മഞ്ജുവിന്റെ അവിഹിത ഭാവനാലോകം – 1 36

അയാൾക്ക് ഫ്രിഡ്ജിനടുത്തേക്ക് പോകുവാൻ വഴി ഒഴിഞ്ഞു കൊടുത്തുകൊണ്ട് ഭിത്തിയിലേക്ക് ചേർന്നു നിന്ന എന്നെ ഭീത്തിയിലേക്ക് ഞെരുക്കിക്കൊണ്ട് അയാൾ എന്നേക്കടന്ന് ഫ്രിഡ്ജിനു നേരെ നീങ്ങിയപ്പോൾ അയാളുടെ ശരീരം പരമാവധി എന്നിലേക്ക് അമർത്തിപ്പിടിച്ചപ്പോൾ എനിക്ക് ഒഴിഞ്ഞുമാറാൻ പോലും സാധിച്ചില്ല. എന്റെ മുലകളെ അയാളുടെ വിരിഞ്ഞ നെഞ്ചുകൊണ്ട് ഞെരുക്കിക്കൊണ്ട് അയാൾ എന്നെക്കടന്നു പോയി.

അയാളുടെ വായിൽ നിന്നും വമിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന ബീഡിയുടെയും മദ്യത്തിന്റെയും ദുർഗന്ധം ശ്വസിച്ച എനിക്ക് പെട്ടെന്ന് ഒക്കാനം വന്നുപോയി. നീട്ടി വളർത്തിയ നരച്ച താടി തടവിക്കൊണ്ട് അയാൾ എന്നെ ആകെയൊന്നുഴിഞ്ഞു നോക്കി. കാമം കലർന്ന അയാളുടെ പുഞ്ചിരി കണ്ട എനിക്ക് ദേഷ്യം വന്നു. അയാൾ തിരിച്ചു വരുന്നതിനു മുൻപ് തന്നെ ഞാൻ അടുക്കളയിൽ നിന്ന് പുറത്ത് കടന്നിരുന്നു. അയാൾ അടുക്കളയിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്ക് പോകുമ്പോൾ വീണ്ടും എന്നെ നോക്കി അയാളുടെ സ്ഥിരം വഷളൻ ചിരി ചിരിച്ചിട്ട് പറഞ്ഞു…

 

“മോളേക്കണ്ടാൽ പെരുവണ്ണാപുരത്തെ വിശേഷങ്ങളിലെ പാർവ്വതിയെപ്പോലുണ്ട് കേട്ടോ…സുന്ദരിക്കുട്ടീ…”

 

എന്നെ പുകഴ്ത്തിയെങ്കിലും വളരെയധികം ദേഷ്യത്തോടെ എന്റെ ഉണ്ടക്കണ്ണുരുട്ടി അയാളെ ഞാൻ ഭയപ്പെടുത്താൻ ശ്രമിച്ചു. ഏകദേശം അറുപതു വയസിനോടടുത്ത് പ്രായമുള്ള അയാൾ കള്ളിമുണ്ട് വളച്ചുകുത്തി തുടയിൽ അടിച്ചുകൊണ്ട് എന്നെ തിരിഞ്ഞു നോക്കിക്കൊണ്ട് മദ്യപാന സഭയുടെ നേരെ നടന്നുപോയി. മദ്യപാന സഭയുടെ കൂടെ പോയി ഇരുന്നിട്ട് എന്നെ പാളി നോക്കികൊണ്ട് എന്റെ ഭർത്താവിനോട് എന്തോ പറഞ്ഞ് അയാൾ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.

 

“ഡീ ജോണിച്ചേട്ടൻ പറഞ്ഞത് കേട്ടോ, നിന്നെക്കണ്ടാൽ സിനിമാ നടി പാർവതിയേപ്പോലുണ്ടെന്ന്! ഹാ ഹാ ഹാ…!”

എന്നെ നോക്കി അട്ടഹസിച്ചുകൊണ്ട് എന്റെ കെട്ടിയോൻ പറഞ്ഞു.

 

“ഇതിലെന്താ ഇത്ര ചിരിക്കാൻ? ചേച്ചിയെക്കണ്ടാൽ ശരിക്കും സിനിമാ നടിയെപ്പോലുണ്ട്.”

കൂട്ടത്തിലെ ഇളയവനായ അരുൺ പറഞ്ഞു.

 

“പിന്നേ ഇവളോ? സിനിമ നടിയോ? ഹാ…ഹാ…ഹാ…ഒണക്ക സിനിമാ നടി.”

പുച്ഛത്തോടെ എന്റെ കെട്ടിയോൻ പറഞ്ഞത് കേട്ട എനിക്ക് ഒരുപാട് വിഷമം തോന്നിപ്പോയി.

 

ഇത്രയും നാൾ മദ്യപാനം മാത്രം സഹിച്ചാൽ മതിയാരുന്നു, ഇനി ഇവന്മാരുടെ വൃത്തികേടുകളും സഹിക്കണമല്ലോ എന്നോർത്ത് ഞാൻ വിഷമിച്ചു നിന്നു.

 

കുറച്ചു മുൻപ് സംഭവിച്ച കാര്യം എന്റെ ഭർത്താവിനോട് പറഞ്ഞാലോ എന്ന് ഞാൻ രണ്ടുതവണ ആലോചിച്ചു. പക്ഷേ എന്നെക്കാൾ കൂടുതൽ സുഹൃത്തുക്കളെ ഇഷ്ടപ്പെടുന്ന അദ്ദേഹത്തിന് ചിലപ്പോൾ എന്നോട് കൂടുതൽ ദേഷ്യം തോന്നാനേ അത് കാരണമാവുള്ളു എന്നോർത്തപ്പോൾ ആ ഉദ്യമത്തിൽ നിന്നും ഞാൻ പിന്മാറി. മനസ്സിൽ ഒരുപാട് വിഷമം തോന്നിയെങ്കിലും ആരോടും ഒന്നും പറയാതെ ഞാൻ അവിടെ കഴിച്ചുകൂട്ടി.

 

ദിവസങ്ങൾ കടന്നുപോയിക്കൊണ്ടിരുന്നു. പലപ്പോഴും ജോണിച്ചേട്ടന്റെ വികൃതികൾ എന്നെ അരിശം കൊള്ളിച്ചിരുന്നെങ്കിലും മാറ്റാരോടും ഒന്നും പറയാതെ ദേഷ്യം കടിച്ചമർത്തി ഞാൻ ജീവിച്ചു പോന്നു. അങ്ങനെ എന്റെ ഭർത്താവ് ഓഫീസിൽ പോയ ഒരു ദിവസം കാലത്ത് വാതിലിൽ നിർത്താതെയുള്ള കൊട്ട് കേട്ടാണ് ഞാൻ വാതിൽ തുറന്നത്. സ്ഥിരം വഷളൻ ചിരി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ജോണിച്ചേട്ടൻ വാതിൽക്കൽ നിൽക്കുന്നതുകണ്ട എന്റെ ഉള്ളിൽ ഭയം മുളപൊട്ടിയെങ്കിലും ധൈര്യം കൈവിടാതെ ഞാൻ പറഞ്ഞു.

 

“ചേട്ടനിവിടില്ല വൈകിട്ടേ വരുള്ളു.”

 

“അതല്ല മോളെ, പുതിയതായി എസി വെച്ച മുറിയിലെ വെന്റിലേഷൻ ഹോൾ അടയ്ക്കാൻ എന്നോടിന്ന് വരാൻ പറഞ്ഞിരുന്നു. മോളൊന്നു ശ്രീകുമാറിനെ വിളിച്ച് ചോദിച്ചേ.”

 

ഞാൻ മൊബൈൽ ഫോൺ എടുത്ത് എന്റെ ഭർത്താവിനെ വിളിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നപ്പോഴും അയാളുടെ വൃത്തികെട്ട കണ്ണുകൾ എന്റെ മുലകളെ ഉഴിഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു. അതുകണ്ട് ദേഷ്യം വന്ന ഞാൻ വാതിലിന് പുറകിലേക്ക് മറഞ്ഞു നിന്നു.

 

“എന്താടീ?”

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *