ഗോപിക അച്ചനെ ശ്രദ്ധിക്കുകയായിരുന്നു..
കള്ളൻ തന്നെ അച്ചൻ.. മരുമകളുടെ പാന്റി കട്ടെടുത്ത് വാണമടിച്ചതും പോര, അവളുടെ പൂറ്റിലേക്ക് ആ പടവലംകയറ്റിയിറക്കുകയും ചെയ്തിരിക്കുന്നു.
ഒന്നുമറിയാത്ത ഇരിപ്പ് കണ്ടില്ലേ… ? കാണിച്ച് കൊടുക്കാം… മരുമകൾക്ക് മാത്രമല്ല മകൾക്കും നല്ലൊരു പൂറുണ്ടെന്ന് കാണിച്ച് കൊടുക്കാം..
“അച്ചാ… ഇനിയെപ്പഴാ അച്ചൻ പാടത്തേക്ക് പോകുന്നേ… ? “
ഒന്നുമറിയാത്ത മട്ടിൽ ഗോപിക ചോദിച്ചു.
“ ഉം… എന്താ…?’”
“ അല്ലാ… ഞാനും കൂടി വരായിരുന്നു… “
അത് കേട്ട് ശിവരാമൻ രജനിയെ നോക്കി വേണ്ട എന്നർത്ഥത്തിൽ ആംഗ്യം കാട്ടി. ഗോപികയത് കാണുകയും ചെയ്തു.
“എന്തിന്… ?”
അവളുടെ ചോദ്യം അയാൾക്കിഷ്ടമായില്ല..
“അല്ലച്ചാ… ഇവള് പറഞ്ഞല്ലോ, പിന്നിൽ നനക്കാനുണ്ടെന്ന്… ഇവളത് നനക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോഴേക്കും അച്ചന്റെ പൈപ്പ് പൊട്ടിയെന്നും ഇവള് പറഞ്ഞു…. “
അയാൾ പേടിയോടെ രജനിയെ നോക്കി. അവളൊരു ചെറു ചിരിയോടെ ഭക്ഷണം കഴിക്കുകയാണ്.
എന്താണ് മകള് പറഞ്ഞതിനർത്ഥം… അതിന്റെ അർത്ഥം അറിഞ്ഞ് തന്നെയാണോ അവളത് പറഞ്ഞത്. ?
“അതൊന്നും വേണ്ട… മുന്നിൽ നനച്ച എനിക്ക് തന്നെ പിന്നിലും നനക്കാനറിയാം.. നീയീ ചോറും കഴിച്ച് കുറച്ച് നേരം കിടന്നുറങ്ങ്… അല്ലേ അച്ചാ… ?”
രജനി പറഞ്ഞത് കേട്ട് അയാൾക്ക് സമാധാനമായി.
മോള് വന്നാ ഒന്നും നടക്കില്ല.. മൂന്നര പവന്റെ അരഞ്ഞാണമാണ് മടിയിലിരിക്കുന്നത്.. ഇന്ന് തന്നെ അത് മരുമോളുടെ അരയിൽ കെട്ടിക്കൊടുക്കണം… കൺനിറയെ തനിക്കത് കാണണം…
“ ഉം… നിനക്ക് പാടത്തേക്കിറങ്ങാനൊന്നും താൽപര്യമില്ലല്ലോ… നീ ചോറുണ്ട് കിടക്കാൻ നോക്ക്…”
അത് കേട്ട് രജനി അടക്കിച്ചിരിച്ചു.
ശിവരാമൻ എഴുന്നേറ്റ് കൈ കഴുകി മുറിയിലേക്ക് പോയി.വേഗം തന്നെ അയാൾ വേഷം മാറി വന്നു.
ഒരു ലുങ്കി മാത്രം.. തലയിൽ ഒരു തോർത്ത് മുണ്ടും. അച്ചന്റെ, രോമം നിറഞ്ഞ വിരാമാറിലേക്ക് ഗോപിക ആർത്തിയോടെ നോക്കി.
“അല്ലേ…നിങ്ങള് കുറച്ച് നേരം കിടക്കുന്നില്ലേ മനുഷ്യാ… എന്താ ഇന്നിത്ര ധൃതി… ? “
അയാളുടെ തിരക്ക് കണ്ട് സരോജിനി ചോദിച്ചു.
“പൈപ്പ് പൊട്ടിക്കിടക്കുകയാടീ… അതൊന്ന് ശരിയാക്കണം… പിന്നെ കുളത്തിൽ കുറച്ച് ചെളിയുണ്ട്, അതൊന്ന് വാരണം…”
ഒരു പതർച്ചയുമില്ലാതെ അയാൾ പറഞ്ഞു.
“പൈപ്പ് ശരിയാക്കാൻ വേണേൽ ഞാൻ കൂടി വരാച്ചാ… “
ഗോപിക പറഞ്ഞു.
“വേണ്ടേ… എന്റെ പൊന്നു മോള് പാടത്തേക്കൊന്നുമിറങ്ങരുത്… കാലിൽ ചെളി പറ്റും…”
ശിവരാമൻ അവളെ കളിയാക്കി.
“അതിനെന്താ അച്ചാ… അച്ചനെന്നെ എടുത്താ പോരേ…?”
ഗോപിക ആക്കിത്തന്നെ പറഞ്ഞു.
രജനി അവളുടെ കാലിൽ ഒരു ചവിട്ട് കൊടുത്തു.
ഇനിയിവിടെ നിന്നാൽ ശരിയാവില്ലെന്ന് തോന്നി ശിവരാമൻ വേഗം പുറത്തേക്ക് നടന്നു.
അതിനിടയിൽ അയാൾ രജനിയെ നോക്കി വേഗം വരാൻ കണ്ണുകൾ കൊണ്ട് ആംഗ്യം കാട്ടി. അവളും കണ്ണടച്ച് കാട്ടി പുഞ്ചിരിച്ചു.
രണ്ടാളുടെയും കണ്ണുകൾ കൊണ്ടുള്ള കഥ പറച്ചിൽ ഗോപിക ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
ഭക്ഷണ ശേഷം രണ്ടാളും രജനിയുടെ മുറിയിൽ കൂടി.. ഇനിയെന്ത് വേണമെന്ന് ചർച്ച ചെയ്തു. ഗോപികക്കിപ്പോ തന്നെ അച്ചന്റെ കുണ്ണ അകത്താക്കണം.. ഇനി കാത്തിരിക്കാൻ അവൾക്ക് വയ്യെന്ന്..
പക്ഷേ, അച്ചനോട് അവളുടെ കാര്യം പറഞ്ഞിട്ടില്ലല്ലോ… ?
എന്താവും അച്ചന്റെ പ്രതികരണം എന്നും അറിയില്ല.. വളരെ നയത്തിൽ കാര്യം പറഞ്ഞ് അച്ചനെ കൊണ്ട് സമ്മതിപ്പിക്കണം..
“ഗോപൂ… അമ്മയുറങ്ങിക്കഴിഞ്ഞ് ഞാൻ പോകാം… ആദ്യം അച്ചനോട് കാര്യങ്ങളൊക്കെയൊന്ന് പറയട്ടെ… ഞാൻ നിനക്ക് വിളിക്കാം.. അപ്പോ മാത്രം നീ പാടത്തേക്ക് വന്നാ മതി… ഇന്ന് തന്നെ കയറ്റിക്കാമെന്നൊന്നും നി പ്രതീക്ഷിക്കേണ്ട… ചിലപ്പോ സമയമെടുത്തേക്കും… എന്ന് വെച്ച് നീ നിരാശപ്പെടുകയൊന്നും വേണ്ട… ഇന്നല്ലെങ്കിൽ നാളെ, എന്തായാലും അത് നടക്കും…. ഞാനത് നടത്തും… അത് പോരേ നിനക്ക്… ?”
ഗോപക തലയാട്ടി.
“ഞാനൊന്ന് ബാത്ത്റൂമിൽ പോയി വരാം… നീ ചെന്ന് അമ്മ കിടന്നോന്ന് നോക്ക്…”