അതിനുത്തരമായി ശ്രീദേവി അവളുടെ അധരം കടിച്ചു കുടിഞ്ഞു.
സന്ദീപിന്റെ കുണ്ണ കയറിയിറങ്ങുന്നതിന്റ്റെ താളാത്മകമായ സ്വരം മുറിയില് നിറഞ്ഞു.
ശ്രീദേവി അരക്കെട്ടുയര്ത്തിക്കൊടുത്ത് സന്ദീപിന്റെ കുണ്ണയ്ക്ക് ആഴത്തില് കുത്താന് സൗകര്യം കൊടുക്കുന്നത് ശ്രാവണി കണ്ടു. ചടുല വേഗത്തിലാണ് ശ്രീദേവിയുടെ കൊഴുത്ത ചന്തികള് മുകളിലേക്ക് പൊങ്ങിയടിക്കുന്നത്.
വീണ്ടും ശ്രീദേവിയുടെ ദേഹം വെട്ടിവിറച്ചു.
“മാമാ അമ്മയ്ക്ക് പിന്നേം പോയി…”
അത്കണ്ട് ശ്രാവണി പറഞ്ഞു.
“ഇനി എന്നെ…വാ…”
ശ്രീദേവിയുടെ ദേഹത്ത്ത്ന് നിന്ന് എഴുന്നേറ്റു അവള്ക്കരികില് മലര്ന്നു കിടന്നുകൊണ്ട് ശ്രാവണി സന്ദീപിനെ വിളിച്ചു.
സന്ദീപ് ശ്രീദേവിയുടെ പൂറില് നിന്നും കുണ്ണ വലിച്ചൂരി. അപ്പോള് അവളുടെ പൂറില് നിന്നും കൊഴുത്ത മദജലം സോപ്പ് പതപോലെ പുറത്തേക്ക് പ്രവഹിച്ചു.
“എന്തേരെയാ അമ്മെ ഒഴുക്കുന്നെ?”
ശ്രാവണി കണ്ണടച്ച് കിതയ്ക്കുന്ന അമ്മയോട് ചോദിച്ചു.
അപ്പോഴേക്കും വിരിച്ചു പൊളിച്ചു പിടിച്ച തന്റെ പൂറിലേക്ക് സന്ദീപ് കുണ്ണ കയറ്റിയത് ശ്രാവണി അറിഞ്ഞു.
“സുഖിച്ച് കെടക്കാതെ എന്റെ മൊല ഒന്ന് ചപ്പിത്താടീ…”
കുണ്ണ കയറിയ സുഖത്തില് അവള് ശ്രീദേവിയോട് പറഞ്ഞു.
പുഞ്ചിരിയോടെ ശ്രീദേവി മകളെ നോക്കി.
പിന്നെ നനഞ്ഞ ചുണ്ടുകള്കൊണ്ട് അവള് മകളുടെ മുഴുത്ത മുലകളിലമര്ത്തി.
“ആഹ….”
സുഖം കൊണ്ട് ശ്രാവണി മുരണ്ടു. അവള് തുടകള് വിടര്ത്തി സന്ദീപിനെ വരിഞ്ഞുകെട്ടി. അവന് ആഞ്ഞൂക്കിയടിച്ചപ്പോള് അവളുടെ മുലകള് ശ്രീദേവിയുടെ മുഖത്തിനടിയില് കുലുങ്ങി വിറച്ചു.
“ഒഹ്ഹ..അമ്മെ ..മാമാ…”
വെടിയേറ്റത് പോലെ അവളുടെ ദേഹവും വിറപൂണ്ടു.
ശ്രീദേവിയുടെ പല്ലുകള് അപ്പോള് അവളുടെ മുലകളില് ആഴ്ന്നിറങ്ങി.
**********************************************
അപ്പോള് സന്ദീപിന്റെ വീട്ടില്.
“ഒരു കൊല്ലം അങ്ങ് കഴിഞ്ഞു പോയത് അറിഞ്ഞില്ലല്ലോ എന്റെ കൃഷ്ണേട്ടാ…”
കൃഷ്ണന് ജ്യോത്സന്റ്റെ മാറില് മുഖം ചേര്ത്ത്, തന്റെ നഗ്ന ശരീരം അയാളിലേക്ക് ഒന്നുകൂടി അമര്ത്തി ശ്രീലത പറഞ്ഞു.
തൊട്ടപ്പുറത്തെ മുറിയില്, മോഹനന്, ശ്രീലതയുടെ ഭര്ത്താവ്, മദ്യത്തിന്റെ ലഹരിയില്, അബോധത്തില്, അസ്പ്പ്ഷ്ടമായി ആരോടോ ദേഷ്യപ്പെടുന്നത് അവര് കേട്ടു.
“അതെ മോളെ…”
അവളുടെ തടിച്ച തുടയില് വിരലോടിച്ച് അയാള് പറഞ്ഞു.
“നെനക്ക് എന്നെ മടുത്തോ മോളെ?”
അവളുടെ നെറ്റിയില് അമര്ത്തി ഉമ്മവെച്ച് അയാള് ചോദിച്ചു.
“അതിന് ചാകണം ഞാന്…”
അയാളുടെ കവിളില് ചുണ്ടുകള് അമര്ത്തി അവര് പറഞ്ഞു.
“മോന് നാളെ വരുവാണ്…”
ശ്രീലത അയാളെ ഓര്മ്മിപ്പിച്ചു.
“എത്ര നാളുണ്ടാവും അവനിവിടെ?”
“അറിയില്ല കൃഷ്ണേട്ടാ…”
ശ്രീലതയുടെ സ്വരത്തില് വിഷാദമുണ്ടായിരുന്നു.
“വലിയ അവധിയല്ലേ..ഒന്നൊന്നര മാസം ഏതായാലും ഉണ്ടാവും…”
“ഒന്നര മാസം…ഹോ!”
അയാളുടെ സ്വരത്തില് വിഷമം തളം കെട്ടി.
“അത്രേം നാള്…!”
“സാരല്ല്യ…”
അവള് അയാളെ സ്വാന്ത്വനിപ്പിച്ചു.
“പെട്ടെന്ന് കടന്നുപോകും ഒന്നര മാസം…അതുവരെ പിടിച്ചുനിക്ക്യാന് സാധിക്കും കൃഷ്ണേട്ടാ…”
– [അവസാനിച്ചു] –