അനിതഃ മൂഡില്ലായിരുന്നു അല്ല്യോയോടാ?
അവള് തമാശരൂപേണ ചോദിച്ചു.
കണ്ണന്ഃ അല്ല അതുപിന്നെ നീ ഇങ്ങനെയാക്കെ ചെയ്താല്…
അനിതഃ മതി മതി കൂടുതല് ഉരുളണ്ട, അവന്റെ ഒരു മൂഡ്.
അനിത സീറ്റില് നിന്നെഴുന്നേറ്റു, അവന്റെ മുന്നിലായി വന്നു നിന്നു. രണ്ടു പേരുടെയും കണ്ണുകള് തമ്മില് ഉടക്കി. അതില് കാമവും പ്രണയവും ഒരുപാടുണ്ടായിരുന്നു. പയ്യെ അവളുടെ ചുണ്ടുകള് തമ്മില് ചേര്ന്നു. അവളുടെ തടിച്ച അധരങ്ങള് കണ്ണന് ആഞ്ഞ് ചപ്പി വലിച്ചു. അവന്റെ കൈകള് എപ്പോഴും ചെയ്യാറുള്ളത് പോലെ മെല്ലെ താഴേക്ക് ചെന്നു. അവളുടെ പറക്കുണ്ടികള് രണ്ടും അവന്റെ കൈകള് ഞെക്കിയുടച്ചു.
“ഹാ പതുക്കെ ചെയ്യ് ഏട്ടാ”
ചുണ്ടുകള് വിടുവിച്ച്, കൊഴുത്ത മുലകള് രണ്ടും അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് അമര്ത്തി അവള് ചുണുങ്ങി. ഇപ്പോള് അവള് അവന്റെ ഭാര്യയായി വീണ്ടും മാറി. അവന് വീണ്ടും തന്റെ കഴപ്പി ഭാര്യയുഠെ പറക്കുണ്ടികളെ രണ്ടും ഷോര്ട്ട്സിനുമേലെ തഴുകി. മാംസളമായ ആ രണ്ട് ചന്തിപന്തുകളുടെ മൃദ്യത്ത്വം അവന് കൈകൊണ്ട് ഉഴിഞ്ഞു.
“ഉഫ് എന്നാ കുണ്ടിയാടി അനിത ചരക്കെ നിന്റെ, എത്ര കിട്ടിയിട്ടും എനിക്ക് മതിയാവണില്ലല്ലോ.”
അവന് കാമത്തോടെ അവളുടെ ചെവികളില് മൊഴിഞ്ഞു. അവളുടെ ചെവികളില് ചെറുതായി കടിച്ചപ്പോള് അവള് മെല്ലെ കുറുക്കി.
“മ്മം… എന്റെ കുട്ടാ…”
അവള് കാല് ഉയര്ത്തി അവന്റെ അരയിലേക്ക് ചേര്ത്തു. കൊഴുത്ത തുടകളെ അവന് കൈകള് കൊണ്ട് എടുത്തു. ആ വാഴതുടകളെ അവന് നല്ലോണം തഴുകി. ഒരു അംഘത്തിനായി അവര് തയ്യാറെടുക്കുമമ്പോഴേക്കും കണ്ണന്റെ ഫോണ് ബെല്ലടിക്കാന് തുടങ്ങി.
“ശ്ശേ ഇത് ആരാണ്”. രസം മുറിഞ്ഞതിന്റെ നീരസത്തില് അനിത മൊഴിഞ്ഞു. കണ്ണന് വേഗം പോക്കറ്റില് നിന്നെ ഫോണെടുത്തു. അനിത അപ്പോള് അവനില് നിന്ന് മാറി. അവന് ഫോണ് നോക്കി, സക്രീനിലെ പേര് കണ്ട് അവന്റെ നെഞ്ചിടിപ്പ് ചെറുതായി കൂടി. “രേഖ” എന്ന് പേര് കണ്ട് അവന് അകാംക്ഷയായി.
കണ്ണന്ഃ അനു, രേഖയാണ്.
അനിതഃ ഏഹ് അവള് ഇത്ര പെട്ടെന്ന് വിളിച്ചോ?.
കണ്ണന്ഃ അതെ.
അവന് എന്ത് ചെയ്യണം എന്നറിയാതെ സ്റ്റക്കായി നിന്നു.
അനിതഃ നീ എന്ത് നോക്കി നില്ക്കുവാ ഫോണെടുക്ക്.
കണ്ണന്ഃ എടുക്കാനോ?
അനിതഃ അതെ എടുക്കടാ പൊട്ടാ.
അനിത പറഞ്ഞപ്പോള് അവന് സ്വബോധത്തിലേക്ക് വന്നു. കണ്ണന് വേഗം ഫോണെടുത്തു.
കണ്ണന്ഃ ഹ.. ഹലോ.
അവന്റെ ശബ്ദം ചെറുതായി വിറയക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അപ്പുറത്ത് നിന്ന് വലിയ ശബ്ദം ഇല്ല.
കണ്ണന്ഃ ഹലോ.. രേഖാ..
മറുപടിയില്ലാത്തത് കൊണ്ട് അവന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട മിസ്സിനെ അവന് പേരെടുത്ത് വിളിച്ചു.
രേഖഃ കണ്ണാ….
ആ വിളിയില് എല്ലാമുണ്ടായിരുന്നു.. പഴയ സ്നേഹത്തോടെയുള്ള വിളി.
കണ്ണന്ഃ ആ രേഖ പറയു, എന്തു പറ്റി?
രേഖഃ നീ എവിടാ, വീട്ടില് ആണോ?
കണ്ണന്ഃ അല്ല ഞാന് എന്റെ കുടുംബവീട്ടിലാണ്. എന്ത് പറ്റി?
രേഖഃ എന്നാല് നീ വീട്ടിലോട്ട് വാ. ഞാന്… ഞാന് നിന്റെ വീട്ടിലുണ്ട്.
കണ്ണന് ഒന്ന് ഞെട്ടി. അവന് വിശ്വസിക്കാനായില്ല.
കണ്ണന്ഃ രേഖ എന്താ പറയുന്നത്? എനിക്ക് മനസ്സിലാകുന്നില്ല.
രേഖഃ നീ ആദ്യം വീട്ടിലോട്ട് വാടാ, എല്ലാം ഞാന് പറയാം.
അതുപറഞ്ഞ് അവള് ഫോണ്വെച്ചു.
കണ്ണനാകെ സത്ബ്ധനായി നില്ക്കുകയായിരുന്നു. എന്ത് ചെയ്യണം എന്നറിയാതെ. “രേഖ, അവള് എന്താ എന്റെ വീട്ടില്, എന്ത് പറ്റി, what is happening?” അവന് മനസ്സില് ചോദിച്ച് കൊണ്ടിരുന്നു. അനിത അപ്പോഴും ഇതൊക്കെ നോക്കി നില്ക്കുകയായിരുന്നു.
അനിതഃ ഡാ എന്താ?
കണ്ണന് അവളെ നോക്കി നിന്നു, ഒന്നും പറയാതെ.
അനിതഃ എടാ എന്താടാ പേടിപ്പിക്കാതെ കാര്യം പറ.
കണ്ണന്ഃ അനു, രേഖ, അവള്… അവള് വീട്ടിലെത്തെയിട്ടുണ്ട്.
അനിതഃ ഏഹ് ഇതെപ്പോ.
അനിതയും ആകെ ഞെട്ടിപ്പോയി.
കണ്ണന്ഃ അറിയില്ല. എന്നോട് അങ്ങോട്ട് ചെല്ലാന് പറഞ്ഞു.
അനിതഃ എന്നാല് നീ വേഗം ചെല്ല്, ആരേലും കാണുന്നതിന് മുമ്പ്.