സ്റ്റോപ്പ് എത്തുന്നതിനുമുമ്പ് ഞാൻ എന്റെ അമ്മയെയും കൂട്ടി ബസ്സിന് പുറത്തിറങ്ങി. ഒരു ഓട്ടോറിക്ഷയിൽ കയറി അമ്മാവന്റെ വീട്ടിലേക്ക് യാത്ര ആരംഭിച്ചു. ഓട്ടോയിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ, വേദനയിൽ അമ്മ തന്റെ മാറിൽ മെല്ലെ കൈ ഞെക്കി കരയുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു.
“എന്തുപറ്റി അമ്മാ?”
“ഒന്നുല്ല.”
“ആശുപത്രിയിൽ പോകണോ?”
“വേണ്ട മോനേ..സാരമില്ല.”
“നമുക്ക് ആശുപത്രിയിലേക്ക് പോകാം അമ്മ.”
“വേണ്ട, അമ്മക്ക് കുഴപ്പമില്ല.”
അങ്ങനെ ഞങ്ങൾ അമ്മാവന്റെ വീട്ടിൽ വന്നെത്തി. അമ്മാവനും അമ്മാവിയും ഞങ്ങളെ സൽക്കരിക്കുമ്പോൾ, വേദന കൊണ്ടാവണം അമ്മയുടെ കണ്ണ് ഇടക്ക് നിറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
“അമ്മേ വേദനിക്കുന്നോ?” എന്ന് ഞാൻ ചോദിക്കുന്ന നിമിഷം അമ്മ, “പറയരുത്..” എന്ന് എന്നോട് ആംഗ്യം കാണിച്ചു. പക്ഷെ അമ്മാവനോടും അമ്മാവിയോടും അമ്മ വീണ കാര്യം ഞാൻ പറഞ്ഞു.
പിന്നെ ചോദ്യങ്ങളായി അന്വേഷണമായി അവസാനം സഹികെട്ട് ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോകുന്നു എന്ന വ്യാജേനയിൽ അമ്മ എന്നെകൂട്ടി അമ്മാവന്റെ വീട്ടിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി, ഞങ്ങളുടെ വീട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചു.
ഞങ്ങൾ വീട്ടിൽ തിരികെ വന്നെത്തേണ്ട താമസം അച്ഛൻ ബാങ്കിൽനിന്നും കാറിൽ വെപ്രാളത്തിൽ വീട്ടിലേക്കെത്തി.
“എന്തുപറ്റി നന്ദിനി? അമ്മാവൻ എന്നെ വിളിച്ചിരുന്നു.”
“ഹേയ്യ് ഒന്നൂല്ലേട്ടാ. ബസ്സ് ബ്രെക്കിട്ട് ഞാൻ ഒന്ന് വീണു.”
“എന്നിട്ട് നിനക്ക് എന്തേലും പറ്റിയോ?”
“എന്റെ മാറ് ഒന്ന് കമ്പിയിൽ ഇടിച്ചു. അത്രേയുള്ളൂ.”
“വേദനയുണ്ടോ നന്ദിനി?”
“മ്മ് ചെറുതായിട്ട്.”
“നിന്റെ മാറിൽനിന്ന് ആ സാരി ഒന്ന് മാറ്റ്. ഞാൻ ഒന്ന് കാണട്ടെ.”
“വേണ്ട ഏട്ടാ, എനിക്ക് കുഴപ്പമില്ല.”
അമ്മയെ അച്ഛൻ സോഫയിലേക്കിരുത്തി.
ഞാൻ അടുത്തു നിൽക്കെതന്നെ അച്ഛൻ അമ്മയുടെ തോളിൽനിന്ന് പിൻ ഊരിമാറ്റി അമ്മയുടെ മാറിൽനിന്നും ആ സാരിതലപ്പ് താഴെക്കിട്ടു. അന്നാണ് എന്റെ അമ്മയുടെ വലിയ മുലകളും വെട്ടും ഞാൻ ബ്ലൗസ്സിൽ ആദ്യമായി കാണുന്നത്.
“നിന്റെ ബ്രേസിയർ മുഴുവനായും പുറത്ത് തെളിഞ്ഞു കാണാമല്ലോ നന്ദിനി.”
