പ്രിയമാനസം 4

🦋🦋🦋

 

ഒരു നിമിഷം….

 

അവന്റെ ചിന്തകൾ വർഷങ്ങൾക്ക് പിന്നിലേക്ക് പായുകയായിരുന്നു…

 

 

അന്ന് അവന് വയസ്സ് പതിനാറോ പതിനേഴോ കാണും….

 

അച്ഛൻ രാജ്യ സേവനത്തിനായി ദിനങ്ങൾ മാറ്റി വച്ച സമയം….

 

അന്ന്… വിഷ്ണുവും അനിയനും ചെറുപ്പമാണ്… രേണുവും രണ്ട് മക്കളും മാത്രം വീട്ടിലുള്ള സമയം….

 

മിക്ക രാത്രികളിലും തങ്ങൾക്ക് കൂട്ടു കിടക്കാൻ എത്തുന്നത് അയാൾ ആണ്….

 

രാജേഷേട്ടൻ…

 

തന്റെ വല്യച്ഛന്റെ മകൻ….

 

അന്ന് അയാൾക്ക് ഏതാണ്ട് ഇരുപത്തി അഞ്ചോ ഇരുപത്തി ആറോ വയസ്സ് പ്രായം കാണും…

 

കാഴ്ചയിൽ സുന്ദരൻ…

 

എങ്കിലും ഒരു മൊരടൻ സ്വഭാവക്കാരൻ തന്നെ ആയിരുന്നു അയാൾ…

 

ഇരു നിറത്തിലുള്ള ശരീരം…

 

അത്യാവശ്യം രോമങ്ങൾ നിറഞ്ഞ ബലിഷ്ടമായ കൈ കാലുകൾ… കട്ടിയുള്ള മീശ…

 

എന്തുകൊണ്ടോ അറിയില്ല… വിഷ്ണുവിന് പലപ്പോഴും അയാളെ ഇഷ്ടമല്ല.. പ്രത്യേകിച്ച് വീട്ടിൽ വരുന്നത്…

 

തന്റെ അമ്മ രേണുവും ആയി അടുത്ത് ഇടപഴകുന്നത്….

 

പക്ഷെ… രേണു… അവർക്ക് രാജേഷിനെ വല്ല്യ കാര്യമാണ്…

 

ഭർത്താവ് നാട്ടിൽ ഇല്ലാത്ത രേണുവിന് എന്ത് കൊണ്ടും ഒരു ആശ്വാസം തന്നെ ആയിരുന്നു രാജേഷിന്റെ സാമിപ്യം…

 

വിഷ്ണു പതിയെ പഴയ കാര്യങ്ങൾ ഓർത്തെടുക്കാൻ ശ്രമിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു…

 

അന്ന്.. അമ്മ ഇതിലും സുന്ദരിയായിരുന്നു…

 

വെളുത്തു മെലിഞ്ഞ നല്ല ഓറഞ്ചു വലിപ്പത്തിലുള്ള മുലകളും അത്യാവശ്യം തള്ളി പിടിച്ച ചന്തികളുമായി ഒരു കൊച്ചു സുന്ദരി….

 

 

അവൻ ഓർക്കുന്നു..

 

ഒരു വലിയ അവധി ദിവസം രാത്രി…

 

സമയം ഏതാണ്ട് പതിനൊന്നര കഴിഞ്ഞ സമയം….

 

 

നല്ല തണുപ്പുള്ള രാത്രി…

 

പുറത്തു മേഖങ്ങളും നക്ഷത്രങ്ങളും ചന്ദ്രനെ താരാട്ടു പാടുന്ന സമയം…

 

പുറത്തു മഞ്ഞു പെയ്യുന്ന പോലെ… മനോഹരമായ ഒരു രാവ്….

 

ഏറെ നേരം കട്ടിലിൽ തിരിഞ്ഞും മറിഞ്ഞും കിടന്നിട്ടും വിഷ്ണുവിന് ഉറങ്ങാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല…

 

മനസ്സ് എന്തെന്നില്ലാത അസ്വസ്ഥമാ യിരുന്നു…

 

കാരണം അറിയാത്ത ഒരു അസ്വസ്ഥത….

 

അവന്റെ കണ്ണുകൾ മുറിക്കകം ആകെ എന്തോ തിരഞ്ഞു നടന്നു…

 

പുകപിടിച്ചു തുടങ്ങിയ ചുവരിലെ ഓരോ അണുവിലേക്കും….

 

ചുവരിൽ തൂക്കിയിട്ട ചിത്രങ്ങളിലേക്കും… ചില്ലുടഞ്ഞ ക്ലോക്കിലേക്കും…

 

ഇടക്ക് അവന്റെ നോട്ടം കട്ടിലിൽ കിടക്കുന്ന അനിയൻ ചെറുക്കാനിലേക്ക് നീങ്ങി..

 

കൊച്ചു ചെറുക്കൻ തന്നെ… എങ്കിലും ഒരു ചരക്ക്….

 

തന്റെ അമ്മയെ പോലെ..

 

വിഷ്ണു ചിരിയോടെ ഓർത്ത് പോയി….

 

അൽപനേരം കടന്നു കാണണം…

 

അവന് വല്ലാത്ത ദാഹം തോന്നി…

 

തൊണ്ട വരളുന്നത് പോലെ…

 

ഏറെ നേരം ആ കിടപ്പ് തുടരാതെ അവൻ പതിയെ കിടക്ക വിട്ട് എഴുന്നേറ്റു…..

 

പതിയെ പുറത്തേക്ക് നടന്നു..

 

ചാരിയിട്ട വാതിൽ ഞരക്കത്തോടെ തുറന്നു കൊണ്ട്…

 

പതിയെ മുകളിലെ വരാന്ത കടന്ന് താഴേക്ക്….

 

മുറിക്കകം ആകെ അരണ്ട വെളിച്ചം മാത്രം….

 

നേരെ ചെന്നത് അടുക്കളയിലേക്ക് ആണ്… അത്യാവശ്യം സൗകര്യങ്ങളോട് കൂടിയ ഒരു പഴയ അടുക്കള…

 

അടുക്കള തട്ടിൽ അടച്ചു വച്ച മൺ കുടത്തിൽ നിന്നും അല്പം വെള്ളം ഒരു ഗ്ലാസ്സിലേക്ക് പകർന്നു കുടിച്ചു കൊണ്ട് അവൻ തന്റെ ദാഹം ശമിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു….

 

പിന്നെ ഒരു ദീർഘ നിശ്വാസത്തോടെ വീണ്ടും മുറിയിലേക്ക്…

 

അടുക്കള വരാന്തയും അകത്തളവും കടന്നു മുന്നോട്ട് നടക്കവെ അവൻ ശ്രദ്ധിച്ചു…

 

അവിടെ…

 

നടുമുറിയിൽ നിലത്തു വിരിച്ചിട്ട പുൽ പായ… അലസമായി കിടക്കുന്ന കോട്ടൺ ബെഡ്ഷീറ്റ്….

 

അതെ.. അമ്മയ്ക്കും അനിയനും പിന്നെ എനിക്കും കൂട്ട് കിടക്കാൻ വരുന്ന രാജേഷേട്ടൻ അയാൾ രാത്രി മയങ്ങുന്നത് അവിടെയാണ്…

 

പക്ഷെ.. അവിടെ എങ്ങും ആരുമില്ല താനും…

 

” ഇയാൾ.. ഇയാൾ ഇതെവിടെ പോയി… ”

 

ഒരു നിമിഷം വിഷ്ണു ശങ്കയോടെ അങ്ങനെ നിന്നു പോയി…

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *