കാരണം കന്തിൽ മാത്രം ശ്രദ്ധ കേദ്രീകരിച്ചാണ് അവന്റെ പ്രവർത്തനം…
കന്തിൽ നാക്കുകൊണ്ട് തടവുമ്പോൾ തന്നെ ഒരു വിരൽ ദ്വാരത്തിലേക്ക് കയറ്റാൻ അവൻ ശ്രമിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു… അവന്റെ തുപ്പലും പൂറിൽ നിന്നും ഊറി വരുന്ന കാമ രസവും ചേർന്ന് നല്ല ലൂബ്രിക്കേഷൻ ഉണ്ടായിരുന്നു എങ്കിലും വിരൽ കൂടുതൽ ഉള്ളിലേക്ക് കയറുമ്പോൾ അവൾ കൈ കൊണ്ട് അവന്റെ കൈയിൽ പിടിച്ചു തടയും…
തടയുമ്പോഴും ഇതുവരെ തോന്നാത്ത ഒരു വല്ലാത്ത വിങ്ങൽ പൂറിനുള്ളിൽ അവൾക്ക് തോന്നിയിരുന്നു…
ഉഉള്ളിലെ പേശികൾ എന്തെങ്കിലും കൊണ്ട് അമർത്തി തെയ്ക്കാൻ പറ്റിയെങ്കിൽ എന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി…
ആ വിങ്ങൽ മാറാൻ ഉള്ളിലെ പേശികളെ ഞെരിച്ച് അമർത്താൽ അവന്റെ അരക്കെട്ടിൽ വിറച്ചു കൊണ്ട് നിൽക്കുന്ന സാധനത്തിനെ കെറ്റി വിടുകയല്ലാതെ വേറെ വഴിയില്ലെന്ന് വികാരം കൊണ്ട് പുളയുമ്പോൾ അവൾക്ക് മനസിലായി…
അവളുടെ പൂറിൽ നിന്നും ഒഴുകിയെത്തുന്ന മദനനീരിന്റെ ആധിക്യം സമയമായി എന്ന് അവനെ ഓർമിപ്പിച്ചു…
റോയി പൂറിൽ നിന്നും മുഖം മാറ്റി അവളുടെ കാലുകൾക്കിടയിൽ മുട്ടു കുത്തിയിരുന്നു…
കുലച്ചു നിൽക്കുന്ന കുണ്ണയുടെ കൊണ്ട നനഞ്ഞ പൂറിലെ ഇതളുകൾക്കിടയി വെച്ച് ഉരച്ചു..
പൂറിലെ കൊഴുപ്പിൽ കൂടി കുണ്ണയുടെ തുമ്പ് തെന്നി തെന്നി നീങ്ങിയപ്പോൾ വല്ലാത്ത ഇക്കിളിയും സുഖവും കൊണ്ട് താൻ നിലവിളിച്ചു പോകുമെന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി…
മോളേ..
ങ്ങും..
ഇനി ഇതൊന്നു കേറ്റി നോക്കാം…
ങ്ങും.. വേദനിക്കുമോ..?
ചെറുതായി.. പെട്ടന്ന് മാറും…
പിന്നെ ഒന്നും ചോദിക്കാൻ അവൻ നിന്നില്ല.. റോയി എന്ന പട്ടാളക്കാരൻ ഉണർന്നു.. ഗൺ ശരിയായ പോയിന്റ്റിലേക്ക് ഉന്നം വെച്ചു.. ഒൺ ടു ത്രീ കാഞ്ചി വലിച്ചു…
ശോഭനയുടെ കണ്ണിൽ നിന്നും ഉറക്കം മാറിനിന്നു.. അവൾ അടുത്തു കിടക്കുന്ന ലില്ലിയെ നോക്കി..
എന്റെ പൊന്നു മോൾ നല്ല ഉറക്കമാണ്.. റോയ്ച്ചൻ വരുന്നത് വരെ എന്റെ മക്കളും ഞാനും ഉറങ്ങാതെ ഉറങ്ങുക യായിരുന്നു..
അവനുണ്ട് ഞങ്ങൾക്ക് കാവലായി ധൈര്യം വന്നതോടെയാണ് എല്ലാം മറന്ന് ഉറങ്ങാൻ തുടങ്ങിയത്…
ശോഭന വീണ്ടും ലില്ലിയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി.. നിഷ്കളങ്കമായ മുഖം.. അവളുടെ കവിളിൽ ഒരു ഉമ്മകൊടുത്തു ശോഭന…
അപ്പോളാണ് അത് കെട്ടത്…
മ്മേ യ്യോ ഹ്ഹ…
ആദ്യം നടുങ്ങി പോയി എങ്കിലും പെട്ടന്ന് അവളുടെ ചുണ്ടിൽ ഒരു പുഞ്ചിരി തെളിഞ്ഞു…
ചെറുക്കൻ മുറി തുറന്നു…!
താനും വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് ഇതുപോലെ കാറിയത് ശോഭന ഓർത്തു.. പക്ഷേ ആ നിലവിളി കേൾക്കാൻ രാപക്ഷികളും ചീവീടുകളും മിന്നാ മിന്നികളും മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു…
നേരം ഇരുട്ടിയപ്പോൾ സർപ്പാക്കാവിൽ വിളക്ക് വെയ്ക്കാൻ ഇറങ്ങിയതാണ്..
വിളക്ക് കൊളുത്തി.. നാഗ ദേവത മാരോടും തലയ്ക്കു മുകളിൽ നിൽക്കുന്ന കാർന്നോമാരുടെ ആത്മാ ക്കളോടും ക്ഷമ ചോദിച്ചു.. നേരത്തെ കൊണ്ടുവന്ന് വെച്ചിരുന്ന അത്യാവശ്യ തുണികൾ അടങ്ങിയ സഞ്ചി എടുത്തുകൊണ്ട് ഓടി…
അല്പ ദൂരെ കാത്തു നിൽക്കുന്ന നസ്രാണി ചെറുക്കനോട് പറഞ്ഞ വാക്ക് പാലിക്കാൻ വേഗത്തിൽ ഓടി..
ജീപ്പിൽ ഇരിക്കുന്ന ആളുടെ മുഖപോലും നോക്കാതെ കിതച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു..
“പോ.. വേഗം പോ… ”
ഏതൊക്കെയോ റോഡുകൾ വളവുകൾ തിരിവുകൾ കവലകൾ ജീപ്പ് ഓടിക്കൊണ്ടേ ഇരുന്നു..
ഒരിടത്ത് വണ്ടി നിർത്തി..
“എന്താ.. ഇത് ഏത് സ്ഥലമാണ്..”
ഭയപ്പാടോടെ ചോദിച്ചു..
തുണി സഞ്ചി വയറ്റത്ത് ഇറുക്കി പിടിച്ചു കൊണ്ട് ഇരിക്കുന്ന എന്നെ നോക്കി ആ നസ്രാണി ചെറുക്കൻ ചിരിച്ചു..എന്നെ മയക്കിയ ചിരി…
“” പേടിക്കേണ്ടാ.. നമ്മൾ ഒരുപാട് ദൂരം പിന്നിട്ടു.. ഇത് പെരുവന്തനം.. വിശക്കുന്നില്ലേ.. നമ്മൾക്ക് ഇവിടുന്നു വല്ലതും കഴിക്കാം..ഒൻപത് മണിയായി ഇനി അങ്ങോട്ട് കടകൾ ഒന്നും കാണില്ല… ഇറങ്ങ്…””
“വേണ്ട.. എനിക്ക് പേടിയാ..”
“ശരി എന്നാൽ ഇവിടെ ഇരിക്ക്.. ഞാൻ വാങ്ങിക്കൊണ്ടു വരാം..”
നാലഞ്ചു നേന്ത്രപ്പഴവും ഒരു കടലാസ് പൊതിയിൽ കുറേ തണുത്ത പൊറോട്ടയും..
അവിടെ ഇതൊക്കെയേ ഒള്ളു…”
വണ്ടി മുന്നോട്ട് എടുത്തുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു..