അവന്റെ നോട്ടം അത് ആരും കാണാതെ രേണുവിന്റെ നൈറ്റിക്ക് മുന്നിൽ തെറിച്ചു നിൽക്കുന്ന ഓറഞ്ചു വലിപ്പത്തിലുള്ള മുലകളിലേക്ക് ഇറങ്ങി ചെന്നു…..
അതിന്റെ മുഴുപ്പും തുടിപ്പും അവനെ ഒരു നിമിഷം കോരി തരിപ്പിച്ചു…
തന്റെ നോട്ടം വിഷ്ണു കാണണ്ട എന്ന് കരുതി ആവും അവൻ പെട്ടെന്ന് തന്നെ തന്റെ മിഴികൾ പിന്നോട്ട് വലിച്ചു….
” ഹാ… എന്നാ ഞാൻ അങ്ങട്… ”
വിഷ്ണുവിനെ ഇറക്കി വിട്ടതും നിഖിൽ പോകാൻ തിരക്ക് കാട്ടി…
” ഹാ.. എന്നതാടാ ഇത്ര തിരക്ക്… ഒരു ഗ്ലാസ് കാപ്പി കുടിച്ചിട്ട് പോകാം…”.
രേണു അവനെ നോക്കി പുഞ്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു…
ബാലചന്ദ്രൻ അപ്പോഴും പത്രം മറിച്ചു നോക്കി ഇരിപ്പ് തുടരുക ആയിരുന്നു…
” ഹാ.. വേണ്ട.. പോയിട്ട് അല്പം തിരക്കു ണ്ട് രേണു മാമി… ”
നിഖിൽ അല്പം ഗൗരവത്തിൽ പറഞ്ഞു കൊണ്ട് പതിയെ വണ്ടി തിരിച്ചു….
” ഹാ.. എന്തൊരു കോലം ആണെടാ ഇത്… നിനക്ക് അവിടെ തിന്നാനും കുടിക്കാനും ഒന്നും കിട്ടാറില്ലേ.. ”
രേണു പതിയെ മകന് നേർക്ക് തിരിഞ്ഞു…
അവന്റെ കൈകളിൽ കിടന്നിരുന്ന ബാഗ വാങ്ങിച്ചു പതിയെ ഉമ്മറത്തേക്ക്…
വിഷ്ണുവിന്റെ നോട്ടം….അത്..ഒരു നിമിഷം അവരുടെ ചന്തിയിലേക്കു നീണ്ടു പോയി..
സ്വന്തം അമ്മ എങ്കിലും ഓർമ്മ വച്ച കാലം മുതൽ രേണു വിഷ്ണുവിന്റെ മനസ്സിലെ ഒരു മോഹം തന്നെ ആയിരുന്നു..
അച്ഛൻ കാണാതെ ഉള്ള അവന്റെ നോട്ടം… അത് അവന്റെ അരക്കെട്ടിൽ അനക്കം സൃഷ്ടിക്കുകയായിരുന്നു…
യാത്ര കഴിഞ്ഞു വന്നതിന്റെ ക്ഷീണം… അത് അവന്റെ മുഖത്ത് നന്നേ ബാധിച്ചിരുന്നു …
വിഷ്ണു…
ബാലചന്ദ്രന്റെയും രേണുവിന്റെയും രണ്ട് മക്കളിൽ മൂത്തവൻ…
ശരിക്ക് പറഞ്ഞാൽ തങ്ങളുടെ കല്യാണം കഴിഞ്ഞു അല്പ നാളത്തെ കാത്തിരിപ്പിനോടുവിൽ കിട്ടിയ സന്തതി….
അവന് ഇന്ന് വയസ്സ് 25….
വെളുത്ത ശരീരം ആണ് ചെറുക്കന്റെത്….
അത്യാവശ്യം ഉയരവും ഇടത്തരം ശരീരവുമുള്ള നല്ല ഒന്നാന്തരം ആണ്…
” ചെറുക്കൻ ആകെ അങ്ങ് കോലം കെട്ട് പോയി.. അല്ലെ ബാലേട്ടാ… ”
കയ്യിലെ ബാഗ് ഉമ്മറത്തേക്ക് ഇറക്കി വച്ച് കൊണ്ട് രേണു ബാലചന്ദ്രനെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു…
” എന്റെ രേണു … അവൻ വന്നതല്ലേ ഉള്ളൂ.. അവൻ ഒന്ന് ചെന്ന് ഫ്രഷ് ആവട്ടെ ആദ്യം… എന്നിട്ട് ആവാം നിന്റെ വിസ്താരം ഒകെ… ”
ബാലചന്ദ്രൻ പുഞ്ചിരിയോടെ മകനെ നോക്കി..
” ഹാ.. യാത്ര ഒക്കെ എങ്ങനെ ഉണ്ടായിരുന്നെടാ മക്കളെ…. ”
അയാളുടെ നിഷ്കളങ്കമായ ചോദ്യം..
വിഷ്ണു സ്വപ്നങ്ങളിൽ നിന്നും ഉണർന്നു…
അവൻ പെട്ടെന്ന് തന്നെ തന്റെ അമ്മയുടെ കൊഴുത്ത ശരീരത്തിൽ നിന്നും കണ്ണുകൾ പിന്നോട്ട് വലിച്ചു…
” അഹ്.. കുഴപ്പം ഇല്ലായിരുന്നു അച്ഛാ… അച്ഛൻ ഇന്ന് പുറത്തോട്ട് ഒന്നും പോയില്ലയോ… ”
അവൻ അച്ഛനെ നോക്കി ചോദിച്ചു….
അച്ഛൻ… അവന് എന്നും പ്രിയപ്പെട്ട ഒരാൾ തന്നെ ആയിരുന്നു…
അമ്മയുടെ ശരീരത്തോടുള്ള അവന്റെ ആർത്തി കൂടിയതിലും കാരണം അച്ഛന്റെ കഴിവ് ഇല്ലായ്മ ആണെന്ന് അവന് നന്നായി അറിയാം…
ഒരു സാധാരണക്കാരനായ തന്റെ അച്ഛന് അമ്മയെ പോലെ ഒരു കഴപ്പിയെ മെരുക്കാൻ പ്രയാസം തന്നെ…
അവൻ വീണ്ടും ഓർത്ത് ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ഉമ്മറത്തേക്ക് കയറി…. ഉമ്മറത്തെ കസേരയിൽ കയറി ഇരുന്നു കൊണ്ട് ഉമ്മറ തിണ്ണമേലേക്ക് കാൽ ഊന്നി കൊണ്ട് അവൻ ഫോൺ കയ്യിൽ എടുത്തു…
അല്പനേരത്തെ കാത്തിരിപ്പ്…
കാത്തിരിപ്പിന് ഒടുവിൽ അവൻ വാട്സാപ്പ് തുറന്നു..
” മുത്തേ… ഞാൻ ഇവിടെ എത്തി… ഫ്രീ ആയിട്ട് വിളിക്കാം… പറ്റിയാൽ… ”
പ്രിയപ്പെട്ട ആർക്കോ ഒരു സന്ദേശം അയച്ചു കൊണ്ട് അവൻ മുഖം വെട്ടിച്ചു അമ്മയെ നോക്കി..
ഇല്ല അവർ അടുക്കളയിലേക്ക് നീങ്ങി കഴിഞ്ഞിരുന്നു….
അച്ഛൻ പത്രം വായനയിൽ മുഴുകി കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു…