തോമസ്: മ്മ്…. അപ്പൊ…
പാർവതി: അപ്പോ അതുതന്നെ, നമ്മൾ തമ്മിൽ നല്ല സ്നേഹത്തിൽ ആയിരുന്നാലും ചിലപ്പോൾ അങ്ങനെയൊക്കെ സംഭവിച്ചു പോയേക്കാം. അതിനെക്കുറിച്ച് ഇപ്പോൾ എനിക്ക് ഒന്നും പറയാൻ പറ്റില്ല.
തോമസ്: മ്മ്…. അവൻ്റെ കാര്യം പറഞ്ഞപ്പോഴേക്കും നനഞ്ഞല്ലോ അവിടെ.
പാർവതിയുടെ പൂർ ചാലിൽ ഉഴിഞ്ഞുകൊണ്ട് അയാൾ ചോദിച്ചപ്പോൾ അവൾക്ക് എവിടെ നിന്നോ ഒരു നാണം വന്നു.
പാർവതി: ആ…. കൊല്ലങ്ങൾക്ക് ശേഷം അവനാണ് എൻ്റെ വികാരങ്ങളെ ഉണർത്തിയത്.
തോമസിനെ നോക്കാതെ അവൾ പറഞ്ഞു.
തോമസ്: ഇന്ന് വേണേൽ നീ അവൻ്റെ കൂടെ കിടന്നോ.
അതുകേട്ട് പാർവതിക്ക് ഞെട്ടൽ ആയിരുന്നു.
തോമസ്: കല്യാണം കഴിക്കാൻ എനിക്കു സമ്മതം ആണെന്ന് പറഞ്ഞല്ലോ. അതുകൊണ്ട് എല്ലാത്തിനും സമ്മതം ആണ്. നീ അവൻ്റെ മുറിയിലേക്ക് പൊക്കോ.
പാർവതി: പക്ഷെ… കല്യാണം കഴിക്കാം എന്ന് ഉറപ്പിച്ചാൽ പിന്നെ അത് വരെ അങ്ങനെ ഒന്നും പാടിലാന്നാ.
തോമസ്: അത് നാളെ മുതൽ വൃതം എടുത്താ മതി.
പാർവതി അത് കേട്ട് പതിയെ എണീറ്റ് ഡ്രസ്സ് എല്ലാം ഇട്ടു. പിന്നെ വാതിൽക്കൽ എത്തി ഭർത്താവിനെ ഒന്ന് നോക്കിയ അവൾ വാതിൽ ചാരി കണ്ണൻ്റെ റൂമിലേക്ക് നടന്നു.
അതെ നേരം കണ്ണൻ ആകെ വിഷമിച്ചു കിടക്കുകയാണ്. അമ്മ ഇനി അച്ഛൻ്റെ കൂടെ ചേർന്ന് അവനെ വീണ്ടും പഴയ പടി ആക്കുമോ എന്നായിരുന്നു ചിന്ത. അച്ഛൻ ഇന്ന് കുടിച്ചു വരാത്തത് അവനെ വല്ലാതെ സംശയത്തിൽ ആഴ്ത്തിയിരുന്നു. അപ്പോഴാണ് അമ്മ വാതിൽ തുറക്കുന്നത് അവൻ കണ്ടത്. പെട്ടന്ന് അവൻ കമന്നു കിടന്നു.
പാർവതി വേഗം വന്നു കണ്ണൻ്റെ അടുത്ത് കിടന്നു. ചെരിഞ്ഞു കിടന്ന അവൾ അവൻ്റെ വയറിൽ കൂടി ചുറ്റി പിടിച്ചു.
പാർവതി: കണ്ണാ…. ഉറങ്ങിയോ?
അവൻ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല.
പാർവതി: എനിക്ക് അറിയാം…. ഇങ്ങോട്ട് തിരിഞ്ഞു കിടക്കെടാ….
അവൾ കണ്ണനെ പിടിച്ചു വലിച്ച് മലർത്തി കിടത്തി.
പാർവതി: ആഹാ… പിണക്കമാ?
കണ്ണൻ: മ്മ്… എന്തിനാ പോന്നേ?
പാർവതി: അതുപിന്നെ എൻ്റെ മോൻ്റെ അടുത്ത് കിടക്കാൻ.
കണ്ണൻ: മ്മ്….. എന്തെ, കെട്യോൻ കൂടെ കിടത്തിയില്ലേ?
പാർവതി: ആ…. കിടത്തി….
അവളൊരു കള്ള ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു.
കണ്ണൻ: ഹോ… അപ്പൊ പിന്നെ ഞാൻ പുറത്തായി, അല്ലെ?
പാർവതി: പുറത്താവേ? നിൻ്റെ അകത്തേക്ക് വെക്കാനല്ലേ ഞാൻ വന്നേ…
കണ്ണൻ്റെ വയറിൽ തലോടികൊണ്ട് ചെവിയിൽ പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ പാർവതി പറഞ്ഞു. പിന്നെ പതിയെ അവൻ്റെ നെഞ്ചിലും കഴുത്തിലും തടവി രസിച്ചു. കണ്ണൻ്റെ നെഞ്ചിലെ കണ്ണികൾ രണ്ടും ബലം വെച്ച് വന്നത് അവൾ അറിഞ്ഞിരുന്നു.
കണ്ണൻ: മ്മ്…. ഭർത്താവും ഒത്തു റൂമിൽ കേറിയിട്ട് കുറെ നേരം ആയല്ലോ. എന്തായിരുന്നു പരുപാടി?
പാർവതി: പലതും നടന്നു, അതൊക്കെ പറയാം.
കണ്ണൻ: ആഹാ… ഇനിയിപ്പോൾ എൻ്റെ ആവശ്യം വരില്ല, അല്ലെ?
പാർവതി: അയ്യടാ… എനിക്ക് നീ മാത്രം മതി, വേറെ ആരും ഇനി വേണ്ട.
കണ്ണൻ: ആ… അത് അച്ഛനോട് പറഞ്ഞോ.
പാർവതി: മ്മ്… കുറെ കാര്യങ്ങൾ പറയാനുണ്ട്. പക്ഷെ അതിന് മുന്ന്….
അവൾ മകൻ്റെ വായറിൽ കൂടി ചുറ്റി പിടിച്ചു അടുത്തേക്ക് വലിച്ചു. മുല മകൻ്റെ സൈഡിൽ അമർന്നു നിന്നു ബ്ലൗസിനു പുറത്തേക്ക് തുറിച്ചു വന്നിരുന്നു. ഒരു കാൽ പൊക്കി മടക്കി കണ്ണൻ്റെ അരക്കെട്ടിലേക്ക് കേറ്റി വെച്ചതും അത് കമ്പിയായ കുണ്ണയിൽ അമർന്നു.
കണ്ണൻ: എന്താ കാര്യം?
പാർവതി: അതൊക്കെ ഉണ്ട് ചെക്കാ. ഒരു കാര്യം ഇപ്പൊ പറയാം…
പാർവതി അവൻ്റെ തോളിലേക്ക് തല വെച്ച് പറഞ്ഞു.
കണ്ണൻ: അപ്പോ കുറെ കാര്യങ്ങൾ ഉണ്ടോ?
പാർവതി: മ്മ്… അതെല്ലാം ഞാൻ നിൻ്റെ നെഞ്ചിൽ കിതച്ചു കൊണ്ട് കിടക്കുമ്പോൾ പറയാം.
കണ്ണൻ്റെ ചെവിയിൽ അവൾ പതിയെ പറഞ്ഞു.
കണ്ണൻ: അത് പറ്റില്ല. എല്ലാം പറയണം.
പെട്ടന്ന് പാർവതി ഒരു കാൽ മുട്ടിൽ ഊന്നി മറ്റേ കാൽ മുട്ട് കണ്ണൻ്റെ മറു വശത്തു കുത്തിയിട്ട് ഒരു കൈ അവൻ്റെ കഴുത്തിനു മറുവശത്തു കുത്തി. ഇപ്പോൾ കണ്ണൻ്റെ അരക്കെട്ടിനു ഇരുവശവുമായി പാർവതി കാൽ മുട്ട് കുത്തിയും അവൻ്റെ തോളിനു ഇരു വശവുമായി കൈ കുത്തിയുമാണ് നിൽക്കുന്നത്. ആ പനങ്കുല പോലുള്ള മുടികൾ അവൻ്റെ മുഖത്തേക്ക് വീണപ്പോൾ പാർവതി അത് ഒരു കൈകൊണ്ട് മാറ്റി ഇട്ടു.