മദജലമൊഴുക്കുന്ന മോഹിനിമാര്‍ – 2 60അടിപൊളി  

”ഏടത്തീടെ പൊന്നല്ലേ…അമ്പുട്ടാ..പ്ലീസ് ഏടത്തി അതൊന്നു നേരെയിടട്ടെ..എന്നിട്ട് നമുക്ക് ഇതുപോലെ തന്നെ കിടക്കാം..പ്ലീസ് ഒന്ന് വിട് അമ്പുട്ടാ..!”

എന്റെ ചെവിയില്‍ അതൊന്നും കയറിയില്ല..
അത് വരെയില്ലാത്ത ഒരു അധികാരഭാവം അപ്പൊ എന്നിലേക്ക് ആവേശിക്കപ്പെട്ടു.

എന്റെ ധമനികളില്‍ രക്തം കുലം കുത്തിയൊഴുകി.
വല്ലാത്തോരാവേശത്തോടെ ഞാനെന്റെ കുണ്ണയെ അവരുടെ അരക്കെട്ടിലേക്ക് അടുപ്പിക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചു.

പക്ഷെ ഇത്തവണയും എനിക്കതിന് കഴിയുന്നില്ല.
അവര്‍ കാല്‍മുട്ട് നേരത്തെ വച്ചപോലെ മടക്കി വച്ചിരിപ്പാണ്.

എന്നാലിത്തവണ ഭയന്ന് പിന്മാറാന്‍ എനിയ്ക്ക് കഴിയില്ലായിരുന്നു.

ഞാന്‍ അവരുടെ കൊഴുത്ത തുടകള്‍ക്ക് മുകളിലൂടെ കാല്‍ കയറ്റി വച്ച് ഇരു തുടകളുടെയും ഇടയിലേക്ക് ഉപ്പൂറ്റി അമര്‍ത്തിക്കൊണ്ട് എന്റെ അരക്കെട്ടിനെ ആഞ്ഞു തള്ളി.

എന്റെ കുലച്ചു കുത്തി നില്‍ക്കുന്ന കുണ്ണ അവരിലേക്ക് കൂടുതല്‍ അടുത്തു.

”എന്താ ഈ കാട്ടണേ അമ്പുട്ടാ…വേണ്ട…വിട്..പ്ലീസ്.!”

ഞാനതൊന്നും മൈന്‍ഡ് ചെയ്തില്ല.
ആ മേനിയിലേക്ക് പടര്‍ന്നു കയറാനുള്ള ത്വരയായിരുന്നു എന്നിലപ്പോള്‍.

”ഇത് ശരിയല്ല മോനെ..ഇങ്ങനൊന്നും പാടില്ല..മോന്റെ ഏടത്തിയമ്മയാണ്…മാറ്..!”

അവര്‍ ശക്തിയായി കുതറി.
ആ ക്ഷണത്തില്‍ അറിയാതെ അവരുടെ കൈമുട്ട് എന്റെ മൂക്കില്‍ വന്നിടിച്ചു.

എന്റെ കണ്ണില്‍ നിന്നു പൊന്നീച്ച പറന്നു പോയി.
അങ്ങനൊരു ഇടിയായിരുന്നു അത്.

വേദന കൊണ്ട് ഞാന്‍ പിടഞ്ഞു.
അവര്‍ അറിയാതെ പറ്റിയതാണെങ്കിലും എന്ത് കൊണ്ടോ എനിക്ക് വല്ലാത്ത സങ്കടം വന്നു.
മൂക്ക് പൊത്തിപ്പിടിച്ചു കൊണ്ട് ഞാന്‍ വിമ്മി.

ഏട്ടത്തിയമ്മ ആകെ പരിഭ്രമിച്ച് പോയിരുന്നു.
എനിക്ക് കാര്യമായെന്തോ പറ്റിയെന്ന് അവര്‍ ഭയപ്പെട്ടു.

”ദേ..നോക്കിയേ..അമ്പുട്ടാ..ഏടത്തി നോക്കട്ടെ ന്തെലും പറ്റിയോന്ന്..!”

മൂക്കില്‍ പൊത്തിവച്ചിരിക്കുന്ന എന്റെ കൈ ബലമായീ മാറ്റിക്കൊണ്ട് അവര്‍ മുഖം പരിശോധിച്ചു.

