“നാളെ അച്ഛൻ ബാങ്കിലേക്ക് ഇറങ്ങിയ ശേഷം, ഹോസ്പിറ്റലിലേക്ക് നിങ്ങൾ കാറിൽ പൊയ്ക്കോ.
“ഓക്കേ അച്ഛാ.”
“മ്മ്.”
“അമ്മ എന്തിയെ അച്ഛാ?”
“അവൾ കിടക്കുവാ. വീണതല്ലേ, നല്ല ശരീരവേദനകാണും. ഉറങ്ങിക്കോട്ടെ.”
ഞാൻ എന്റെ റൂമിലേക്ക് പോയി കിടന്നു. ബസ്സിനുള്ളിലെ കുട്ടികളും, കിളവന്മാരും അമ്മയുടെ വലിയ മുലകളെക്കുറിച്ചുള്ള കാമസംഭാഷണമാണ് എന്റെ മനസ്സിൽ തുടരെ ഓടിക്കൊണ്ടിരുന്നത്.
അവരുടെ ഓരോ വാക്കുകളും എന്റെ മനസിൽ ആവർത്തിച്ച് ഓടിക്കുമ്പോൾ ഞാൻ അറിയാതെതന്നെ എന്റെ കുണ്ണ പതിയെ കമ്പിയാകാൻ തുടങ്ങി. ഉടനെ ഞാൻ എന്റെ കുണ്ണയിൽ ഇറുക്കിപ്പിടിച്ച് നിയന്ത്രിക്കാൻ ശ്രമിച്ചിട്ടും എന്റെ കുണ്ണ പൂർണമായും കമ്പിയായി കഴിഞ്ഞിരുന്നു.
എന്റെ ഈശ്വരാ, സ്വന്തം അമ്മയെ ഓർത്ത് തന്നെ എന്റെ വികാരം ഉണരുന്നോ? ഞാൻ എന്ത് വൃത്തികെട്ടവനാ. എന്നോട് എനിക്ക് തന്നെ അറപ്പ് തോന്നി.
എനിക്കുണ്ടായ വികാരങ്ങളെ പരമാവധി ഞാൻ നിയന്ത്രിക്കാൻ ശ്രമിച്ചിട്ടും അവരുടെ ഓരോ വാക്കുകളും എന്നെ വീണ്ടും-വീണ്ടും തുടർന്ന് കമ്പിയാക്കി.
പാവം എന്റെ അമ്മ, അമ്മയുടെ മുലകൾ നാട്ടുകാർ എല്ലാവരും കണ്ടാസ്വദിക്കുന്ന കാര്യം അറിയാതെ സമാധാനമായി അമ്മ കിടന്നുറങ്ങുകയാണ്.
അങ്ങനെ അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ. അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ അച്ഛൻ ബാങ്കിലേക്ക് ഇറങ്ങിയ ശേഷം ഞാനും അമ്മയും ഹോസ്പിറ്റലിലേക്ക് പോകാൻ ഒരുങ്ങുകയായി.
പതിവുപോലെ ഇന്നും ഉള്ളിലെ വെള്ള ബ്രേസിയർ തെളിഞ്ഞു കാണും വിധം അമ്മ ഒരു ഓറഞ്ച് നിറമാർന്ന ബ്ലൗസും, ഒരു ക്രീം കളർ സാരിയുമാണ് അണിഞ്ഞത്. അമ്മയുടെ ഉരുണ്ട കൈകളെ പൊതിഞ്ഞ ഓറഞ്ചു ബ്ലൗസും അരക്കെട്ടും എനിക്ക് മതിഭ്രമം തീർത്തു കൊണ്ടിരുന്നു. പായസം വേണ്ടുവോളം കുടിച്ചപോലെ ഒരു തരം മത്തു ദേഹം മുഴവനും പടരുന്ന സുഖം.
അച്ഛൻ നിർദേശിച്ച ഹോസ്പിറ്റലിലേക്ക് ഞാനും അമ്മയുമായി കാറിൽ യാത്ര ആരംഭിച്ചു. ജംഗ്ഷനെത്തി, വലത്തേക്ക് തിരിയാനായി തുടങ്ങുമ്പോൾ, എന്നോട് അമ്മ കാർ നിർത്താൻ ആവിശ്യപ്പെട്ടു.
