പാർവതി: കണ്ണാ…. വാതില് തുറന്നെടാ….
അവൻ മിണ്ടിയില്ല.
പാർവതി അവനെ വിളിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. കുറച്ചു കഴിഞ്ഞാണ് കണ്ണൻ വാതിൽ തുറന്നത്.
കണ്ണൻ: എന്താ?
പാർവതി: നീ എവിടെയായിരുന്നു ഇത്രയും നേരം?
കണ്ണൻ: എന്തിനാ…. അവിടെ വന്ന് തല്ലാൻ ആയിരുന്നോ?
പാർവതി: കണ്ണാ….
പെട്ടന്ന് അവൾ അവനെ കെട്ടിപിടിച്ചു. ബ്ലൗസ്സിൽ തിങ്ങി നിറഞ്ഞ മുലകൾ കണ്ണൻ്റെ നെഞ്ചിൽ അമർന്നു നിന്നത് അവൻ അറിഞ്ഞിരുന്നു.
പാർവതി: സോറി ടാ….. മോന് അമ്മയോട് പിണക്കമുണ്ടോ?
കണ്ണൻ: മ്മ്….
പാർവതി: പോട്ടെടാ…. നീ ഓരോ കുരുത്തക്കേട് കാണിച്ചിട്ടല്ലേ.
കണ്ണൻ: മ്മ്…
പാർവതി: വേദനിച്ചോ നിനക്ക്?
അവൾ ഒന്ന് അകന്ന് നിന്ന് അവൻ്റെ കവിൾ രണ്ടു കൈകൊണ്ടും പിടിച്ചു ചോദിച്ചു.
കണ്ണൻ: മ്മ്….
പാർവതി: ഹാ…. പിണക്കം മാറ്റ് ചെക്കാ. വാ തുറന്ന് പറ.
കണ്ണൻ: നല്ല വേദന ആയിരുന്നു.
പാർവതി: മ്മ്… കുരുത്തക്കേട് കാണിക്കുമ്പോൾ ആലോചിക്കണം.
ഒരു കള്ള ചിരിയോടെ അവൾ പറഞ്ഞു. പക്ഷെ പെട്ടന്ന് അവൾ അടിച്ച കണ്ണൻ്റെ കവിളിൽ ഒരു ഉമ്മ കൊടുത്തു.
പറഞ്ഞു : മ്മ്… ഇപ്പൊ വേദന പോയില്ലേ?
ആ ചുടു ചുംബനം കിട്ടിയപ്പോൾ കണ്ണൻ്റെ മുഖം തെളിഞ്ഞത് അവൾ കണ്ടു.
പാർവതി: മ്മ്…. ഇപ്പൊ പിണക്കം മാറി.
പക്ഷെ അവൻ്റെ നോട്ടം അമ്മേടെ ആ നിറഞ്ഞ മാറിലേക്ക് ആയിരുന്നു. ബ്ലൗസ്സിൽ അതങ്ങനെ തള്ളി നിന്ന് മുലചാൽ കുറച്ചു കാണിച്ചു നിൽക്കുന്നത് ഒരു പ്രത്യേക രസമായിരുന്നു. അവൻ്റെ നോട്ടം കണ്ട് കള്ള ചിരിയോടെ പാർവതി മുടി മുന്നിലേക്ക് ഇട്ടു.
പാർവതി: വല്ലതും കഴിച്ചോ നീ?
അവൻ്റെ നോട്ടം മാറ്റാൻ എന്നോണം അവൾ ചോദിച്ചു.
കണ്ണൻ: ഇല്ല… നല്ല വിശപ്പ്.
പാർവതി: എന്നാൽ വാ… കഴിക്കാം.
കണ്ണൻ: ഹോ…. കാര്യങ്ങൾ ഒക്കെ കഴിഞ്ഞപ്പോളാണ് ഞാൻ കഴിച്ചില്ല എന്ന് ഓർത്തത്, അല്ലെ?
പാർവതി: എന്ത് കാര്യങ്ങൾ?
കണ്ണൻ അമ്മയെ ഒന്ന് സൂക്ഷിച്ചു നോക്കിയപ്പോൾ അച്ഛൻ ചെയ്ത കാര്യങ്ങൾ ആണെന്ന് അവൾക്ക് മനസിലായി.
പാർവതി: കണ്ണാ, വേണ്ട…..