ഭാഗ്യത്തിന് രക്തമൊന്നും വരുന്നില്ലായിരുന്നു.
പക്ഷെ കണ്ണീര്‍ ഡാം തുറന്നപോലെ ധാര ധാരയായി ഒഴുകുന്നുണ്ട്.

ഏട്ടത്തിയമ്മയുടെയും കണ്ണുകള്‍ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
എനിക്ക് പരിക്ക് പറ്റിയത് അവര്‍ കാരണമാണെന്ന ചിന്ത അവരെ നല്ലപോലെ സങ്കടപ്പെടുത്തി.

”സോറി പൊന്നൂ…വല്ലാതെ വേദനിച്ചോ..!”
അവരുടെ ചുണ്ടുകള്‍ വിറയാര്‍ന്നു.

”പെട്ടെന്ന് അങ്ങനൊക്കെ ചെയ്തപ്പോ ഏടത്തി പേടിച്ചു പോയി..
അങ്ങനൊന്നും പാടില്ല അമ്പുട്ടാ..വല്ല്യ പാപാ.. മോന്റെ ഏടത്തിയമ്മയല്ലേ ഞാന്‍.. അങ്ങനൊക്കെ ചിന്തിക്കാന്‍ തന്നെ പാട്വോ..!”

മൂക്കിലെ വേദനയെക്കാള്‍ അവരുടെ വാക്കുകള്‍ എന്നെ നോവിച്ചു.
കെട്ടിപ്പിടിച്ചൊന്ന് ആശ്വസിപ്പിച്ചിരുന്നെങ്കില്‍ എനിക്കത് മതിയായിരുന്നു.

ഞാനവരുടെ കൈകള്‍ തട്ടി മാറ്റി.
ഒരു നിമിഷനേരത്തെ തോന്നല് കൊണ്ട് ചെയ്തു പോയതായിരുന്നു അത്.

അതവരെ നല്ലപോലെ സ്പര്‍ശിച്ചു.
എന്തൊക്കെ തെറ്റ് ചെയ്താലും ശരി എന്നെ വേദനിപ്പിക്കാന്‍ അവര്‍ക്ക് കഴിയുമായിരുന്നില്ല.

ആ കണ്ണുകളില്‍ നിന്നു വലിയ തുള്ളികള്‍ അടര്‍ന്ന് വീണു.
ചുണ്ടുകള്‍ വിറയാര്‍ന്നു.
ഒരു തേങ്ങലോടെ അവരെന്റെ മുഖം അവര്‍ക്കഭിമുഖമായി തിരിച്ചു പിടിച്ചു.

”സോറി പൊന്നൂ..ന്റെ മുത്ത് സങ്കടപ്പെടല്ലേ..!”
അവരുടെ കണ്ഠമിടറി.
ഞാനൊരു നിഷേധത്തോടെ പുറംതിരിഞ്ഞിരുന്നു കളഞ്ഞു.
പെട്ടെന്നൊരു തേങ്ങിക്കരച്ചിലോടെ അവരെന്റെ പുറത്തേയ്ക്ക് ചാഞ്ഞു കൊണ്ടെന്നെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു.

ഞാനാകെ വിളറി. അതൊരിക്കലും ഞാന്‍ പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നില്ല.
അവരുടെ കണ്ണീര്‍ എന്റെ ടീഷര്‍ട്ടിനെ നനയിച്ചു.
എന്റെയുള്ളില്‍ ഒരാന്തലുയര്‍ന്നു.

എന്നെ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചിരിക്കുകയായിരുന്ന അവരുടെ കൈകള്‍ വിടര്‍ത്തി മാറ്റിക്കൊണ്ട് ഞാന്‍ തിരിഞ്ഞു.

ആ നനഞ്ഞ കണ്ണുകള്‍ എന്റെ നേരെ നീണ്ടു.
എന്റെ ചങ്ക് പറിയുന്നത് പോലെ തോന്നി.

”സോറി ഏടത്തീ…കരയല്ലേ..പെട്ടന്ന് സങ്കടം വന്നുപോയി..അതാ..സോറി..!”
ഞാന്‍ കൈ നീട്ടി ആ കണ്ണീര്‍ തുടച്ചു.
അവര്‍ ഒരു വിതുമ്പലോടെ തല താഴ്ത്തിയിട്ടിരിക്കുകയാണ്.
ആ ചുണ്ടുകളുടെ വിറയല്‍ അപ്പോഴുമുണ്ട്.