സ്വയംഭോഗം ചെയ്യാനാണ് എന്നത് ഉറപ്പ്. ബാത്ത് റൂമിൽ കയറിയാൽ കുറെ നേരം കഴിഞ്ഞാണ് വെള്ളം വീഴുന്ന സ്വരം കേൾക്കുന്നത്.
അവളുടെ അടുത്തു നിന്നു തന്നെ അടുത്ത നീക്കം ഉണ്ടാകാൻ മാളവിക കൊതിച്ചു. മാത്രവുമല്ല അവരിരുവരുടേയും ഇടയിൽ പറയാതെ തന്നെ ഈ കാര്യം അന്യോന്യം മനസിലായി എന്ന ഒരു തോന്നൽ ഉടലെടുക്കുകയും ചെയ്തു.
ആരാദ്യം പറയും? അതായിരുന്നു പ്രശ്നം.
രജനി ബോൾഡ് ആയിരുന്നെങ്കിലും ഈ കള്ളത്തരം തുറന്നു കാട്ടാൻ അവൾക്ക് ധൈര്യം ഇല്ലാ എന്ന് മാളവികയ്ക്ക് മനസിലായി. അങ്ങിനെ ഒരു നീക്കം ഉണ്ടാകണമെങ്കിൽ തന്റെ ഭാഗത്തു നിന്നും മറ്റെന്തെങ്കിലും കൂടി സംഭവിക്കണം.
അവൾ അതിനായി അവസരം നോക്കിയിരുന്നു.
പക്ഷേ ഒന്നും ഒത്തു വന്നില്ല. മാത്രവുമല്ല രജനിക്ക് വേണ്ടത് കിട്ടിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നുണ്ട്; മാളവികയ്ക്കാണ് ഒന്നും ലഭിക്കാത്തത്. രജനി എവിടം വരെ പോകും എന്നത് മാളവികയ്ക്ക് അറിയുകയുമില്ല.
മാളവികയിലും കാമത്തിന്റെ പ്രവാഹം ശക്ത്മായി സംഭവിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. അവളുടെ ഒതുങ്ങിയ പ്രകൃതം രജനിയുടെ അടുത്ത് ഇല്ലാതായിരുന്നു. അത് രജനിക്ക് സ്വൽപ്പം അമ്പരപ്പ് സമ്മാനിക്കുകയും ചെയ്തു.
അവസാനം എന്തെങ്കിലും ഒരു സൂത്രം പാന്റീസിൽ തന്നെ ചെയ്ത് വച്ചാൽ രജനി പിടിക്കപ്പെടുമെന്നും അങ്ങിനെ അവളുടെ വാ തുറക്കും എന്നും മാളവികയ്ക്ക് തോന്നി.
‘ഒരു സ്റ്റിക്കർ ഒട്ടിച്ചു വച്ചാലോ?’ അവൾ ആലോചിച്ചു. പാന്റീസ് എടുത്ത് നോക്കുമ്പോൾ സ്റ്റിക്കർ കണ്ട് അവൾ ചമ്മും.
പക്ഷേ അറിയാതെ സംഭവിച്ചതാണെന്നേ കരുതൂ. അത് പോര. അവളെ തന്നെ ഉദ്ദേശിച്ചുള്ളതാണെന്ന് അവൾക്ക് മനസിലാകണം – അതായത് – അവൾ തന്റെ പാന്റീസ് എടുക്കുന്നുണ്ട് എന്നത് – താൻ മനസിലാക്കുന്നുണ്ട് എന്ന് അവൾ അറിയണം. അതിനെന്തുവഴി?
പെട്ടെന്ന് ഒരു കുസൃതി മാളവികയ്ക്ക് തോന്നി പാന്റീസിൽ “വൃത്തികെട്ടത്” എന്ന് എഴുതി വയ്ക്കുക.
