അവൾ വിക്ടറോട് പറഞ്ഞശേഷം എനിക്ക് നേരെ തിരിഞ്ഞു.
“ലുക്ക് മിസ്റ്റർ, വാട്ട് വാസ് യുവർ നെയിം??”
“സാം.”
“യാ..സാം. താൻ മലയാളി ആയത്കൊണ്ട് യാതൊരു ആനുകൂല്യങ്ങളും എന്നിൽ നിന്നും പ്രതീക്ഷിക്കണ്ട. എന്നെ protect ചെയ്യുക. അത് മാത്രമാണ് തൻ്റെ ജോലി. ഗോട്ട് ഇറ്റ്??”
“യെസ് മാം,” ഞാൻ പറഞ്ഞു
ഫസ്റ്റ് ടൈം ആണ് ഇങ്ങനെ ഒരനുഭവം.
അവൾ എന്നെ താക്കീത് ചെയ്തശേഷം തിരിച്ചു നടക്കുന്നതിനിടയിൽ പറഞ്ഞു,
“ആൻഡ് ഡോണ്ട് കാൾ മി ‘മാം’. ജസ്റ്റ് സോഫി. ഓക്കേ??”
“ഓക്കേ, സോഫി”
“ദാറ്റ്സ് ഇറ്റ്.”
അവൾ അവളുടെ റൂമിലേക്ക് പോയി.
മൈര്, ഈ സാധനത്തിനെ വേണമല്ലോ ഒരു മാസം ചുമക്കാൻ, ഞാൻ ചിന്തിച്ചു.
വിക്ടർ എന്നെ എൻ്റെ ഫ്ലാറ്റിലേക്ക് കൊണ്ട് പോയി. അവളുടെ നേരെ എതിർ ഭാഗത്തുള്ള ഫ്ലാറ്റായിരുന്നു എന്റേത്.
“ഇനി ഒരുമാസം ഇതാണ് നിൻ്റെ വീട്. Make yourself at home. എന്തുണ്ടെങ്കിലും വിളിക്കാൻ മറക്കണ്ട. പിന്നെ അന്നന്നു നടന്നതെല്ലാം അന്നന്നു തന്നെ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യണം.”
“ഓക്കേ ബോസ്.”
അതുപറഞ്ഞു വിക്ടർ പോയി.
പിന്നെ ബ്രേക്ഫാസ്റ് എല്ലാം കഴിഞ്ഞ് ഞാൻ സോഫിയുടെ ഫ്ലാറ്റിനു മുൻപിൽ wait ചെയ്തു. അവൾ കൃത്യം 10 നു റെഡി ആയി പുറത്തിറങ്ങി. ലിഫ്റ്റിറങ്ങി കാറിന് പുറത്ത് എത്തി അവൾക്ക് ഡോർ ഓപ്പൺ ആക്കി കൊടുത്തു. ഈ ഒരു മാസം ഈ മൈരത്തിയുടെ ബോഡിഗാർഡ് മാത്രമല്ല ഡ്രൈവർ കൂടിയാണ് ഞാൻ. തലയിലെഴുത്ത്!
“സാം, ഷൂട്ടിംഗ് സെറ്റ് എവിടെയാണെന്ന് അറിയാമല്ലോ. കൃത്യം 10.30 ക്ക് നമ്മൾ അവിടെത്തണം, ഓക്കേ??”
“യെസ്, സോഫി.”
കറക്റ്റ് സമയത്ത് തന്നെ ഞങ്ങൾ അവിടെത്തി. ഒരു സിനിമ സെറ്റിനുള്ളിൽ ആദ്യമായി കേറുകയാണ്. സൂപ്പർതാരങ്ങളെയും പ്രമുഖ ഡയറക്ടര്സിനെയും ഒക്കെ കണ്ടു. പക്ഷെ excite ആയി വിലകളയാതിരിക്കാൻ ശ്രദ്ധിച്ചു.
സോഫിയുടെ കൂടെ ബാത്റൂമിലും സിനിമ ഫ്രയിമിനുള്ളിലും ഒഴിച് ബാക്കി എല്ലായിടത്തും ഞാൻ ഉണ്ടായിരുന്നു. അങ്ങനെ ആ ദിവസത്തെ ഷൂട്ടിംഗ് കഴിഞ്ഞ് തിരിച്ചു ഫ്ലാറ്റിൽ എത്തി വിക്ടോറിനു റിപ്പോർട്ട് അയച്ചു കൊടുത്തു.
പിറ്റേന്നും ഇതേപോലെ പ്രേശ്നങ്ങളൊന്നുമില്ലാതെ കടന്നുപോയി. ഞാൻ എൻ്റെ ജോലി വൃത്തിക്ക് ചെയ്യുന്നത് കൊണ്ടാണെന്നു തോന്നുന്നു സോഫി എന്നോടിപ്പോൾ കുറച്ചുകൂടി അടുപ്പം കാണിക്കുന്നുണ്ട്. തുടക്കത്തിലുള്ള ജാഡ ഇപ്പോൾ അവൾക്കില്ലായിരുന്നു. എൻ്റെ ഫാമിലി സിറ്റുവേഷനെ പറ്റിയും മറ്റും അവൾ ചോദിച്ചു. ചുരുങ്ങിയ സമയം കൊണ്ട് ഞങ്ങൾ തമ്മിൽ ചെറിയ ഒരു സൗഹൃദം ഉടലണിഞ്ഞു. എന്നാൽ ഒരാഴ്ചക്ക് ശേഷമാണു അത് നടന്നത്.
സെറ്റിൽ കരാവാനുള്ളിൽ കയറാൻ ശ്രമിച്ച ഒരാളെ ഞാൻ തടഞ്ഞു.
“സർ, അകത്തേക്ക് പോകാൻ പറ്റില്ല.”
അയാൾ എന്നെനോക്കി പുഞ്ചിരിച്ച ശേഷം പിന്നെയും അകത്തേക്ക് കയറാൻ നോക്കി.
“സർ, പ്ലീസ്..കയറാൻ പറ്റില്ല.”
“നീയാരാ??” അയാൾ കൂളിംഗ് ഗ്ലാസ് ഊരി എന്നെ ഒന്ന് രൂക്ഷമായി നോക്കി.
“ഐ ആം ഹെർ ബോഡിഗാർഡ്.”
“നിനക്ക് ഞാനാരാണെന്ന് മനസ്സിലായോ? ഐ ആം ഡേവിഡ് മാത്യൂസ്!!”
ഡേവിഡ് മാത്യൂസ്!! ഓഹ് അപ്പൊ ഇവനാണല്ലേ ആ മൈരൻ. അപ്പോഴേ ഒന്ന് പൊട്ടിക്കാൻ തോന്നിയെങ്കിലും ഞാൻ ഒന്നും ചെയ്തില്ല.
“ആരായാലും ഇപ്പൊ കേറ്റിവിടാൻ പറ്റില്ല.”
“എന്നെ കേറ്റിവിടണ്ട എന്നോർഡർ ഉണ്ടോ നിനക്ക്?”
ഞാൻ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല.
“നീയാരാ എന്നെ തടയാൻ? വെറും കാവൽപട്ടി ആ ജോലി ചെയ്താൽ മതി,” അയാൾ രോക്ഷത്തോടെ പറഞ്ഞു.
പറഞ്ഞു തീർന്നതും രണ്ടുമൂന്നു ശിങ്കിടികൾ അയാളുടെ പിറകിൽ അണിനിരന്നു.
“ആ ജോലി തന്നെ ആണ് സർ ഞാൻ ചെയ്യുന്നത്. സോഫി ഇപ്പോൾ ഡ്രസ്സ് ചേഞ്ച് ചെയ്യുകയാണ്. അതുകഴിഞ്ഞു പുറത്തേക്കിറങ്ങും. അപ്പോൾ കാണാം.”
അതുകേട്ടു അയാൾ ചിരിച്ചു.
“ലാസ്റ്റ് ചാൻസ്, മാറ്. നീ പോയാൽ പുതിയൊരാൾ വരും. ഇപ്പൊ മാറിയാൽ നിൻ്റെ ജോലിയെ പോകു. മാറിയില്ലേൽ..”
അയാൾ പുറകിലെ ശിങ്കിടികളെ നോക്കി. അവർ എന്നെ നോക്കി ക്രൂരമായി ചിരിച്ചു. പക്ഷെ ഞാൻ അനങ്ങിയില്ല.
“സർ, ഞാൻ പറഞ്ഞല്ലോ. സോഫി പുറത്തിറങ്ങുമ്പോൾ കാണാം.”