മഞ്ഞ്മൂടിയ താഴ് വരകൾ – 9 27അടിപൊളി 

“ വരാം ചേച്ചീ.. അവസരം വരുമ്പോൾ ചേച്ചി വിളിക്ക്… ഞാനിനി ഇവിടെത്തന്നെയുണ്ടല്ലോ… നമുക്ക് കൂടാം.. “”

ലിസി കൊടുത്ത ചായയും കുടിച്ച്, മത്തായിച്ചൻ കൊടുത്ത പേപ്പറും വാങ്ങി ടോണിച്ചൻ പോയി.
ലിസിക്ക് എന്തെന്നില്ലാത്ത സന്തോഷമായി.. അവസരം കുറവാണെങ്കിലും എപ്പഴെങ്കിലും ടോണിയെ ഒന്ന് വിളിക്കാലോ..
തോമസിനെ പോലെയല്ലവൻ.. കരുത്തനാണ്.. ഇനി തനിക്കവൻ മതി.. അവൻ മാത്രം..
മുൻവാതിൽ ചേർത്തടച്ച് ലിസി ബാത്ത്റൂമിലേക്ക് കയറി.

🍆 🍆 🍆

ടോണി, കറിയാച്ചന്റെ കടയിലെത്തുമ്പോൾ അവിടെ ഷംസുവുണ്ട്.. ടോണിയെകണ്ടവൻ ഒരു കുസൃതിച്ചിരി ചിരിച്ചു.
ടോണിയും ചിരിച്ചു..

“ എവിടെ പോയതാ ടോണിച്ചാ… ?”

ഷംസു ലോഹ്യം ചോദിച്ചു.

“ മത്തായിച്ചന്റെ വീട് വരെ പോയതാടാ.. ഒന്ന് രണ്ട് പേപ്പർ വാങ്ങാനുണ്ടായിരുന്നു.. അല്ല… നീയിന്നും പണിക്ക് പോയില്ലേ…?’”

ഷംസു ചുറ്റും നോക്കി. പിന്നെ പതിയെ പറഞ്ഞു.

“ എന്റെ ടോണിച്ചാ.. ഇന്നെങ്ങിനെ പണിക്ക് പോകും… ഇന്നലെ നമ്മൾ രണ്ടും ഉറങ്ങിയോ… ?
പുലർച്ചെ ടോണിച്ചനെ ഞാനിവിടെ കൊണ്ട് വന്നാക്കി, മടങ്ങിച്ചെന്ന് ഒന്ന് മയങ്ങിയതാ… അപ്പോഴതാ, ഇത്ത മേലേ കേറിയിരുന്ന് പൊതിക്കുന്നു.. വേണ്ടെന്ന് പറയാൻ പറ്റോ… ?
അതും കഴിഞ്ഞ് നന്നായിട്ടൊന്ന് ഉറങ്ങി ഇപ്പഴാ എഴുന്നേറ്റത്… പിന്നെങ്ങിനെ പണിക്ക് പോകും… ഇനി നാളെയെങ്ങാനും നോക്കാം…”

“ പിന്നെ.. എന്ത് പറയുന്നു നിന്റെ ഇത്ത… ?’”

“ ഇത്താക്ക് സന്തോഷമായി ടോണിച്ചാ…ടോണിച്ചനെ പറ്റി വാതോരാതെ ഓരോന്ന് പറയുകയാ… എന്നെ നിലത്ത് നിർത്തുന്നില്ല.. എനിക്കൊറ്റക്ക് കഴിയുമെന്ന് തോന്നുന്നില്ല.. ടോണിച്ചൻ ഇടക്ക് വന്ന് സഹായിക്കേണ്ടിവരും… “

“ ഞാൻ വരാടാ… നിന്റെ ഇത്താനെ അടക്കാൻ നീ തന്നെ മതി… നീയൊരാണല്ലേ… തീരെ നിവർത്തിയില്ലെങ്കിൽ എന്നെ വിളിച്ചോ.. നമുക്ക് ഒരുമിച്ചവളുടെ മുന്നും പിന്നും ഒന്നാക്കാം…”

“ അത് മതി ടോണിച്ചാ.. ഇത്താക്ക് ഏറ്റവും ഇഷ്ടപ്പെട്ടത് അതാണത്രെ… ഇനിയെന്നാ ടോണിച്ചനെ വിളിക്കുന്നേന്ന് പോന്നപ്പഴും എന്നോട് ചോദിച്ചു…”

“ സമയം പോലെ നീ വിളിക്ക്… പിന്നെ വൈകീട്ട് നമുക്ക് പാറപ്പുറത്ത് കൂടണം.. നീ സുനിക്കുട്ടനെ വിളിച്ച് സാധനം വാങ്ങി വരാൻ പറ… “

നാണുവാശാൻകടയിലേക്ക് കയറി വരുന്നത് കണ്ട് രണ്ടാളും സംസാരം നിർത്തി.

നാണുവാശാൻ ചായ കുടിച്ചോണ്ട് ചില പഴം കഥകളൊക്കെ പറഞ്ഞോണ്ടിരുന്നപ്പോൾ മെമ്പർ ബിനോയ് വന്നു.
ടോണി പേപ്പറുകളെല്ലാം അവനെ ഏൽപിച്ചു.
കെട്ടിട നമ്പറും, കരണ്ടും ദിവസങ്ങൾക്കുള്ളിൽ താനിവിടെ എത്തിച്ചിരിക്കും എന്നും, തന്റെ ഇത്തരം വികസന പ്രവർത്തനങ്ങൾ ഇനിയും തുടരും എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞ്, ചെറിയൊരു പ്രസംഗം നടത്തിയാണ് ബിനോയി പോയത്.. എന്തെങ്കിലുമൊക്കെ വിളിച്ച് പറയുമെങ്കിലും കാര്യം നടത്താൻ അവൻ മിടുക്കനാണെന്ന് കറിയാച്ചൻ പറഞ്ഞു.

ഷംസുവിന്റെ ഫോൺ ബെല്ലടിക്കുന്നത് കേട്ട്നോക്കിയപ്പോൾ ഇത്ത..
അവൻ ഫോണുമായി പുറത്തിറങ്ങി. എന്തൊക്കെയോ പതിഞ്ഞ ശബ്ദത്തിൽ സംസാരിച്ച് ടോണിയെ പുറത്തേക്ക് വിളിച്ചു.

“ടോണിച്ചാ.. ഇത്തയാ വിളിച്ചത്.. ഉമ്മയും, ഉപ്പയുമൊക്കെ വരാൻ ഉച്ച കഴിയുമെന്ന്.. എന്നോട് വേഗം ചെല്ലാൻ.. പൂറിക്ക് കടിയിളകിയെന്ന്.. പറ്റുമെങ്കിൽ ടോണിച്ചനേയും കൂട്ടി ചെല്ലാൻ.. ടോണിച്ചൻ വരുന്നോ…?””

“ എടാ മൈരേ.. ഇത് പകലാ.. ഈ നേരത്ത് ഞാനവിടെ കയറിയിറങ്ങിയാൽ ശരിയാവില്ല.. നീ ചെല്ല്.. അവളെ കുനിച്ച് നിർത്തി രണ്ടിലും മാറിമാറി കയറ്റിക്കൊടുക്ക്.. പൂറിയുടെ കടി മാറട്ടെ… “

“ എന്നാ ഞാൻ പോയി വരാം ടോണിച്ചാ.. കുറച്ച് കഴിഞ്ഞ് എന്നെയൊന്ന് വിളിക്കണേ.. ആ പൂറി കൊന്നില്ലെങ്കിൽ വൈകീട്ട് കാണാം…”

ഷംസു അവന്റെ സ്കൂട്ടിയിൽ കയറി ഓടിച്ചു പോയി.

🍆 🍆 🍆

മഞ്ഞ് പെയ്ത് കൊണ്ടിരിക്കുന്ന നിലാവിലേക്ക് നോക്കി ടോണി പാറപ്പുറത്ത് മലർന്ന് കിടന്നു.
മാത്തുക്കുട്ടിയും, സുനിക്കുട്ടനും, ഷംസുവും കൂടെയുണ്ട്..
ഇന്നെല്ലാവരും നല്ല ഫോമിലാണ്. എങ്കിലും മാത്തുക്കുട്ടി നോർമലാണ്.. എത്ര കിട്ടിയാലും അവൻ കുറച്ചേ അടിക്കൂ.. വാരി വലിച്ച് കുടിക്കുന്നത് സുനിക്കുട്ടനാണ്.
അവർ ഓരോന്ന് സംസാരിച്ച് ആ നിലാവത്ത്, തണുത്ത കാറ്റേറ്റ് കുറേ നേരം അവിടെയിരുന്നു.
ടോണിയോടൊപ്പമുള്ള ഈ കമ്പനി മറ്റ് മൂന്ന് പേർക്കും ഒരഭിമാനമായി തോന്നി. ഈ നാട്ടിൽ മറ്റാരുമായും ടോണിച്ചന് ഇങ്ങിനെയൊരു ബന്ധമില്ല.. ആ ഭാഗ്യം കിട്ടിയത് തങ്ങൾക്ക് മൂന്ന് പേർക്കുമാണ്.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *