ഷംസു ഫോണെടുത്ത് റംലാക്ക് വിളിച്ചു.
“ഇത്താ… ഉമ്മാന്റെ സൈസെത്രയാ… ?
അത് ചോദിക്കാൻ മറന്നു… ഇനി വാങ്ങിക്കൊണ്ട് വന്നിട്ട് ഉമ്മാന്റെ മുഴുത്ത ചന്തി അതിൽ കൊണ്ടില്ലേൽ എന്നെ ചീത്ത പറയും… “
റംല ഫോണെടുത്തതേ ഷംസു പറഞ്ഞു.
ടോണി അന്തംവിട്ട് നിൽക്കുകയാണ്. ഇവൻ പറഞ്ഞത് സത്യം തന്നെയാണോ എന്നവന് സംശയമായി.
“നൂറ്റിപ്പത്താടാ… ഉമ്മാന്റെ ചന്തി നോക്കി വെള്ളമിറക്കിയപ്പോ നീയത് ശ്രദ്ധിച്ചില്ലേ… ?’’
റംലയുടെ ചോദ്യം ഫോണിലൂടെ കേട്ട ടോണി വീണ്ടും വീഴാൻ പോയി.
“പിന്നേയ്, ഇന്ന് രാത്രി ടോണിച്ചൻ വരുമെന്ന് ഉമ്മാനോട് പറ… ഞാനെല്ലാം സെറ്റാക്കിയിട്ടുണ്ട്…”
ടോണിച്ചന് നേരെ കണ്ണിറുക്കിക്കൊണ്ട് ഷംസു പറഞ്ഞു.
“ഇനിയത് പറയാനെന്താ… ? ഉമ്മയോട് നീ തന്നെ പറഞ്ഞതല്ലേ ഇന്ന് രാത്രി ടോണിച്ചൻ വരുമെന്ന്….?
ഇനി കൊണ്ടുവന്നില്ലേൽ വേറെ പ്രശ്നമൊന്നുമില്ല, ഉമ്മ നിന്നെ ചെറുതായിട്ടൊന്ന് കൊല്ലും… അത്രേ ഉണ്ടാവൂ…”
“ശരിയിത്താ… ഞാനൊന്ന് ടൗണിൽ പോയി വരാം… ഉമ്മാനോട് ഒരുങ്ങി നിക്കാൻ പറയണേ… ഉപ്പയേയും,മക്കളേയുമൊക്കെ നേരത്തേ കിടത്തി ഉറക്കാൻ പറയണം….പിന്നെ മൈരൊക്കെയൊന്ന് വൃത്തിയായി വടിക്കാൻ പറയ് …”
“അതിന് നീയെന്റെ പൂറ് കണ്ടിട്ടുണ്ടോടാ… ഞാൻ വടിച്ചോ ഇല്ലേന്നറിയാൻ…?
നിനക്കത് കാണണ്ടാലോ…. നിനക്ക് നിന്റെ ഇത്തമതിയല്ലോ…
അതൊക്കെ ഞാൻ കാണേണ്ടവർക്ക് വടിച്ച് മിനുക്കി കാണിച്ച് കൊടുത്തോളാം… നീ നേരത്തെ അവനെയും കൊണ്ടിങ്ങോട്ട് വന്നാ മതി… “
റംലയുടെ ഫോണിലൂടെ കേട്ട ശബ്ദം നബീസൂന്റേതാണെന്ന് ടോണിക്ക് മനസിലായി. നിലത്തേക്ക് ബോധം കെട്ട് വീണാൽ എന്തേലും പറ്റുമെന്നോർത്ത് മാത്രം അവൻ വീണില്ല. അല്ലേൽ ബോധം പോയി പണ്ടാറടങ്ങിയേനേ…
കുഗ്രാമമെന്ന് താൻ കരുതിയ ഈ മലമൂട്ടിൽ തന്നെയാണോ ഇതെല്ലാം നടക്കുന്നത് എന്നവന് അൽഭുതമായി.
“എന്റുമ്മാ… കൊണ്ടുവരാം… നിങ്ങള് ഫോൺ വെച്ചോ…”
ഷംസു വേഗം ഫോൺ കട്ടാക്കി.
