മഞ്ഞ്മൂടിയ താഴ് വരകൾ – 7 106അടിപൊളി 

രണ്ടാളും കുറച്ച് നേരം അവിടെ സംസാരിച്ചിരുന്നു.
മാത്തുക്കുട്ടി അവർക്കടുത്തേക്ക് വന്ന് പറഞ്ഞു.

“ ടോണിച്ചാ… ഞാൻ പോയാലോ.. കുറച്ച് സാധനങ്ങൾക്കുള്ള ഓർഡറുണ്ട്,.. ഞാൻ വേഗം വരാം..”

“ ശരി മാത്തൂ… നീ പോയിട്ട് വാ… “

അപ്പോഴാണ് ടോണി ഓർത്തത്. കുറച്ച്പൈസ എടുക്കണം. നാൻസി ഇപ്പോൾ പോകും.. അകത്താണെങ്കിൽ സൗമ്യയുണ്ട്.

“ ഷംസൂ.. നീ സുരേഷേട്ടന് വല്ല സഹായവും വേണോന്ന് നോക്ക്.. ഞാനിപ്പ വരാം… “

ടോണി കടക്കകത്തേക്ക് കയറിപ്പോയി.

അകത്ത്, നാൻസി വിശേഷങ്ങൾ പറയുകയാണ് സൗമ്യയോട്..
വാ പൊളിച്ച് പിടിച്ച് പിടിച്ച്, കിതപ്പോടെ മുലകൾ പൊങ്ങിത്താഴ്ന്ന്, തുടുത്ത പിളർപ്പിൽ നിന്നും നെയ്യുരുകിയൊലിപ്പിച്ചാണ് സൗമ്യ എല്ലാം കേട്ടത്..

നാൻസിയെ ബുള്ളറ്റിന് മുന്നിലിരുത്തി രണ്ട് തുളയിലും കയറ്റിയിറക്കിയെന്ന് കേട്ടപ്പോൾ സൗമ്യയുടെ പൂറ് പെയ്തിറങ്ങി.

“നാൻസീ, എനിക്കും വേണമെടീ.. എനിക്കും ബുള്ളറ്റിലിരുന്ന് ചെയ്യണം.. നീയൊന്ന് പറയെടീ ഇച്ചായനോട്…”

സൗമ്യ വിറച്ച് കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

“ എടീ പൂറീ.. നിനെക്കെങ്ങിനെ പറ്റും.. ?
രാത്രി വരാൻ പറ്റുമോ നിനക്ക്.. ?”

“ വരാടീ.. ആരെ കൊന്നിട്ടാണേലും രണ്ട് ദിവസത്തിനുള്ളിൽ ഞാനിത് നടത്തും.. ഇനിയെനിക്ക് വയ്യെടീ.. പൂറ്റിലെ കടി കൊണ്ട് ഉറങ്ങാൻ പറ്റുന്നില്ല..”

പെട്ടെന്ന് അടച്ച് കുറ്റിയിട്ട വാതിലിൽ ഒരു മുട്ട് കേട്ടു.
രണ്ട് പേരും ചാടിയെഴുന്നേറ്റു.
നാൻസി ചെന്ന് കതക് തുറന്നു .
ഒരു കുസൃതിച്ചിരിയോടെ ടോണി മുന്നിൽ.

“ എന്താ ഇച്ചായാ.. “

നാൻസി ചോദിച്ചു.

അവനവളെ കണ്ണ് കാണിച്ച് പുറത്തേക്ക് വിളിച്ചു.

“ എടീ, എനിക്ക് കുറച്ച് കാശെടുക്കണം.. നീയെന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞ് അവളെ പുറത്തിറക്ക്.. “

“ ശരി, ഇച്ചായൻ ഇവിടെ നിൽക്ക്.. “

നാൻസി അകത്തേക്ക് കയറി.

“എടീ.. ഇച്ചായന് ഡ്രസ് മാറ്റണമെന്ന്.. നീയൊന്ന് പുറത്തേക്ക് വാ.. ”

അവൾ സൗമ്യയോട് പറഞ്ഞു.

രണ്ടാളും പുറത്തിറങ്ങിയപ്പോൾ ടോണി അകത്തേക്ക് കയറി വാതിൽ ചാരി.