“നീ എങ്ങോട്ടേക്കാ ഈ പോണേ?”
“അച്ഛൻ പറഞ്ഞ ഹോസ്പിറ്റലിൽ.”
“അത് വേണ്ട. വണ്ടി ഇടത്തേക്ക് പോട്ടെ.”
“ഇടത്തേക്കോ? അവിടെ ഏത് ഹോസ്പിറ്റൽ?”
“മൃണാൾ സ്വാമി ആയുർവേദ ഹോസ്പിറ്റൽ.”
“അത് ഏത് ഹോസ്പിറ്റൽ?”
“അന്ന് ഞാൻ കൈ മടങ്ങി വീണ ദിവസം, അച്ഛൻ എന്നെ അവിടേക്കാണ് കൊണ്ടുപോയത്.”
“അവിടെ ലേഡി ഡോക്ടർ ഉണ്ടാകുമോ?”
“കാണുമായിരിക്കാം, അറിയില്ല!”
“അമ്മേ! അച്ഛൻ എന്നോട് പ്രേത്യേകം എടുത്തു പറഞ്ഞതാ, അമ്മയെ ഒരു ലേഡി ഡോക്ടറെ മാത്രമേ കാണിക്കാവുള്ളു എന്ന്.”
“അവിടെ നല്ല ചികിത്സയാണ് മോനെ, അമ്മയുടെ കൈവേദന രണ്ട് ദിവസം കൊണ്ട് അന്ന് മാറിയായിരുന്നു.”
“എന്നാലും അമ്മേ ഒരു ലേഡി ഡോക്ടർ ഇല്ലാതെ..”
“നമുക്ക് ഒന്ന് അവിടെ വരെ പോയി നോക്കാം, ലേഡി ഡോക്ടർ ഇല്ലെങ്കിൽ നമുക്ക് ഉടനെ തിരികെ വരാം. എന്താ?”
“മ്മ്, ശരി.”
അങ്ങനെ കാർ ഇടത്തേക്ക് തിരിച്ച് അമ്മ പറഞ്ഞ ഹോസ്പിറ്റലിലേക്ക് ഞാൻ യാത്ര തുടങ്ങി.
അര മണിക്കൂറത്തെ നീണ്ട യാത്രക്ക് ഓടുവിൽ ആ സ്വാമിയുടെ ആയുർവേദ ആശുപത്രിയിലേക്ക് അമ്മയും ഞാനും വന്നെത്തി. ഒരു ചുവന്ന പെയിന്റ് അടിച്ച ആശ്രമംപോലെ തോന്നിച്ചു അധികമാരുംതന്നെ വരാത്ത പോലെ ശൂന്യത.
കോമ്പൗണ്ട് ഉള്ളിലേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ, അധികമാരും അറിയപ്പെടാത്ത ഒരു സ്ഥാപനമാണെന്ന് എനിക്ക് ആദ്യ കാഴ്ചയിൽത്തന്നെ മനസിലാക്കാൻ പറ്റി.
ആൾതിരക്കില്ലാത്തതുകൊണ്ടും, ആ ദിവസത്തെ ആദ്യ സന്ദർശകർ ഞങ്ങൾ ആയിരുന്നതുകൊണ്ടും, അത്ര അധികം വൈകിപ്പിക്കാതെതന്നെ സ്വാമിയുടെ ഒരു ശിഷ്യൻ ഞങ്ങളെ ഉള്ളിലേക്ക് ക്ഷണിച്ചു.
സ്വാമിയുടെ ചികിത്സാ മുറിയിലേക്ക് ഞങ്ങൾ പ്രവേശിച്ചതും, മുറിക്കുള്ളിൽ നിന്ന സ്വാമിയുടെ രണ്ടു ശിഷ്യന്മാരുടെ കണ്ണുകളും എന്റെ അമ്മയിലേക്കായി.
ആദ്യമായി ഒരു ദൈവത്തെ കാണുന്ന പോലെയാണ് അവർ എന്റെ അമ്മയെ അത്ഭുതത്തോടെ നോക്കി നിന്നത്.
“കടന്നു വന്നോളൂ. ഇരിക്കു.”
ഞാനും അമ്മയും സ്വാമിയുടെ നേരെ നടന്നു. സ്വാമി ഒരു പീഠത്തിൽ ആയിരുന്നു ഇരുന്നത്.