അവൾ തിരിഞ്ഞു നടന്നപ്പോൾ ആ പാവാടയിൽ ചന്തി ഇളകി ആടുന്നതും നോക്കി കണ്ണൻ പിന്നാലെ നടന്നു. അമ്മക്ക് ഇപ്പൊ ബ്ലൗസും പാവാടയും ഇട്ട് നടക്കുന്നതിൽ വലിയ കുഴപ്പമില്ല എന്ന് കണ്ണന് തോന്നി. ബ്ലൗസിനു സൈഡിലുള്ള ഇടുപ്പിലെ മടക്കും അവിടെന്ന് താഴേക്ക് വിരിഞ്ഞ അരക്കെട്ടും പാവാടയിൽ തള്ളി, നടക്കുമ്പോൾ തുള്ളി കളിക്കുന്ന ചന്തിയും കണ്ട് കണ്ണൻ നടന്നു.
പാർവതി: ഇരിക്ക് ചെക്കാ…ഞാൻ കഴിക്കാൻ എടുക്കാം.
അവൾ അടുക്കളയിലേക്ക് പോകുമ്പോൾ കണ്ണനെ ഒന്ന് തിരിഞ്ഞു നോക്കി. അതെ… അവൻ്റെ നോട്ടം പാർവതിയുടെ ചന്തികളിൽ ആയിരുന്നു.
പാർവതി: ഞാൻ വാരി തരാടാ….എൻ്റെ മോനെ അമ്മ തല്ലിയതല്ലേ…. അതും ആദ്യമായി…. അതിന് പ്രായശ്ചിത്തം ആയിക്കോട്ടെ.
കണ്ണൻ: അല്ലെങ്കിലും അമ്മ തന്നെ വാരി തരണം.
പാർവതി: മ്മ്…. ശരി ശരി….
അവൾ അങ്ങനെ മകന് വാരി കൊടുത്ത് കഴിപ്പിച്ചു. കണ്ണൻ നല്ലോണം ആസ്വദിച്ചു കഴിക്കുകയും ചെയ്തു.
പാർവതി: മ്മ്… നല്ല വിശപ്പാലെ?
കണ്ണൻ: അതെ….. കാലത്ത് കൂട്ടുകാരൻ്റെ വീട്ടിൽ നിന്ന് കഴിച്ചതാ. പിന്നെ കഴിച്ചില്ല.
പാർവതി: ഇനി മേലാകം ഇങ്ങനെ പോവരുത്.
കണ്ണൻ: അമ്മ തല്ലിയതുകൊണ്ടല്ലേ.
പാർവതി: നീ ഓരോ കുരുത്തക്കേട് കാണിച്ചിട്ടലെ?
കണ്ണൻ: മ്മ്…
അവൻ ചമ്മിയ ചിരി ചിരിക്കുന്നത് പാർവതി കണ്ടു.
പാർവതി: മ്മ്… ശരി ശരി…. പോയി കിടക്കാൻ നോക്ക്.
അവൻ അങ്ങനെ എണീറ്റ് പോയി. പാർവതിക്ക് അപ്പോഴാണ് അബദ്ധം പറ്റിയത് ഓർമ വന്നത്. കാരണം കണ്ണൻ്റെ കൂടെ കിടക്കാൻ പോവാന്ന് ഭർത്താവിൻ്റെ അടുത്ത് ഒരു ആവേശത്തിൽ പറഞ്ഞതാണ്. പക്ഷെ കണ്ണൻ ഇപ്പൊ കിടക്കാൻ പോയി.
ഇനി ഭർത്താവിൻ്റെ കൂടെ തന്നെ കിടക്കണം, അല്ലെങ്കിൽ ഹാളിൽ കിടക്കണം. കണ്ണൻ വിളിച്ചിരുന്നേൽ അവൾ എന്തായാലും അവൻ്റെ റൂമിൽ കിടന്നേനെ. പക്ഷെ അങ്ങനെ അവൻ വിളിച്ചതുമില്ല. അവളങ്ങനെ ആകെ ചിന്തയിൽ ആയി ഹാളിൽ ഇരിക്കുകയാണ്.
കണ്ണൻ: അമ്മ കിടന്നില്ലേ?
പെട്ടന്ന് വാതിൽ തുറന്ന് കണ്ണൻ ചോദിച്ചു.