രജനി കുളിക്കുന്ന സമയത്ത് വെപ്രാളപ്പെട്ട് അവൾ പേനയെടുത്ത് ഇളം നീല നിറമുള്ള തന്റെ അലക്കിയ പാന്റീസെടുത്ത് മേശയിൽ വിടർത്തി വച്ച് യോനി ചേരുന്ന ഭാഗത്ത് എഴുതാൻ തുനിഞ്ഞു.
പിന്നെ ഓർത്തു “അത്രയും കടുത്ത വാക്ക് എഴുതണോ?, ഫീലുചെയ്താലോ?, താൻ മോശമായി അവളെ കരുതി എന്നൊരു ധ്വനി അതിലില്ലേ?”
മറ്റെന്ത് വാക്കെഴുതും?
ങാ കിട്ടി
“കള്ളി” എന്നെഴുതാം. അതിലൊരു ഓമനത്വമുണ്ട്!!
അവൾ അങ്ങിനെ തന്നെ എഴുതി. അതിനു ശേഷം ആ പാന്റീസ് ധരിച്ചു.
********* പിറ്റേന്ന് കുളികഴിഞ്ഞ് ഇറങ്ങുമ്പോൾ രജനിയുടെ മുഖം കാണാൻ മാളവിക കട്ടിലിൽ ചമൃം പടിഞ്ഞിരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു.
മാളവിക പ്രതീക്ഷിച്ചതു പോലെ തന്നെ രജനിയുടെ മുഖം വിളറിയിരുന്നു. ഇതുവരെ കാണാത്ത ഒരു നിസാഹായവസ്ഥയോ, പതർച്ചയോ എന്തൊക്കെയോ…
മാളവിക : “എന്താ മാഷേ മുഖത്തൊരു വാട്ടം?”
രജനി : “ഓ എന്തോന്ന്? ഒന്നുമില്ല” അത് പറഞ്ഞപ്പോൾ രജനിയുടെ മുഖം കൂടുതൽ മ്ലാനമായി.
മാളവിക ഉള്ളിൽ കുടുകുടെ ചിരിച്ചു.
മാളവിക : “എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടെങ്കിൽ പറ”
രജനി : “എന്തോന്ന് പറയാൻ ഒന്നുമില്ല”
മാളവിക : “ഒന്നുമില്ല?”
രജനി : “ഇല്ല”
മാളവിക : “ശരി” മാളവിക തുറന്നു തന്നെ ചിരിച്ചു.
രജനിക്ക് കാര്യം മനസിലായി, പക്ഷേ കെട്ട് പൊട്ടിച്ച് സത്യം പറയാൻ അവൾക്ക് ത്രാണിയില്ല. അവൾ നിന്ന് ഉരുകി.
ഒരു തരത്തിൽ രജനി ആ സന്ദർഭ്ഭത്തിൽ നിന്നും രക്ഷപെട്ട് ക്ലാസിൽ പോയി.
വൈകിട്ട് അടുപ്പിച്ചിട്ട കട്ടിലിൽ കിടക്കുമ്പോൾ മാളവികയ്ക്ക് മുഖം കൊടുക്കാതെ രജനി തിരിഞ്ഞാണ് കിടന്നത്.
മാളവിക : “എന്താ പോത്തേ ഇന്ന് തിരിഞ്ഞു കിടക്കുന്നത്?” മാളവിക രജനിയുടെ സ്റ്റൈലിൽ അവളെ കുത്തി.
രജനി : “ഓ ഒന്നുമില്ല”
മാളവിക : “അതല്ല എന്തോ ഉണ്ട്”
രജനി : “ഒന്നുമില്ലെന്ന് പറഞ്ഞില്ലേ?”
മാളവിക : “അതുകൊണ്ട് ആയില്ലല്ലോ? ഇങ്ങ് തിരിഞ്ഞ് കിടന്നേ”
രജനി തിരിഞ്ഞു കിടന്നു.
മാളവിക : “ഉം പറ എന്താ ഇന്ന് ചുക്കിനൊരു മ്ലാനത”
രജനി : “ങൂഹും”
മാളവിക : “നീ വല്യ തന്റേടിയായിട്ട് ഇന്നെന്തു പറ്റി?”