ഞാൻ തിരക്കിയപ്പോൾ അവൾ പറഞ്ഞു:
“എന്നായിന്നിനി വേണ്ട! പിന്നൊരിക്കൽ വറീച്ചന്തന്നെ ആദ്യം അവിടൊന്നു ചെയ്യണേ..!”
ഞാൻ മറുപടി ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല!
ലതികയുടെ കാര്യത്തിൽ എന്തൊക്കെയോ ചില അക്ഷരത്തെറ്റുകൾ എനിക്ക് തോന്നിത്തുടങ്ങി….!
കുറശ്ശ് സമയം മിണ്ടാതെ കിടന്ന അവൾ വീണ്ടും പറഞ്ഞ് തുടങ്ങി….
“ഹോ…! ആദ്യത്തേനു ഞാനങ്ങു ശ്വാസമ്മുട്ടിപ്പോയി കേട്ടോ!
എന്റെയെല്ലാടോങ്കൂടെ കീറിപ്പോണപോലത്തെ വേദന!
പിന്നെ നല്ലസുഖാരുന്നു!
ഈ പരിപാടീന്നു സുഖോങ്കിട്ടുവെന്നിന്നാ മനസിലായേ….”
രണ്ട് വലിയ കളികൾ കഴിഞ്ഞ ആലസ്യത്തിൽ പരിപൂർണ്ണ നഗ്നരായി ഞങ്ങൾ പരസ്പരം പുണർന്ന് കിടന്നപ്പോൾ
വലംകൈ കൊണ്ട് എന്റെ മുലഞെട്ടിൽ തെരുപ്പിടിച്ച് കിടന്ന് കൊണ്ട് ലതിക നാണം കലർന്ന ശബ്ദത്തിൽ പതിയെ പറഞ്ഞു.
ഞാൻ ഒന്ന് മൂളിയതല്ലാതെ ഒന്നും തിരിച്ച് ചോദിച്ചില്ല!
പക്ഷേ ചോദിക്കാതെ തന്നെ അവൾ പറഞ്ഞു:
“എന്റെ ലിജോച്ചായാ നീ കണ്ടിട്ടുള്ളതൊക്കെ ചെറുതാണോന്നു ലിജോച്ചായൻ ചോദിച്ചാ ചെറുതും വലുതുമൊക്കെയായി ഞാനാകെ ഇതിനു മുന്പു കണ്ടിട്ടൊള്ളതു വർക്കീടെ മാത്രമാ!
ഞാൻ സന്തോഷ് വർക്കീടെ കൂടെ ഒറ്റ പ്രാവശ്യം ഒരു സ്ഥലത്തു മാത്രമേ പോയിട്ടൊള്ളു.
അവനാണേ പേടിച്ച് വിറച്ച് എന്തൊക്കെയോ കാട്ടിക്കൂട്ടി.!
അങ്ങോട്ടു വെക്കുന്നേനുമ്മുമ്പേ വെള്ളോമ്പോയി….!
ഇതിന്റെ പാതിപോലുമില്ലാരുന്നു എന്നുമാത്രവല്ല അതിനിതുപോലെ തടിപോലുള്ള ബലോമില്ലാരുന്നു!
ഒരുമാതിരിയൊരു ഞെക്കുകൊള്ളുന്ന പരുവം!
എന്റെ യാതൊരു പ്രതികരണവും ഇല്ലാതുള്ള കിടപ്പ് കണ്ട ലതിക മുഖമുയർത്തി:
“ഇതെന്നാ ലിജോച്ചായാ മിണ്ടാതെ കെടക്കുന്നേ..?”
“നീ പറയുന്നത് കേൾക്കുവല്ലേ അതാ മിണ്ടാത്തത്!”
ഞാൻ മറുപടി പറഞ്ഞു!
ഉള്ള സത്യം പറഞ്ഞാൽ ശാലിനിയുടെ കഥകൾ കേട്ടതിൽ പിന്നെ എനിക്ക് കഥ കേൾക്കാനുള്ള താൽപ്പര്യം തന്നെ നഷ്ടമായിരുന്നു…!
