട്ടലൂടെയാണ് അറിഞ്ഞത്.
കണ്ണൻ: അമ്മയെ ഇങ്ങനെ ചേർന്ന് കിടക്കാൻ നല്ല രസമാ.
പാർവതി അവനെ തല പുറകോട്ട് നീക്കി നോക്കി. അപ്പോഴും അവളുടെ മുല അവൻ്റെ നെഞ്ചിൽ അമർന്നാണ് നിന്നത്.
പാർവതി: മ്മ്… കണ്ണാ… നിനക്ക് അമ്മയോട് എന്തോരം സ്നേഹമുണ്ട്.
കണ്ണൻ: എൻ്റെ ജീവനേക്കാൾ.
പാർവതി: അപ്പോൾ അച്ഛനോടോ?
കണ്ണൻ: പൊക്കോണം. എനിക്കിന്ന് കൊല്ലാനുള്ള കലി ഉണ്ടായിരുന്നു. ഇനിയെങ്ങാനും അങ്ങേര് അമ്മയെ ഉപദ്രവിച്ചാൽ ഞാൻ തല്ലി കൊല്ലും.
പാർവതി: കണ്ണാ….
അവളവനെ നെഞ്ചോടു ചേർത്തു പിടിച്ച് കിടന്നു. അവൻ്റെ കവിൾ നെഞ്ചിൽ മുലയോട് ചേർന്ന് ഇരിക്കുന്നത് പാർവതി അറിഞ്ഞിരുന്നു. പക്ഷെ അവൾ മാറ്റിയില്ല.