“ ഇച്ചായന്റെഡ്രസൊക്കെ നിന്റെ റൂമിലാണോടീ വെച്ചത്…?”

സൗമ്യ അസൂയയോടെ ചോദിച്ചു.

“ അതിന്നലെ ഞാൻ എല്ലാം അലക്കിത്തേച്ച് അലമാരയിലേക്ക് വെച്ചു..എല്ലാം ബാഗിൽ കുത്തി നിറച്ച് വെച്ചിരിക്കുകയായിരുന്നു.. ഒരു ശ്രദ്ധയുമില്ലെടീ ഇച്ചായന്…”

ഒരു ഭാര്യയുടെ അധികാരത്തോടെ നാൻസി പറഞ്ഞു.

“നാൻസീ… ഇങ്ങോട്ടൊന്ന് വന്നേ…”

അകത്ത് നിന്നും ടോണിയുടെ വിളി. നാൻസി വേഗം വാതിൽ തുറന്ന് അകത്തേക്ക് കയറി.

“ആ വാതിലങ്ങ് ചാര് “

നാൻസി വാതിൽ ചാരി.

നാൻസിയുടെ ഭാഗ്യത്തിൽ സന്തോഷമുണ്ടായെങ്കിലും, കടുത്ത അസൂയയാണ് സൗമ്യയിൽ പതഞ്ഞ് പൊന്തിയത്.
അവൾക്ക് കിട്ടിയത് തനിക്ക് കിട്ടാത്തതിലുള്ള സങ്കടവും.പക്ഷേ,അവൾക്കെന്ത് കിട്ടിയാലും തനിക്ക് കൂടെ തരും എന്നുറപ്പാണ്.

“ എന്നതാ ഇച്ചായാ.. എന്നാത്തിനാ വിളിച്ചേ..?”

അവനെ ചേർന്ന് നിന്നു കൊണ്ട് നാൻസി ചോദിച്ചു.

“ മോളേ… ഞാൻ കുറച്ച് കഴിഞ്ഞ് ടൗണിലേക്ക് പോകുന്നുണ്ട്… നിനക്കെന്തെങ്കിലും വാങ്ങണോ.. എന്തേലും വേണേൽ പറ.. ഇച്ചായൻ വരുമ്പോ മേടിച്ചോണ്ട് വരാം…”

നാൻസിയൊന്ന് പതറി. ഈ ചോദ്യം കേൾക്കാൻ കുറേ കൊതിച്ചതാണ്.. ഇത് വരെ ആരും ഇങ്ങിനെയൊന്നും ചോദിച്ചിട്ടില്ല.
അവൾക്ക് സന്തോഷമായി.സങ്കടവും…

“ ഒന്നുംവേണ്ട ഇച്ചായാ.. എനിക്കൊന്നും വേണ്ട.. “

വിറക്കുന്ന ചുണ്ടുകളോടെ അവൾ പറഞ്ഞു.
താനെന്തെങ്കിലും വേണമെന്ന് പറഞ്ഞാൽ അത് ഒരു മുതലെടുപ്പായി ടോണിച്ചന് തോന്നിയാലോ എന്ന് കരുതിയാണവൾ അങ്ങിനെ പറഞ്ഞത്.

അലമാര പൂട്ടി ചാവി അവൾക്ക് നൽകിക്കൊണ്ട് ടോണി പറഞ്ഞു.

“ ഇന്നാ താക്കോൽ.. നിനക്കെന്ത് ആവശ്യമുണ്ടെങ്കിലും ഇതിൽ നിന്ന് പൈസയെടുത്തോ… എന്നോട് ചോദിക്കുകയൊന്നും വേണ്ട.. “

അത് കേട്ട് നാൻസിയവനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് കവിളിൽ ഒരു മുത്തം കൊടുത്തു.

“ ഇച്ചായന് പോയിട്ട് തിരക്കുണ്ടോ…?””

അവൾ കുസൃതിയോടെ അവന്റെ കണ്ണിലേക്ക് നോക്കി.

“തിരക്കൊന്നുമില്ല.. എന്താ കാര്യം..?”

നാൻസി ഒന്നും പറയാതെ വാതിൽ തുറന്ന് പുറത്തിറങ്ങി.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *