‘മോനെ അരുൺ കുഞ്ഞു വല്ലാണ്ടു ദേഷ്യത്തിലാണ് എന്താണെന്നു അറിയില്ല.മോൻ വന്നില്ലെ എന്നു ചോദിച്ചു 2-3 തവണ ഞാൻ പോകാ.ഭക്ഷണം ഉണ്ടാക്കി വെച്ചിട്ടുണ്ട്. ലക്ഷ്മി ചേച്ചി പോയി കഴിഞ്ഞു ഞാൻ വിറക്കുന്ന കാലുകളുമായി അകത്തേക്ക് ചെന്നു. എന്റെ ഹൃദയം പട പട എന്നു മിടിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. അകത്തു സോഫാസൈറ്റിയിൽ ടിവിയിൽ സിനിമ കണ്ടു കിടക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു അരുൺ ചേട്ടൻ.ഒരു ചെരിയ ടൈറ്റ് ഷൊർറ്റസ് തുടയിൽ ഇറൂകി കിടക്കുന്നു.പോലീസ് ക്ലബ്ബിൽ പോയിട്ടു വന്നിരിക്കുയാണ്.വെളുത്ത മസിൽ തുടയിലെ രോമങ്ങൾ . പേടിച്ചു വിച്ചു നിൽക്കുക ആണെങ്ങിലൂം എന്റെ കണ്ണുകൾ അറിയാതെ അവിടെക്കു പോയി.അരുൺ ചേട്ടൻ അതു ശ്രദ്ധിച്ചെന്നു തോന്നി അറിയാതെ അവിടെ പോയിരുന്നു ആ തുടയിൽ നിക്കിയാലൊ…എന്റെ മനസ അതും കൊതിച്ചു.
‘എവിടെ ആയിരൂന്നു നിന്റെ ക്ലാസ് ഇന്ന്?
ഞാൻ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല.
എന്തോടാ നാവിറങ്ങിയൊ.
‘ക്ലാസ് ഇപ്പോൾ ബാറിൽ ആണല്ലെ’ ചോദിച്ചു തീർന്നതും എന്റെ ചെകിടൂ, അടച്ച് അടി വീണു. ബാഗുമായി ഞാൻ തെറിച്ചു വീണു.
എണിൽക്കെടാ..
ഞാൻ വിറച്ചു കൊണ്ട് എണീറ്റു.കണ്ണീർ കുതിചു ചാടികൊണ്ടിരുന്നു.
പോയി പാൻറും ഷർട്ടും ഊരി ഷഡ്ഡി മാത്രം ഇട്ടു വാ.
ഞാൻ കരഞ്ഞു കൊണ്ടു മുകളിലേക്കോടി.
ഡെസ്സ് ഊരി ഷഡ്ഡി മാത്രം ഇട്ടു നിൽക്കൂമ്പൊൾ ഞാൻ റൂമിലെ കണ്ണാടിയിൽ നോക്കി. വെളൂത്തു തൂടൂത്ത ഒരു പെണ്ണിന്റെ പോലത്തെ ദേഹം ഒറ്റ രോമം പോലും ഇല്ലാത്ത വെണ്ണപോലത്തെ ശരീരം.അതുകൊണ്ടു തന്നെ ഞാൻ ആരുടെ മൂന്നിലൂം തുണി ഇല്ലാതെ നിൽക്കാറില്ലായിരൂന്നു.
ഞാൻ കരഞ്ഞു കൊണ്ടു താഴെക്കു ചെന്നു.
അരുൺ ചേട്ടൻ ഒരു നീളമുള്ള നേർത്ത വള്ളി ചൂരലമായി നിൽക്കുന്നു. അവിടെ നീങ്ങി നിൽക്കെടാ..ഞാൻ അരുൺ ചേട്ടൻ ചൂണ്ടിയ ഭാഗത്തേക്കു നീങ്ങി നിന്നു.
‘എന്തിനാടാ നീ ക്ലാസ്സിൽ പോകുന്നത്? ‘
നാവില്ലേടാ നായിന്റെ മോനെ പറഞ്ഞതും വള്ളി ചൂരൽ എന്റെ തുടയിൽ ആഞ്ഞു വീണു.
അയൊ ചേട്ടാ.തല്ലല്ലെ..അറിയാണ്ടു പോയതാ ചേട്ടാ. ഞാൻ അലറി കരഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു. “നിനക്കൂ എങ്ങനെ ഡൈര്യം വന്നെടാ.നിന്നെ എവിടെ പഠിക്കാനാ കൊണ്ടു വന്നേക്കുന്നെ. അല്ലാതെ കൂട്ടുകൂടി ബാറിൽ കയറി നടക്കാനല്ല” അടി വീണുകൊണ്ടിരിന്നു.തുട ചതഞ്ഞു.വെളുത്ത തുടയിൽ ചുവന്ന പാടുകൾ. ‘ചേട്ടാ ഇനി ഞാൻ ചെയ്യില്ല.പ്ലീസ് ചേട്ടാ. ഞാൻ തളർന്നു താഴെ വീണു.അരുൺ ചേട്ടൻ തലമൂടിക്കു കൂത്തി പിടിച്ചു എണീൽപിച്ചു. ‘ഷഡ്ഡി ഊരി മാറ്റെടാ. ഞാൻ വിറച്ചു കൊണ്ടു ഊരിമാറ്റി.തൂണി ഇല്ലാതെ കരഞ്ഞു കൊണ്ടു നിൽക്കൂന്ന എന്റെ ശരീരത്തു കൂടി അരൂൺ ചേട്ടന്റെ കണ്ണുകൾ ഇഴഞ്ഞു നടന്നു.
‘കുനിഞ്ഞു നിൽക്കെടാ.. ആ ഗർജനം കേട്ടു ഞാൻ ഞെട്ടി…ഞാൻ കുനിഞ്ഞു നിന്നു. പയേ.ചൂരൽ എന്റെ കൂണ്ടിയിൽ ആഞ്ഞാഞ്ഞു പതിഞ്ഞു…ഒന്നല്ല പലവട്ടം. നടുനിവർത്തിയാൽ വീണ്ടും ശിക്ഷ കിട്ടുമെന്നറിയാവുന്നതു കൊണ്ടു കരഞ്ഞു വേദന സഹിക്കാനെ എനിക്ക കഴിഞ്ഞുള്ളൂ.
25-30 അടി കിട്ടി കഴിഞ്ഞപ്പൊൾ അരുൺ ചെട്ടൻ ചൂരൽ റൂമിന്റെ മൂലയിലേക്കൂ എറിഞ്ഞു.എന്നെ അതേ പൊസിഷനിൽ നിർത്തി. സമയം കടന്നുപൊയികൊണ്ടിരുന്നു. വേദന അസഹനീയം.ഓരോ സെക്കൻഡും ഓരോ യൂഗം പൊലെ.സമയം 2 മണിക്കർ കഴിഞ്ഞു കാണും. അരുൺ ചേട്ടൻ താഴെക്ക വരുന്നതിന്റെ ശബ്ദം കേട്ടു. ആ പൊസിഷനിൽ നിൽക്കാൻ ഞാൻ വല്ലുണ്ട് പാടൂ പെട്ടു.
ഞാൻ വല്ലാണ്ടു തളർന്നിരൂന്നു.
ഞാൻ വിചാരിച്ചു തല്ലുമെന്നു.
‘എങ്ങനെയുണ്ടെടാ ഇനി ബാറിൽ പോണൊ? ” വേണ്ട.ഇനി പോകില്ല അരുൺ ചേട്ടാ.തല താഴ്ചത്തി നിൽക്കുന്നതിനാൽ എനിക്കൂ അരുൺ ചേട്ടന്റെ മുഖം കാണാൻ പറ്റിയില്ല. ഉം…ഇനി പോയി ഫ്രഡ് കഴിച്ചു വാ…ഞാൻ മുകളിൽ ഉണ്ടാകും.
ഉം..ഞാൻ നടു നിവർത്തി.വേദനിച്ചിട്ടു വയ്യാ.
പണിഷ്മെൻറ് തീർന്നു എന്നു നീ വിചാരിക്കണ്ടാ.ബാക്കി നീ വന്നിട്ടു.പുറകിൽ നിന്നും അരുൺ ചേട്ടൻ പറഞ്ഞു.
പ്ലീസ് ചേട്ട്.ഇനി എന്നെ ശിക്ഷിക്കല്ലെ.ഞാൻ എന്തും അനുസരിക്കാം.പ്ലീസ്. ചേട്ടാ. ഞാൻ ഓടി വന്നു അരുൺ ചേട്ടന്റെ കാലിൽ പിടിച്ചു.