പെട്ടെന്ന്…
പെട്ടെന്നായിരുന്നു അവൻ ആ ശബ്ദം കേട്ടത്….
” ഹാവൂ… രാജേഷേ.. ഒന്ന് പതിയെ ചെയ്യടാ മോനെ…. ”
അതെ.. അമ്മയുടെ ശബ്ദം…
അമ്മയുടെ മുറിയിൽ നിന്നും അമ്മയുടെ ശീൽക്കര സ്വരം..
വിഷ്ണു ഞെട്ടലോടെ അവിടേക്ക് നോക്കി…
അവിടെ.. അവിടെ എന്താണ് നടക്കുന്നത്…
അവൻ ഒരു നിമിഷം വല്ലാതായി… അകത്തെ കാഴ്ചകൾ കണ്ടറിയാനുള്ള ആകാംശ… അത് വിഷ്ണുവിന്റെയുള്ളിൽ നിറഞ്ഞു തുടങ്ങിയിരുന്നു…
പതിയെ…. പതിയെ…
അവൻ അമ്മയുടെ മുറിക്ക് അരികിലേക്ക്…
മുറി വാതിൽ അടഞ്ഞു കിടപ്പാണ്.. അകത്തു നിന്നും താഴിട്ടിരിക്കുകയാണ്….
അവന് ഒരു നിമിഷം നിരാശ തോന്നി…
എങ്കിലും ഒന്നും മിണ്ടാതെ അവൻ അൽപനേരം കാത്തിരുന്നു… എന്ത് ചെയ്യണം എന്നറിയാതെ….
മുറിക്കകത്ത് അമ്മയുടെ കുറുകിയ ശബ്ദം…
അടക്കി പിടിച്ച സംസാരം…
അതവനെ വല്ലാതെ ഭ്രാന്ത് പിടിപ്പിക്കും പോലെ തോന്നി….
‘എന്നാലും അമ്മ…. ഛെ….!’
ഒരു നിമിഷം അവന് എന്തോ വല്ലായ്ക തോന്നിയെങ്കിലും, പതിയെ ഒന്നും മിണ്ടാതെ തിരിഞ്ഞു നടക്കാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും, കാന്തികമായ എന്തോ ഒന്ന്… അതവനെ അവിടെ തന്നെ പിടിച്ചു നിർത്തുകയായിരുന്നു..
അവൻ പോലുമാറിയാതെ അവന്റെ കാലുകൾ വീണ്ടും അടഞ്ഞിട്ട മുറി വാതിലിനു അരികിലേക്ക്….
ഇല്ല… താക്കോൽ പഴുതിലൂടെ അകത്തേക്ക് മിഴികളെഞ്ഞെങ്കിലും അകത്തെ കാഴ്ചകളെ ഒപ്പിയെടുക്കാൻ പാകത്തിന് വെട്ടമൊന്നും മുറിക്കകത് ഉണ്ടായിരുന്നില്ല…
അരണ്ട വെളിച്ചം മാത്രം… ആ വെളിച്ചത്തിൽ കട്ടിലിൽ പരസ്പരം കെട്ടി പുണർന്നു കിടക്കുന്ന രണ്ട് നിഴൽ രൂപങ്ങൾ….
ഏറെ നേരം അവന് ആ കാഴ്ച കണ്ട് നിൽക്കാനായില്ല…
ആരെങ്കിലും വന്നു കാണുമോ എന്ന ഭയം.. വിഷ്ണു ഒരു നിമിഷം ചുറ്റിലും നോക്കി…
ഇല്ല.. അവിടെ എങ്ങും ആരും ഇല്ല…
ഒരു നിമിഷം പിന്തിരിഞ്ഞു നടന്നാലോ എന്ന ചിന്ത… അവൻ പിന്നോട്ട് ചുവടുകൾ വച്ചെങ്കിലും തിരിച്ചു മുറിയിലേക്ക് പോകാൻ ആവാത്ത വിധം എന്തോ ഒന്ന് അവനെ അവിടെ പിടിച്ചു നിർത്തുകയായിരുന്നു…
തന്റെ അമ്മയുടെ കുറുക്കിയ ശബ്ദം….
അകത്ത് എന്താണ് നടക്കുന്നത്….?
അത് തിരിച്ചറിയുവാനുള്ള പ്രായം അന്ന് വിഷ്ണുവിനുണ്ട്…
“ശെ…! എന്നാലും എന്റെ അമ്മ…”
അവന്റെ മനസ്സിലേക്ക് ഒരു നിമിഷം അമ്മയുടെ നിഷ്കളങ്കമായ മുഖം തെളിഞ്ഞു വന്നു.. അതിലുപരി ആ കൊഴുത്ത ശരീരവും….
അമ്മ സുന്ദരിയാണ്… ഏതൊരു ആണിനെയും വരുതിയിലാക്കാൻ കഴിവുള്ള വശ്യ സൗന്ദര്യം…
അപ്പോൾ പിന്നെ രാജേഷേട്ടനെ പോലൊരാളെ തന്റേത് ആക്കി തീർക്കുവാൻ അവർക്ക് വല്ല്യ താമസമൊന്നും ഉണ്ടാകില്ല..
ഓരോന്ന് ഓർത്തപ്പോൾ അവനാകെ വല്ലാതാവുകയായിരുന്നു….
ശരീരം ആകമാനം കുളിരു കോരും പോലെ..
അരക്കെട്ടിൽ കൊച്ചു നോക്കറിനുള്ളിൽ ആരോ ഇഴഞ്ഞു കയറും പോലെ..
” അഹ്.. അമ്മേ… ഒന്ന് പതിയെ പെണ്ണെടാ മോനെ…. നിക്ക് വയ്യ… ആ…. ആ…’”
വീണ്ടും മുറിക്കകത്ത് അമ്മയുടെ ശബ്ദം..
അവൻ ഒരു നിമിഷം വല്ലാതായി…
വീണ്ടും അവന്റെ മിഴികൾ അവൻ പോലും അറിയാതെ മുറിക്ക് അകത്തേക്ക് പാഞ്ഞു..
അവിടം ഇപ്പോഴും ഇരുട്ട് തന്നെ…
എങ്കിലും.. മുറിക്കകത്തെ അടക്കി പിടിച്ച സംസാരം… അമ്മയുടെ കുറുക്കിയ ശബ്ദം….
അതവനെ വല്ലാതാക്കി… അരക്കെട്ടിൽ ഒരു തരിപ്പ് ഇരച്ചു കയറും പോലെ….
അവന്റെ കൈ തലങ്ങൾ അവൻ പോലുമറിയാതെ അവന്റെ കൊച്ചു അരക്കെട്ടിലേക്ക് ഇഴഞ്ഞു നീങ്ങുകയായിരുന്നു….
കൊതിയോടെ…
എന്തിനോ വേണ്ടി ദാഹിച്ച പോലെ…
” വിഷ്ണു…..
വിഷ്ണു….
പെട്ടെന്ന് പിന്നിൽ നിന്നും ആരുടെയോ കരങ്ങൾ….
അതവന്റെ തോളിൽ വന്നു പതിഞ്ഞതും അവൻ ഞെട്ടലോടെ തിരിഞ്ഞു നോക്കി……
( തുടർന്നു വായിക്കുക…..💓