വീട്ടിലെത്തിയപ്പൊൾ എല്ലാവരൂ. ഉറക്കു മായിരിക്കുന്നു. താക്കൊലെടൂത്ത് മെയിൻ ഡോർ തുറന്നു. കൈയിലിരുന്ന ടോർച്ച് ലൈറ്റിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ സ്ത്രയെർ കയറി നേരെ റൂമിലെത്തി ബെഡ് ലാമ്പിന്റെ സ്വിച്ച് അമർത്തി.
നേരിയ വെളിച്ചത്തിൽ കണ്ട കാഴ്ച എന്നെ ഒന്നു അമ്പരപ്പിച്ചു. കട്ടിലിൽ വെളുത്ത നൈറ്റ് ഗൗൺ ഇട്ട ഒരു സുന്ദരി കിടന്ന മയങ്ങുന്നു. എനിക്കെന്റെ കണ്ണുകളെ വിശ്വസിക്കാനായില്ല. എന്റെ റൂമിൽ, എന്റെ കട്ടിലിൽ ഇതാരപ്പ. വല്ല പ്രതവും. ഞാൻ ഒന്നു ഞെട്ടി. പെട്ടന്നു മെയിൻ ലൈറ്റിട്ടു. വൈപാളത്തിനിടക്ക് കാൽ തട്ടി അടുത്തു കിടന്ന കസേര, ഭിത്തിയിലിടിച്ചു.
ശബ്ദം കേട്ട എന്താ കൂട്ടാ ആളെപ്പേടിപ്പിക്കുന്നത് എന്നു ചോദിച്ചുകൊണ്ട് കട്ടിലിൽ മയങ്ങിക്കിടന്നിരുന്ന സ്ത്രീരൂപം എഴുന്നുറ്റീരിന്നു.
അതു ചിറ്റയായിരുന്നു. എന്റെ ദിവ്യ ചിറ്റു. യൂാ ഞാൻ ആകെ പേടിച്ചു പോയി ചിറ്റെ. ഈ പാതിരായ്ക്ക് എന്റെ കൂട്ടിലിൽ ഒട്ടും പ്രതീക്ഷിക്കാതെ ഒരു സ്ത്രീ കിടക്കുമ്പൊൾ ആരായാലും ഒന്ന് അമ്പരക്കില്ല. ഞാൻ ഒരു ചമ്മിയ ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു.
ചിറ്റ എപ്പൊൾ വന്നു. വല്യച്ഛന്റെ വീട്ടിലേക്കൊന്നും കണ്ടില്ലല്ലൊ. പാപ്പൻ വന്നില്ലെ?
ഇല്ല കൂട്ട, പാപ്പൻ നാളെയൊ മറ്റുനാളൊ ആയിട്ടെ വരൂ. ഞാൻ നേരത്തെ ഇങ്ങു വനെന്നെ ഉള്ളൂ. പരാതി ഒഴിവാക്കാമല്ലൊ. ഇവിടെ എത്തിയപ്പൊഴെക്കും നേരം ഒരൂപാടൂ വൈകി. കുളിച്ച് ഭക്ഷണം ഒക്കെ കഴിച്ച്. ചേട്ടത്തിയോടും മറ്റും സംസാരിച്ചിരുന്നപ്പോൾ വീണ്ടും നേരം പോയി. ഇനി വലിയട്ടന്റെ വീട്ടിൽ നാളെ രാവിലെ പോകാമെന്നു കരുതി. അതാ. പിനെ നീ ചിലപ്പോഴെ വരൂ എന്നു ചേട്ടത്തി പറഞ്ഞു. അപ്പോൾ പിന്നെ നിന്റെ റൂമിൽ തന്നെ കിടക്കാമെന്നു കരുതി. ചിറ്റ ഒരു പൂഞ്ചിരിയോടെ മൊഴിഞ്ഞു.
പിന്നെ എന്തുണ്ടു നിന്റെ വിശേഷങ്ങൾ റിസൽറ്റ എന്നുവരും. ഫസ് ക്ലാസ്സ് കിട്ടുമല്ലൊ അല്ലെ. അതൊ കറങ്ങി നടന്നു എല്ലാം കുളം ആക്കിയോ
ഇല്ല ചിറ്റെ എന്തായാലും ക്ലാസ്സുണ്ടാകും. എത്ര വിലസിയാലും എക്സ്സാമിന് ഞാൻ ഉഴപ്പാറില്ല.
ങ്ങും അതെനിക്കറിയാം. ചിറ്റ് പറഞ്ഞു. വീണ്ടും ഒത്തിരി ഒത്തിരി കാര്യങ്ങൾ ഞങ്ങൾ പറഞ്ഞിരുന്ന സമയം പോയതറിഞ്ഞില്ല.
ചിറ്റയിൽ വലിയ മാറ്റങ്ങൾ ഒന്നുമില്ല. കുറച്ചുകൂടി സുന്ദരി ആയപോലെ. ഇത്തിരി തടി കൂടിയിട്ടുണ്ടെൻകിലും അത് ആ ശരീരഭംങ്ങിക്ക് മാറ്റുകൂട്ടിയിട്ടെ ഉള്ളൂ.
ഞാൻ ചിറ്റയെ ഒന്നു കൂടി സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി. ചിറ്റ അണിഞ്ഞിരിക്കുന്ന വെളുത്ത ഗ്രൗണിലും. അൽ ആ പഴയ ഗൗൺ ആയിരുന്നു. എന്റെയും ചിറ്റയുടെയും ആദ്യ സമാഗമത്തിന് ചിറ്റ് അണിഞ്ഞിരുന്നു ആ ഗ്രൗൺ, അതിനുള്ളിൽ അൽപം പോലും ഇടിച്ചിൽ തട്ടാത്ത മൂലകൾ, ചിറ്റ ബ്രാ ഇട്ടിട്ടില്ല.
എന്റെ കണ്ണുകൾ ചിറ്റയെ ഉഴിയുന്നത്, ചിറ്റ ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവർ സ്ത്രി സഹചമായ രീതിയിൽ പതുക്കെ ഗൗൺ ഒന്നു നേരെയാക്കി
ഞാൻ എന്റെ കണ്ണുകൾ പിൻ വലിച്ചു.
ജീവിതത്തൊടു, കാപട്യത്തിന്റെയും വഞ്ചനയുടെയും മുഖം ഒരു നരച്ച ചിരിയിൽ ഒതുക്കുന്ന നാഗരിഗന്മാരൊടും താൽകാലിക മായെങ്കിലും വിടചൊല്ലി, നാട്ടിലേക്കു വണ്ടികയറി.
കഴിഞ്ഞ് എട്ടുകൊല്ലക്കാലം ഇവിടെ, ഈ നഗരത്തിൽ എന്റെ കാൽപ്പാടുകൾ പതിയാത്ത സ്ഥലങ്ങളില്ല. അറിയാത്ത അനുഭവങ്ങൾ ഇല്ല. പി-ഡിഗ്രി സെക്കൻറിയറിനു പഠിക്കുമ്പോൾ അവതീ ബാറിൽ ആദ്യമായി തീ എക്സ് റം-ന്റെ രൂചി അറിഞ്ഞത്. സെക്കൻ ഷൊ സിനിമയും. കാബറെയും മറ്റും കാണാൻ, ഹോസ്റ്റൈൽ വാർഡിന്റെ കണ്ണു വെട്ടിച്ച് ഹോസ്റ്റൽ മതിലു ചാടുന്നതും കൂട്ടുകാരൊത്ത് കഞ്ചാവടിച്ചു കിറൂങ്ങി ഒരുകൂടം വെള്ളം കുടിച്ചതും.ഞായറാഴ്ചകളിൽ കൂട്ടുകാരുടെ വീട്ടിനടുത്തുള്ള കള്ളുഷാപ്പിൽ നിന്നും പുലരിയും അന്തിയും നല്ല എരിവുള്ള കപ്പയും മീൻകറിയും കൂട്ടി മൂക്കു മുട്ടെ മോന്തുന്നതും, ഏപ്രിൽ ഒന്നിന് ഹോസ്ത്രലിൽ ഉള്ളവർ ൾ്മശാനത്തിലെ കുരിശുപൊക്കി ഹൊസറ്റലിന്റെ മുമ്പിൽ തൂക്കുന്നതും, അടുത്തുള്ള പാരലൽ കോളെജിന്റെ സൈൻബോർഡിൽ കോഴിവളർത്തു കേന്ദ്രം എന്നെഴുതിയതും അതു വലിയ പുകിലായതും ഒക്കെ ഓർമ്മയിൽ തങ്ങി നിൽക്കുന്നു. ഇതിനിടയിൽ ചിലർ വെടികളെ പൊക്കാൻ പോയ വീര കഥകളും, എല്ലാം എല്ലാം ഇനി ഓർമ്മ മാത്രം. നഗരമെ നന്ദി. . നഗരമെ വിട തൽക്കാലത്തേക്കെങ്കിലും..