എന്തൊരു കാഴ്ചയാണ് രാവിലെ തന്നെ.ഇവർ ഇതെന്തുദ്ദേശിച്ചാണ്.അവരുടെ സാരിക്ക് മുകളിൽ കൂടി അവരുടെ നിതംബ വടിവ് വെളിവായി കാണുന്ന ദൃശ്യം ഏതൊരു യൗവന യുക്തതന്റെയും കുണ്ണയെയും കംബിയാക്കുന്ന കാഴ്ച.ഗോപു ഒന്ന് ചുമച്ചു.ആ ശബ്ദം അവർ ഗൗനിക്കാതെ ലളിത ചോദിച്ചു.എന്തിനാടാ നിന്റെ അമ്മാവന്റെ കൂട്ട് തുടങ്ങുന്നത്.ഈ ചെറുപ്രായത്തിൽ ഇപ്പോഴേ ഇതൊന്നും വേണ്ട കേട്ടോ.ലളിത എഴുന്നേറ്റു വന്നു ഗോപുവിന്റെ താടിയിൽ പിടിച്ചിട്ടു പറഞ്ഞു.ഇപ്പോഴേ ഇതദ്ധ്വാനിക്കുവാനുള്ള തടിയാ…അതിങ്ങനെ വെള്ളമടിച്ചു വാട്ടികളയരുത്.
ഗോപു എന്ത് പറയണമെന്നറിയാതെ കുഴഞ്ഞു…സാരമില്ല ഗോപു..ലളിത കട്ടിലിൽ ഇരുന്നു.അവരുടെ തടിച്ചു കൊഴുത്ത നിതംബം കട്ടിലിൽ അമര്ന്നപ്പോള് കട്ടിൽ പതിയെ ഒന്ന് താഴ്ന്നു.ഗോപു ലളിതയോടൊപ്പം കട്ടിലിൽ ഇരുന്നു.ആദ്യമായാണ് അമ്മായിയോടൊപ്പം ഇരിക്കുന്നത്.ലളിത ഗോപുവിന്റെ മുടിയിഴകളിൽ തലോടി.ഇങ്ങനെയൊന്നും പാടില്ല ഗോപു..ഗോപു പെട്ടെന്ന് തന്റെ തല താഴ്ത്തി ലളിതയുടെ മടിയിലേക്കു വച്ചു.ലളിതയുടെ കൈകൾ അപ്പോഴും ഗോപുവിന്റെ മുടിയിഴകളെ തഴുകി കൊണ്ടിരുന്നു.ഗോപുവിന് മനസ്സിൽ ഒരു സമ്മിശ്ര വികാരം അലയടിച്ചു.ലളിതയുടെ തുടയുടെ മാർദ്ധവം അവന്റെ മുഖം അനുഭവിച്ചറിഞ്ഞു.ലളിത ഗോപുവിനെ പിടിച്ചുയർത്തിയിട്ടു കട്ടിലിൽ നിന്നെഴുന്നേറ്റ് ഗോപുവിനോട് പറഞ്ഞു…മണി പത്തരയായി വാ ഈ ചായ കുടിക്ക്.ഗോപു ആ ചായ വാങ്ങി കുടിച്ചിട്ട് ഗ്ളാസ് തിരികെ കൊടുത്തു.ലളിത ആ ഗ്ലാസ്സുമായി അടുക്കളയിലേക്കു പോയി.ലളിതയുടെ ആ നടത്തം ഒരു അന്ന നട പോലെ ഗോപുവിന് തോന്നി.ലളിത മുന്നോട്ടു നടന്നപ്പോൾ അവളുടെ സാരി അൽപ്പം ഉയർത്തി അരയിൽ തിരുകി കയറ്റാൻ മറന്നില്ല.അവരുടെ പിൻകാലുകൾ ഗോപുവിനെ മാടി വിളിക്കുന്നത് പോലെ ഗോപുവിന് തോന്നി. ഗോപുവിന്റെ മനസ്സിൽ സമ്മിശ്ര വികാരങ്ങൾ മാറി മറഞ്ഞു,തന്റെ ജീവിതത്തിൽ ഉയർച്ചക്ക് നിദാനമായ നാരായണ്ണൻകുട്ടി അമ്മാവന്റെ ഭാര്യയാണ് അത് തന്നെയുമല്ല തന്റെ അമ്മായിയുമാണവർ.പക്ഷെ മനസ്സിന്റെ വികാരം അടക്കാനാവുന്നില്ല.