“നല്ലോണം തെളിഞ്ഞു കാണുന്നോ?”
“അതെ, എല്ലാം പുറത്തുകാണാം! നിന്നോട് ഞാൻ ഒരു 100 തവണയെങ്കിലും പറഞ്ഞിട്ടില്ലേ, തെളിഞ്ഞു കാണുന്ന ബ്ലൗസ് ഇട്ട് പുറത്തിറങ്ങരുതെന്ന്.”
“സോറി ഏട്ടാ..ഞാൻ തിടുക്കത്തിൽ പെട്ടന്ന് ഇട്ടുപോയതാ, സോറി.”
“ഞാൻ എത്ര പറഞ്ഞാലും, വീണ്ടും നീ അത് ആവർത്തിക്കും.”
അമ്മയുടെ മുലകൾ ബ്ലൗസിന് പുറത്തൂടെ 5 മിനിറ്റോളം സൂക്ഷിച്ച് പരിശോധിച്ച ശേഷം അച്ചൻ പറഞ്ഞു.
“പുറമേന്ന് ഒരു കുഴപ്പവും ഞാൻ കാണുന്നില്ല. ഇനി ബ്ലൗസും ബ്രേസിയറും ഒന്ന് നീക്കി നോക്കട്ടെ.”
“വേണ്ട ഏട്ടാ, സാരമില്ല.”
“നീ മുറിയിലേക്ക് വാ.”
“ശോ..ഈ ഏട്ടൻ..”
അമ്മയെ നിർബന്ധപൂർവ്വം മുറിയിലേക്ക് വിളിച്ചുകൊണ്ടുപോയി അച്ഛൻ കതകടച്ചു. 10 മിനിറ്റ് കഴിഞ്ഞ് അച്ഛൻ മൊബൈലിൽ സംസാരിച്ച് പുറത്തുവന്നു. കേട്ടിട്ട് ഏതോ ഡോക്ട്ടറോടാണെന്ന് തോന്നുന്നു. കോൾ കട്ടാക്കിയ ശേഷം അച്ഛൻ പറഞ്ഞു.
“ടാ നാളെ അമ്മയെയും കൂട്ടി നീ ഹോസ്പിറ്റൽ വരെയൊന്ന് പോകണം.”
“അയ്യോ എനിക്ക് പറ്റില്ല. നാളെ എന്റെ റെക്കോർഡ് സബ്മിറ്റ് ചെയ്യേണ്ട ദിവസമാണ്. അച്ഛൻ പോയാൽ മതി.”
“എനിക്ക് പറ്റില്ല! ബാങ്കിലെ എന്റെ ലീവ് എല്ലാം തീർന്നു. നാളെ നിന്റെ മിസ്സിനെ വിളിച്ചു ഞാൻ കാര്യം പറയാം.”
“മിസ്സിനെ വിളിക്കണ്ട! അമ്മയുടെ കൂടെ ഞാൻ പൊയ്യ്ക്കോളാം.”
“നബിയ മൗലക്കൽ എന്ന ലേഡി ഡോക്ട്ടറെയാണ് നിങ്ങൾ കാണേണ്ടത്. മറക്കണ്ട” അച്ഛന്റെ ഉള്ളിലെ ആശങ്ക സ്വന്തം ഭാര്യയെ കൂട്ടിലിട്ടു വളർത്തുന്ന കിളിപോലെയാണെന്നു ഞാനോർത്തു.
“ഓക്കേ അച്ഛാ.”
“ഡോക്ടർ നബിയ ലീവാണെങ്കിൽ, മറ്റൊരു ലേഡി ഡോക്ടർ ഉണ്ട് പേര് സതി.”
“ശെരി.”
“ലേഡി ഡോക്ടറെ മാത്രമേ, നീ അമ്മയെ കാണിക്കാവുള്ളു കേട്ടോ.”
“അതെന്താ അച്ഛാ?”
“നീ എന്ത് മണ്ടനാടാ? അമ്മയുടെ സ്വകാര്യ ഭാഗത്ത് ഏറ്റ ക്ഷതം ഒരു ലേഡി ഡോക്ട്ടറെ മാത്രമേ തുറന്നുകാണിക്കാൻ പാടുള്ളു.
“ഓ ഓക്കേ അച്ഛാ.”