സ്റ്റപ്പിലേക്ക് കയറി നിന്ന കാർത്തുവിന്റെ കയ്യിൽ നിന്നും ബാഗ് വാങ്ങിക്കൊണ്ട് സ്നേഹ ചോദിച്ചു.
“ ഇല്ലമ്മേ… സ്കൂളൊന്നും വിട്ടില്ല… നമ്മുടെ ഷീബ ടീച്ചറിന് വയ്യാതായി.. അവളേയും കൊണ്ട് ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോയി, അവളെ വീട്ടിലാക്കിയുള്ളവരവാണ്…”
“ എന്ത് പറ്റിയെടീ ആ കൊച്ചിന്..,? “
“ കാര്യമായിട്ടൊന്നുമില്ലമ്മേ… അവൾ പ്രെഗ്നന്റാ… അതിന്റെയൊരു ക്ഷീണം.. ഒരു ഗ്ലൂക്കോസ് കയറ്റിയപ്പോ ക്ഷീണം മാറി… “
കുട മടക്കി പുറത്തുള്ള ബക്കറ്റിലേക്ക് വെച്ച് കാർത്തു സിറ്റൗട്ടിലേക്ക് കയറി..
ആ പറച്ചിലിൽ കടുത്ത നിരാശ മുഴച്ച് നിൽക്കുന്നത് സ്നേഹക്ക് മനസിലായി.
രണ്ടാളുംസമപ്രായക്കാരാണ്…
കഴിഞ്ഞ വർഷമാണ് ഷീബയുടെ കല്യാണം കഴിഞ്ഞത്.. ഒരു കൊല്ലമായപ്പോഴേക്കും അവൾ ഗർഭിണിയായി..
കാർത്തുവിന് നിരാശ ഉണ്ടായില്ലെങ്കിലേ ഉള്ളൂ…
സ്നേഹയുടെ മുഖത്തേക്ക് തുറിച്ചൊരു നോട്ടം നോക്കി അവൾ അകത്തേക്ക് കയറി..
താനിപ്പോൾ ഗർഭിണിയാവാത്തതിന്റെ പൂർണ ഉത്തരവാദി അമ്മ മാത്രമാണെന്നൊരു പക ആ നോട്ടത്തിൽ അവൾ കണ്ടു….
അല്ലേ… അതിനെനിക്ക് എന്ത് ചെയ്യാൻ കഴിയും…
അത് പിന്നെ… ജോൽസ്യൻ.. ജാതകവശാൽ…
കാർത്തു, മുറിയിലേക്ക് കയറി ബാഗ് കട്ടിലിലേക്ക് ഒറ്റയേറ്…
പിന്നെ കമിഴ്ന്ന് ഒറ്റ വീഴ്ച… പൊങ്ങിത്താഴുന്ന ബെഡിലേക്ക്…
തനിക്കുണ്ടായിരുന്ന ഒരേ ഒരു കൂട്ടായിരുന്നു ഷീബ. മറ്റുള്ള എല്ലാവരുടേയും വിവാഹം എന്നേ കഴിഞ്ഞതാണ്.. ഷീബയും താനും മാത്രമേ ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ… കഴിഞ്ഞ വർഷം അവളും കല്യാണം കഴിഞ്ഞു. ഈ വർഷം ഗർഭിണിയുമായി..
താനിങ്ങിനെ മൂത്ത് നരച്ച് തീരത്തേയുള്ളൂ…
ഗർഭിണിയായില്ലെങ്കിലും വേണ്ടില്ല.. കല്യാണമൊന്ന് കഴിഞ്ഞ് കിട്ടിയാൽ മതി..
പിളർപ്പിനുള്ളിലെ കുത്തിക്കഴപ്പ് സഹിക്കാനാവാതായിരിക്കുന്നു.
അല്ലാ… അതിനിപ്പോ കല്യാണം കഴിക്കണം എന്നൊക്കെയുണ്ടോ… ?
വേണ്ടാ… അതിന് കല്യാണം കഴിക്കണമെന്നില്ല.. അല്ലാതെയും തന്റെ നെയ്യുരുകുന്ന പിളർപ്പിലേക്ക് കുണ്ണ കയറ്റാം..
കാർത്തുവിന്റെ ദേഹമാകെ പുതിയൊരൂർജ്ജം വന്ന് പൊതിഞ്ഞു.
അതെ, ഇനി കാത്തിരിക്കുന്നതിൽ അർത്ഥമില്ല..
ഇനി അതും ഞാൻ ചെയ്യും…
പക്ഷേ ആര്.. എന്ന്.. എവിടെ വെച്ച്…?
കാർത്തുവിന്റെ മുറി വാതിൽക്കൽ വന്ന് എത്തിനോക്കി. കമിഴ്ന്ന് കിടക്കുകയാണവൾ. കരയുകയാണോ.?
സ്നേഹ മെല്ലെ വന്ന് അവൾക്കരികിൽ ഇരുന്നു. അത് കാർത്തു അറിഞ്ഞെങ്കിലും അവൾ അറിയാത്ത പോലെ കിടന്നു.
“ ടീ കാർത്തൂ.. എന്റെ പൊന്നിന് എന്ത് പറ്റിയെടീ… ? “
അവളുടെ പുറം തലോടിക്കൊണ്ട് സ്നേഹ, സ്നേഹത്തോടെ ചോദിച്ചു.
ഈ ചോദ്യം വരുമെന്നും, ഇനി അതിൽ പിടിച്ച് കയറണമെന്നും തീരുമാനിച്ചിരുന്ന കാർത്തു, ഇത് വരെ നിറയാത്ത തൻറെ കണ്ണുകളിൽ പണിപ്പെട്ട് വെള്ളം വരുത്തിക്കൊണ്ട് എണീറ്റിരുന്നു.
“ ഒന്നൂല്ലമ്മേ…. ‘“
എന്തൊക്കെയോ ഉണ്ട് എന്നൊരു ധ്വനി വരുന്ന തരത്തിൽ കാർത്തു പറഞ്ഞു.
“ പിന്നെന്തിനാ മോള് കരയുന്നേ.. ?”
“ ഞാൻ കരഞ്ഞൊന്നുമില്ല.. “
അവൾ കലിപ്പോടെ പറഞ്ഞു.
“ എന്റെ കാർത്തൂ… ഞാനെന്ത് ചെയ്തിട്ടാ നിനക്കെന്നോടീ ദേഷ്യം.. അത് പിന്നെ…. ജോൽസ്യൻ… ജാതകവശാൽ…. “
“ അമ്മ മിണ്ടിപ്പോകരുത്… ഒരു ജ്യോൽസ്യൻ… അയാൾക്ക് പൈസ കിട്ടുന്നതനുസരിച്ച് ഓരോന്ന് പറഞ്ഞാൽ മതിയല്ലോ….അയാൾക്കറിയോ എന്റെ കഴപ്പ്… ?”
കാർത്തു ചീറി… സ്നേഹ ഞെട്ടി….
പറഞ്ഞ് കഴിഞ്ഞാണ് വേണ്ടായിരുന്നൂന്ന് തോന്നിയത്…
തനിക്ക് കഴപ്പ് സഹിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ലെന്നല്ലേ താനിപ്പോ പറഞ്ഞത്… ?
അതും അമ്മയോട്..
സ്നേഹക്ക് എന്താണ് പറയേണ്ടതെന്ന് അറിഞ്ഞില്ല. തനിക്ക് കഴപ്പുണ്ടെന്ന് മകളാണ് മുഖത്ത് നോക്കി പറഞ്ഞത്..
തന്റെ കുത്തിക്കഴപ്പ് എവിടെ കൊണ്ടു പോയി തീർക്കും എന്നറിയാതെയാണ് താനിരിക്കുന്നത്..അപ്പോഴാണ് തന്റെ മകൾക്കും കഴപ്പാണെന്ന് പറയുന്നത്..
പണ്ടാരാണ്ട്പറഞ്ഞപോലെ വല്ല മുള്ള്മുരുക്കിലും ചെന്ന് കയറാൻ പറഞ്ഞാലോ കാർത്തൂനോട്…
എങ്കിൽ നന്നായിരിക്കും… അല്ലെങ്കിലേ കലിപ്പിലാണ്.. അവൾ ചിലപ്പോ തന്നെ തല്ലിയെന്ന് വരും.