താനിന്നുവരെ ഒരു സ്ത്രീയെയും പ്രാപിച്ചിട്ടില്ല.പക്ഷെ ഇവരുടെ മാദകത്വം തന്നെ വല്ലാതെ പരീക്ഷണ കുന്തകനാക്കുന്നു…ഗോപുവിന് ലളിതയെ എപ്പോഴും കാണണമെന്നുള്ള ആഗ്രഹം മനസ്സിൽ മൊട്ടിട്ടു.ഇന്ന് പ്രത്യേകിച്ച് പണിയൊന്നുമില്ലാത്തതിനാൽ രാവിലത്തെ ആഹാരം അമ്മായിയുടേത് തന്നെ.താൻ വന്ന നാൾ മുതൽ അങ്ങനെ തന്നെ.പഴം ചോറും കറികളും കൂട്ടി ഒരു ശാപ്പാട്…അത് രാവിലെ അമ്മായിയുടെ വീട്ടിൽ നിന്നും.അന്നും അവർ തന്ന പഴം ചോറ് താഴെ പായ വിരിച്ചിരുന്നു കഴിക്കുമ്പോഴും ഗോപുവിന്റെ ശ്രദ്ധ ലളിതയിൽ ആയിരുന്നു.ഉയരുമ്പോഴും കുനിയുമ്പോഴും തന്റെ മുന്നിൽ പ്രദർശന വസ്തുവായി നിലകൊള്ളുന്ന ആ നിതംബം ഗോപുവിനെ മത്തുപിടിപ്പിച്ചു.
അമ്മായി ജോലി ഒക്കെ ഒതുങ്ങി കഴിഞ്ഞിട്ട് നമുക്ക് ഒന്ന് പുറത്തു വരെ പോകണം .
എന്തിനാടാ ഗോപു….അത് അമ്മായി വിഷ്ണുവിനും ഷീലക്കും അമ്മാവനും പിന്നെ അമ്മായിക്കും കുറച്ചു നല്ല തുണികൾ എടുക്കണം.അയ്യോ അതൊന്നും വേണ്ടടാ ഗോപു…നിനക്ക് കിട്ടിയ കാശ് വീട്ടിൽ എത്തിക്ക്.എന്നിട്ടു മതി ബാക്കി കാര്യങ്ങൾ.
അത് സാരമില്ല അമ്മായി.എങ്കിൽ നമുക്ക് വീട്ടിൽ വരെ പോകുകയും ചെയ്യാം.എന്നാൽ ശരി നാത്തൂനെയും അളിയനെയും ഒക്കെ കണ്ടിട്ട് കാലം കുറെ ആയില്ലേ.ഉച്ചക്ക് നിന്റെ അമ്മാവൻ വരട്ടെ ചോദിച്ചിട്ടു പോകാം.
ഉച്ചയായപ്പോൾ നാരായണൻ കുട്ടി വീട്ടിലെത്തി.ഗോപുവിനെ നോക്കി ഒന്ന് ചിരിച്ചു.നാരായണൻ കുട്ടിയുടെ കയ്യിൽ കുറെ പൊതികൾ ഉണ്ടായിരുന്നു.അതിൽ വീട്ടു സാധനങ്ങളും പിന്നെ ഗോപുവിനൊരു ഉടുപ്പും മുണ്ടും,അത് ഗോപുവിനെ ഏൽപ്പിച്ചിട്ടു അകത്തേക്ക് കയറാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ ഗോപു പറഞ്ഞു…അമ്മാവാ…ഞാനും അമ്മായിയും കൂടി ഒന്ന് വീട് വരെ പോയിട്ട് വരട്ടെ..നാരായണൻകുട്ടി ഗോപുവിനോട് ചോദിച്ചു…മോന് ഒറ്റയ്ക്ക് പോയാൽ പോരെ അവളെ കൂട്ടണോ….അമ്മായിയും കൂടി വരട്ടെ അമ്മാവാ…അവസാനം ഗോപുവിന്റെ നിര്ബന്ധത്തിനുമുന്നിൽ നാരായണൻ കുട്ടി വഴങ്ങി.ഞാൻ എന്നാൽ പോയി കാർലോസ് മുതലാളിയുടെ വീട്ടിൽ നിന്നും വണ്ടി എടുത്തുകൊണ്ടുവരാം….