എല്ലാവരുടെയും പരാതിയുടെയും പരിഭവത്തിന്റെയും പണ്ടാരകെട്ട് അഴിക്കാൻ തുടങ്ങി… കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോഴത്തേക്ക് എനിക്കത് അസഹ്യനിയം ആയി തുടങ്ങി… ഞാൻ കോപം കൊണ്ടാലറി…
എനിക്കിപ്പോ ഭയം ഇല്ല.. അത് കൊണ്ട് നേരത്തത്തെ പോലെ വരുവാരാഴികൾ ചിന്തിക്കാറില്ല… എന്റെ അലർച്ച കണ്ട എല്ലാവരും ഒഴിഞ്ഞു മാറി… എല്ലാവരുടെയും ഉള്ളിൽ എന്നെ കുറിച്ചൊരു ഭയം വന്നു… അവിടെയും എന്റെ പെൺപടയാണ് എന്റെ രക്ഷക്കെത്തിയത്…
പിന്നെ ഫുൾ ടൈം ഞാൻ കുന്നിൻ മുകളിൽ തന്നെയായിരുന്നു… അങ്ങോട്ടാരും വരില്ല…
നമ്പൂതിരി പറഞ്ഞപോലെ 3 ദിവസം പൂജകളും കർമ്മങ്ങളും ഒക്കെ കാവിൽ നടക്കുമ്പോൾ ഞങ്ങൾ ഞങ്ങളുടെ ഗുഹയിൽ അടിച്ചു തിമിർക്കുകയായിരുന്നു…
രാവിലെ തന്നെ ഞങ്ങൾ ഗുഹയിലെത്തിയാൽ പിന്നെ വൈകിട്ട് മാത്രമേ എനിക്ക് തുണിയിടാൻ പറ്റു… കുന്നിൻ മുകളിൽ പല സ്ഥലത്തും പലരുമായി ഞാൻ കളികളിലായിരിക്കും… ഇപ്പൊ കഴുകാനുള്ള തുണികൾ എല്ലാവരും കുന്നിൻ മുകളിലുള്ള വെള്ളത്തിലാണ് കഴുകുന്നത്.. മഴക്കാലമായതു കൊണ്ട് അവിടെ ആ തോട്ടിൽ ഇപ്പൊ ആവശ്യത്തിന് വെള്ളമുണ്ട…
തുണി കഴുകലും, കുളിയും, കളിയും എല്ലാം അതിന്റെ മുറക്ക് നടക്കുന്നുണ്ട്…
3 ദിവസം അറമാദിച്ചു … നാളെ രാവിലെ മനക്കൽ തറവാട്ടിലേക്ക് താമസം മാറ്റണം.. ഇനിയും 3 4 ദിവസത്തേക്ക് ഇങ്ങോട്ട് വരാൻ പറ്റില്ല.. ഇവർക്ക് മനക്കകത്തോട്ട് കയറാനും പറ്റില്ല… പക്ഷെ എനിക്ക് പ്രേശ്നമില്ല.. മനക്കകത്തു 3 4 ഉരുപ്പടികളുണ്ടല്ലോ…
ഇപ്പൊ എനിക്ക് പേടിയില്ല ആരെ വേണേലും കയറി പൊളിക്കാം… ഇല്ലേ ദൈവകോപം ഉണ്ടായല്ലോ…
ഇനി അച്ചുന്റെ തേരോട്ടം മനയിലെ തമ്പ്രാട്ടിമാരുടെ മേത്തായിരിക്കും…. അത് വരെ ഒരു ബ്രേക്ക്….
തുടരും…………….