“ഇപ്പഴോ… ഇപ്പോ വിശ്വാസമായോ..? ഉമ്മാന്റെ വായീന്ന് തന്നെ കേട്ടല്ലോ…? ഇനി ബാ… നമുക്കോരോ ചായ കുടിച്ച് ഭാവികാര്യങ്ങൾ തീരുമാനിക്കാം… “
ഷംസു, ടോണിയുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ച് റോഡിന്റെ മറുവശത്തുള്ള ഇരിപ്പിടത്തിലേക്ക് പോയി. ടോണി ഉറക്കത്തിൽ എഴുന്നേറ്റ് നടക്കുന്നവനെ പോലെ വേച്ച് വേച്ച് ചെന്ന് ഇരിപ്പിടത്തിലേക്ക് വീണു.
“ചേട്ടാ… രണ്ട് ചായ…”
കറിയാച്ചന്റെ കടയിലേക്ക് നോക്കി വിളിച്ച് പറഞ്ഞ് ഷംസു, ടോണിയുടെ അടുത്തിരുന്നു.
പിന്നെ ഇന്ന് സംഭവിച്ച കാര്യങ്ങളെല്ലാം വിശദമായി അവനെ പറഞ്ഞ് കേൾപിച്ചു.
സൈഫൂന്റെ കാര്യം അവൻ മനപ്പൂർവ്വം മറച്ച് വെച്ചു.
ഉമ്മയും, ഇത്തയും ഇന്നലെ രാത്രി ചട്ടിയടിച്ച കാര്യവും അവൻ ടോണിച്ചനോട് പറഞ്ഞു.
കറിയാച്ചൻ കൊണ്ടു കൊടുത്ത ചായ ടോണി ചൂടോടെ വായിലേക്ക് കമഴ്ത്തുന്നത് കണ്ട് ഇതെന്ത് കഴപ്പ് എന്ന് ചിന്തിച്ച് കറിയാച്ചൻ കടയിലേക്ക് തന്നെ പോയി.
ചൂടുള്ള ചായ അകത്തേക്ക് ചെന്നപ്പോ ടോണിക്ക് സംസാരശേഷി വീണ്ട് കിട്ടി.
“എടാ ഷംസൂ… എന്തൊക്കെയാടാ ഈ നടക്കുന്നേ… ?”
“ഇപ്പോൾ ടോണിച്ചന് കാര്യങ്ങളൊക്കെ മനസിലായല്ലോ… ഇനി കൂടുതൽ ആലോചിക്കുകയൊന്നും വേണ്ട… രാത്രി വീട്ടിലേക്ക് വരിക… കഴപ്പിയെ എടുത്തിട്ട് പൂശുക… ഞാനെന്റെ ഇത്തയോടൊപ്പം അടുത്ത മുറിയിലുണ്ടാവും…”
ടോണിച്ചൻ തീർത്തും നോർമലായി. എല്ലാം സത്യം തന്നെയാണെന്ന് അവന് ശരിക്കും ബോധ്യമായി.
ഈയുള്ളവന് നീ എന്തൊക്കെയാ കർത്താവേ ഈ മണിമലയിൽ ഒരുക്കി വെച്ചേക്കുന്നേ..?
എല്ലാ പ്രായത്തിലുമുള്ള കഴപ്പികളെ കൂട്ടത്തോടെ കൊണ്ട്ത്തരികയാണല്ലോ… ഇതെല്ലാം താങ്ങാനുള്ള കരുത്ത് ഈ കുഞ്ഞാടിന് നീ നൽകണേ കർത്താവേ….
ടോണിച്ചൻ മൂകമായി പ്രാർത്ഥിച്ചു.
“ടോണിച്ചാ… എനിക്കൊന്ന് ടൗണിൽ പോണം… ഉമ്മാക്കിനി നൂല് പോലുള്ള പാന്റിയും, ബ്രായും ഇടണമെന്ന്… വേറെ മൂന്നാല് പാന്റിയും വാങ്ങണം… ഞാനതെല്ലാം വാങ്ങി വരാം…ടോണിച്ചനൊന്നുറങ്ങ്… ക്ഷീണമൊക്കെയൊന്ന് മാറട്ടെ…”
“അത് വേണ്ട ഷംസൂ… അതൊക്കെ ഞാൻ വാങ്ങാം… റംലക്ക് ഞാനല്ലേ വാങ്ങിക്കൊടുത്തത്… ഇതും ഞാൻ തന്നെ വാങ്ങാം… നീ കുറച്ച് നേരം ഇവിടെയിരിക്ക്… ഞാനൊന്ന് കുളിച്ച് വരാം..നമുക്കൊരുമിച്ച് പോകാം…”