ഞാൻ തിരിഞ്ഞുനോക്കി അത് മായ ആയിരുന്നു കൂടെ കഴിഞ്ഞ ദിവസം കണ്ട ആ കൂട്ടുകാരിയും ഉണ്ടായിരുന്നു
വിളികേട്ടതും അവൻ അവിടെ നിന്നു ….
ഇവൾ ഇനി എന്തിനുള്ള പുറപ്പാടാണാവോ .. അല്ലെങ്കിലും ഇവൾക്കിതെങ്ങനെ എന്റെ പേര് അറിയാം.
അപ്പോഴേക്കും അവർ അവന്റെ അടുത്തെതിയിരുന്നു
അവർ രണ്ടു പേരും അവനെ നോക്കി ഒന്ന് ചിരിച്ചു അവൻ ഉം എന്താ എന്ന ഭാവത്തിൽ പുരികങ്ങൾ ഉയർത്തി കാണിച്ചു
ഡോ സോറിട്ടോ …
ങ്ങേ സോറിയോ തെറിവല്ലോം വിളിക്കാൻ വന്നതാവുമെന്ന് കരുതിയ അവൻ അന്ധാളിച്ചു പോയി …
എന്തിന് ?
അവനൊരല്പം ഗൗരവത്തിൽ ചോദിച്ചു
അന്ന് നടന്നതിനെല്ലാം …
ഇവൾ പറഞ്ഞപ്പോഴാണ് ഞാൻ അറിഞ്ഞേ അതാ കിളവന്റെ പണിയായിരുന്നെന്ന് .. സോറി..
ഓ ആയികോട്ട് ഇംഗ്ലീഷുകാർ ഒരു വാക്ക് കണ്ട് പിടിച്ചതുകൊണ്ട് അതങ്ങ് പറഞ്ഞാൽ എല്ലാം തീർന്നല്ലോ..
ഡോ അങ്ങനെയല്ല …
എങ്ങനെയല്ലാന് ..
ഇന്നലെ നിന്റെ ചേട്ടൻ ഫാമിലി ഫോട്ടോ അയച്ച് തന്നിരിന്നു ആ കൂട്ടത്തിൽ നിന്നേം കണ്ടു .. അതാ ഇന്ന് തന്നെ കണ്ടൊരു സോറി പറയാമെന്ന് വിചാരിച്ചെ ഇനി എന്റേം അനിയനല്ലേ നീ ..
ഓഹ് അതോണ്ടാണല്ലെ വന്നത് അല്ലാതെ ചെയ്തത് തെറ്റായിപ്പോയി എന്ന തിരിച്ചറിവ് ഉണ്ടായിട്ട് വന്നതല്ലല്ലേ …
ചെയ്തത് തെറ്റാണെന്ന് തോന്നിയോണ്ടാണല്ലോ സോറി പറഞ്ഞേ .. നീ വാ നമുക്ക് ഒരു ചായ കുടിക്കാം ..
ഇഷ്ടത്തോടെ അല്ലെങ്കിലും അവൻ അവരുടെ കൂടെ പോയി ഇനി വിളിച്ചിട്ട് ചെല്ലാഞ്ഞാൽ ഇന്നലെ നടന്ന കാര്യം ചേട്ടനോടെങ്ങാൻ പറഞ്ഞാലോ ..
അപ്പൂന് എന്താ വേണ്ടേ ..
എനിക്ക് ചായ മാത്രം മതി … ഒരല്പം നീരസത്തോടെ ഞാൻ പറഞ്ഞു .
നിനക്കോടി ? അടുത്തിരുന്ന കൂട്ടുകാരിയോട് ചോദിച്ചു
എനിക്കും ഒരു ചായ മതീടി…
ചേട്ടാ മൂന്ന് ചായ
അങ്ങനെ ചായയൊക്കെ കുടിച്ച് അവർ പിരിഞ്ഞു ..
ദിവസങ്ങൾ ഓടിമറഞ്ഞു ഇടക്കൊക്കെ അമ്മ മായേച്ചിയുമായി ഫോണിൽ സംസാരിക്കുമ്പോൾ അവനോട് സംസാരിക്കാൻ വേണ്ടി ഫോൺ കൊടുക്കാൻ പറയാറുണ്ടെങ്കിലും അവൻ പഠിക്കാനുണ്ടെന്ന പേരു പറഞ്ഞ് ഒഴിഞ്ഞുമാറുകയായിരുന്നു പതിവ്.. ഇതിനിടെ ഒന്നോ രണ്ടോ വട്ടം മായയോട് സംസാരിച്ചു..
അങ്ങനെ കല്യാണം കഴിഞ്ഞു അവരുടെ വീട്ടിലേക്ക് ഒരു പുതിയ അംഗം കൂടി.. കല്യാണത്തിന്റെ ചടങ്ങുകളുടെ ഇടക്ക് ഫോട്ടോ എടുപ്പ് എന്ന കലാപരിപാടിക്കിടെ മായ അപ്പുവിനെ നോക്കി ചിരിച്ചു എന്നാൽ അവൻ വലിയ മൈന്റ് ഒന്നും ചെയ്തില്ല.. അന്നത്തെ ദിവസം ബന്ധുക്കളും ബഹളങ്ങളും ഒക്കെ ഉള്ളത് കൊണ്ട് അവൻ മായേച്ചിയെ അവഗണിക്കുന്നത് ആർക്കും പിടികിട്ടിയില്ല മായേച്ചിക്കൊഴികെ..
ആദ്യത്തെ ഒരാഴ്ച വിരുന്നും മറ്റുമായി അവർ കറക്കത്തിലായിരുന്നു അതുകൊണ്ട് തന്നെ വീട്ടിലുള്ള സമയം കുറവായിരുന്നു ആ സമയം പഠീക്കുകയാണെന്ന പേരിൽ അപ്പു റൂമിൽ തന്നെയിരുന്നു ആകെ അവരെ കാണുന്നത് ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ വന്നിരിക്കുമ്പോൾ മാത്രം .
പിറ്റേ ദിവസം തൊട്ട് അവന് സ്റ്റഡി ലീവ് ആയിരുന്നു അതിനാൽ മുഴുവൻ സമയവും വീട്ടിൽ തന്നെയാണ്. മായേച്ചിയാണേൽ ഒരുമാസം ലീവിലുമാണ് അമ്മയും അച്ഛനും പുറത്ത് പോയാൽ അവർ മൂന്നും മാത്രമാണ് ഇവിടെ ..
അങ്ങനെ രാവിലെ എണീറ്റ് പതിവ് പോലെ താഴെക്ക് ഇറങ്ങി ടി.വി യുടെ മുന്നിലിരുന്ന് അടുക്കളയിലേക്ക് നോക്കി നീട്ടി വിളിച്ചു..
അമ്മേ…
അവിടെ നിന്ന് മറുപടിയൊന്നും കേട്ടില്ല
അമ്മേ ചായ.. എനിക്ക് വിശക്കുന്നു..
അപ്പൂ ദാ വരുന്നു ഒരു മിനുട്ട്..
മറുപടി അമ്മെടെ അല്ല മായേച്ചിടെ ആണ് ..
കോപ്പ് ഈ സാധനത്തിന് ഇന്ന് എവിടേം വിരുന്നൊന്നും ഇല്ലേ ആവോ.. എന്ന് അവൻ മനസ്സിലോർത്തു അപ്പോളേക്കും ബ്രേക്ക്ഫാസ്റ്റുമായി മായേച്ചി ഹാളിലേക്ക് എത്തിയിരുന്നു .. കൈയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന പാത്രം മേശപ്പുറത്തേക്ക് വച്ചിട്ട് ഒരു പുഞ്ചിരി പാസ്സാക്കി .. അപ്പു വലിയ മൈന്റ് ഒന്നും ചെയ്തില്ല.