ഇത്തരക്കാരനായിരുന്നോ തന്റെയച്ചൻ… ?
വളരെ മാന്യനായ, എല്ലാവരോടും നല്ല രീതിയിൽ പെരുമാറുന്ന തന്റെ അച്ചന് ഇങ്ങിനെ ഒരു മുഖമുണ്ടെന്ന് ഗോപികക്ക് വിശ്വസിക്കാനായില്ല…
എങ്ങിനെയിനി രാജിയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കും…?
അവളെന്താവും അച്ചനെ പറ്റി വിചാരിച്ചിട്ടുണ്ടാവുക..?
രജനി, ഗോപികയുടെ കയ്യിൽ നിന്നും മൊബൈൽ വാങ്ങി. ഗോപിക തല താഴ്ത്തിയിട്ട് ഇരിക്കുകയാണ്. അവൾ ഗോപികയുടെ തല പിടിച്ചുയർത്തി.
അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞിരുന്നു.
“ഗോപൂ…”
നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളോടെ ഗോപിക നോക്കി.
“നീയെന്തിനാടീ വിഷമിക്കുന്നേ… ?
ഇതൊക്കെ എല്ലായിടത്തും നടക്കുന്നതാടീ.. ഇതൊന്നും അത്ര വലിയ കാര്യമൊന്നുമല്ല..ആരോഗ്യമുള്ള അമ്മായച്ചൻമാരാണേൽ ഇങ്ങിനെയൊക്കെയുണ്ടാവും.. ഇതൊന്നും നീയത്ര കാര്യമാക്കണ്ട… ”
ഗോപിക ഞെട്ടലോടെ രജനിയെ നോക്കി.
ഇവൾക്കൊരു പ്രശ്നവുമില്ലേ..?
“എന്റെ ഗോപൂ… ഇത് കണ്ട് എനിക്ക് സന്തോഷമാ തോന്നിയത്… എന്റെ പാന്റി അച്ചൻ നക്കുന്നത് കണ്ടില്ലേ നീ…? അത് കണ്ട് എത്രവട്ടം ഞാൻ വിരലിട്ടെന്നോ… നമ്മുടെ അഴിച്ചിട്ട പാന്റിയൊക്കെ ആസ്വദിച്ച് മണക്കുന്നത് കാണുന്നത് തന്നെ ഒരു ഹരമല്ലേടീ…”
ഗോപികക്ക് എന്താണ് പറയേണ്ടതെന്ന് മനസിലായില്ല.
സംഗതി അവൾ പറഞ്ഞ പോലെ തരക്കേടില്ലാത്ത പരിപാടിയാണ്. പൂറ്റിലൊട്ടിക്കിടന്ന പാന്റി വേറൊരാൾ നക്കുക,അത് മണത്ത് അയാൾ വാണമടിക്കുക.. അത് കാണുക.. അതൊക്കെ പൂറ് തരിപ്പിക്കുന്ന കാഴ്ചകൾ തന്നെയാണ്.
രജനിക്ക് ഈ കാഴ്ച ഹരം പകരുന്നതാണെങ്കിലും, തനിക്കങ്ങിനെയല്ല. അത് തന്റെ സ്വന്തം അച്ചനാണ്.
അവൾ നല്ല സന്തോഷത്തിലാണ്. അവളിത് തനിക്കെന്തിനാണ് കാണിച്ച് തന്നതെന്ന് മാത്രം ഗോപികക്ക് മനസിലായില്ല.
“രാജീ..ഞാനെന്താടീ ചെയ്യേണ്ടത്.. എനിക്കൊന്നുമറിയില്ലെടീ..”
വിതുമ്പിക്കൊണ്ട് ഗോപിക പറഞ്ഞു.
“നീയൊന്നും ചെയ്യണ്ട… കാര്യങ്ങളൊക്കെ ഞാൻ പറയാം…”
ബാത്ത്റൂമിൽ നിന്നും തന്റെ പാന്റിയാരോ എടുത്ത് നോക്കിയതായി സംശയം തോന്നിയത് മുതൽ ഉണ്ടായ എല്ലാ സംഭവങ്ങളും അവൾ വിശദീകരിച്ച് പറഞ്ഞു.
കള്ളനെ പിടിക്കാൻ ബാത്ത്റൂമിൽ ക്യാമറ വെച്ചതും,അതച്ചനാണെന്നറിഞ്ഞ് ആദ്യം ഞെട്ടിയതും, പിന്നെ സന്തോഷിച്ചതും എല്ലാം അവൾ പറഞ്ഞു.
പുറത്തേക്ക് തള്ളിയ കണ്ണുകളുമായാണ് ഗോപിക എല്ലാം കേട്ടത്.
എല്ലാമറിഞ്ഞിട്ടും രജനിയുടെ മുഖത്തെ തുടിപ്പും സന്തോഷവുമാണവളെ അമ്പരിപ്പിച്ചത്.
രജനി പറഞ്ഞ ഒരു വാചകം ഗോപികയുടെ മനസിലേക്ക് തികട്ടി വന്നു.
‘നമ്മുടെ ബന്ധത്തിൽ പെട്ട ഒരാളാണേൽ നീ സമ്മതിക്കോ…’
ഗോപിക ഞെട്ടിക്കൊണ്ട്, പേടിയോടെ രജനിയെ നോക്കി.
“നീ നോക്കണ്ട… അത് തന്നെയാ ഞാൻ ഉദ്ദേശിച്ചേ…”
ഗോപികയുടെ മനസ് വായിച്ച് കൊണ്ട് രജനി പറഞ്ഞു.
“ഏത് കുണ്ണ കിട്ടിയാലും മതീന്ന് നീയല്ലേ പറഞ്ഞത്… ?’’
അതെങ്ങിനെ ശരിയാവും..?
അതെന്റെ അച്ചനല്ലേ… ?
വേണ്ട… അത് ശരിയാവില്ല.. അത് പാടില്ല..
ഇവൾ എന്താന്ന് വെച്ചാ ചെയ്തോട്ടെ.. താനറിഞ്ഞ് കൊണ്ട് തന്നെ ചെയ്തോട്ടെ..
തനിക്ക് പ്രശ്നമൊന്നുമില്ല.
പക്ഷേ, തന്റെ കുത്തിപ്പറിച്ച്, ഇടക്കിടെ തുറന്നടയുന്ന പൂറിനോടെന്ത് സമാധാനം പറയും..?
ചൊറിയുന്ന കൂതിത്തുളയുടെ ചൊറിച്ചിൽ എങ്ങിനെ മാറ്റും..? അതിനൊരു കുണ്ണ തന്നെ വേണ്ടേ..?
ഗോപികയുടെ മനസിൽ അച്ചന്റെ പടവലക്കണ്ണ
നിന്നാടി.
എന്നാലും, അച്ചൻ ഇവളുടെ പാന്റിയെടുത്തെന്ന് സത്യമാണ്. എന്ന് വെച്ച് അച്ചനെയെങ്ങിനെ ഇതിലേക്ക് കൊണ്ടുവരും… !?
അച്ചനോട് പറയാൻ പറ്റുമോ… ?
ചോദിക്കാൻ പറ്റുമോ…?
ഇവളെന്താണ് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്… ?
ഈശ്വരാ,,, രണ്ടെണ്ണത്തിന്റേയും കഴപ്പ് കൊണ്ട് കുടുംബം തകരുമോ..?
“ഗോപൂ… നീയെന്ത് തീരുമാനിച്ചു….?
ഞാനേതായാലും അച്ചനോട് സംസാരിക്കാൻ പോവാ…”
“എന്ത് സംസാരിക്കാൻ..?”
സംശയത്തോടെ ഗോപിക ചോദിച്ചു.
“എടീ… അച്ചന്റെ കുണ്ണ നീ കണ്ടില്ലേ..?
അതെനിക്ക് വേണമെന്ന്… നമുക്ക് വേണമെന്ന്…”
“രാജീ…”
ഗോപിക ഉറക്കെ വിളിച്ചു.
“എന്തേ… നിനക്ക് വേണ്ടേ…?”