ആ ഒരു കഥകേൾക്കലോടെ അതുവരെ ഞാൻ കാമകലകൾ അറുപത്തിനാലും പരീക്ഷിച്ച് കൊണ്ടിരുന്ന ശാലിനി അന്ന് മുതൽ എനിയ്ക് സ്വന്തം കൂടെപ്പിറപ്പിനെ പോലെ ആയി….!
എന്റെ താൽപ്പര്യക്കുറവ് മനസ്സിലായിട്ടും ലതിക തുടർന്നും പറഞ്ഞ് തുടങ്ങി:
“വർക്കി എന്നെ ഒരു ട്രാപ്പിൽ പെടുത്തിയതാ ലിജോച്ചായാ!
അവന്റെ വല്യൊരാഗ്രഹമായിരുന്നു എന്നെ അവനൊന്നു ചെയ്യണോന്നത്!
അതിനവൻ ഒരു വർഷം മുൻപു മൊതലേ ചരടുവലി തുടങ്ങി…
എന്റെ സാമ്പത്തിക പരാധീനതകൾ നന്നായി മനസ്സിലാക്കിയ അവൻ എന്റെ വാടിയമുഖം കാണുമ്പോഴേ കാശില്ലാഞ്ഞാണോടീ നീ വല്ലാണ്ടിരിക്കുന്നേ എന്നും ചോദിച്ച് അമ്പതും നൂറുവൊക്കെ നിർബന്ധിച്ച് കടന്തരാന്തുടങ്ങി!
നല്ലൊരു കൂട്ടുകാരനാണല്ലോന്നു ഞാനുങ്കരുതി…!
ഞാനാ വാങ്ങുന്നതു ഒന്നുരണ്ടാഴ്ച കൊണ്ടൊപ്പിച്ച് തിരിച്ചു കൊടുക്കുമ്പ അവനത് വാങ്ങില്ല!
നിനക്കത്യാവശ്യമ്മരുന്നതല്ലേ കൈയിലിരുന്നോട്ടേന്നു പറയും.
ഞാനാണേലതും വല്ലോരുടേന്നും വാങ്ങിച്ചുവൊക്കെയാരിക്കും കൊണ്ടുവരുന്നേ അങ്ങനങ്ങനെ അതെഴുന്നൂറ്റമ്പതു രൂപയായി!
അപ്പ അവന്റെ വിധം മാറി!
എനിക്കെന്റെ പൈസ നാളെത്തന്നെ വേണോന്നായവൻ!
ഞാൻ നിന്നു കരഞ്ഞല്ലാതെന്തു ചെയ്യാൻ…!
നാളെ ഒന്നുകിൽ നീ രൂപയും കൊണ്ടു വരണം.
അതല്ലേ ഒരര മണിക്കൂറ് അവന്റെകൂടെ ചെല്ലണം. ചെന്നാപ്പിന്നെ കാശു വേണ്ടാ താനും!
അതായി അവന്റെ ഡിമാന്റ്…!
ഞാഞ്ചെല്ലാവന്നു സമ്മതിച്ചു!
അല്ലാതെന്തു ചെയ്യാൻ!
പിറ്റേന്ന് നൂറ് തികച്ചുണ്ടാക്കാൻ എനിയ്കാവില്ല പിന്നെങ്ങനെ എഴുന്നൂറ്റി അൻപത്…!
ലതിക ഉറക്കെ ചിരിച്ചിട്ട് വീണ്ടും പറഞ്ഞു…
“എന്റെ വറീച്ചാ കേട്ടറിവുവച്ച് ഭയങ്കര വേദനയൊണ്ടാവൂമെന്ന് കരുതി പേടിച്ച ഞാൻ അന്നുരാത്രി ഒരു മുഴുത്ത ക്യാരറ്റും കൊണ്ടാണ് കിടന്നത്!
വല്ലാണ്ട് വേദനയെടുത്തെങ്കിലും അടുത്ത് കിടന്നുറങ്ങുന്ന അമ്മയറിയാതെ ഞാനാ മുഴുത്ത ക്യാരറ്റ് മണിക്കൂറുകൾ കൊണ്ട് പതിയെ മുഴുവനും കുത്തിക്കയറ്റി!
അരഭാഗം മുഴുവനും മുളകരച്ചുതേച്ച വേദനേം കൊറേ ചോരപോയതുമ്മിച്ചം!
ആളുതാമസമില്ലാത്ത ഒരു വീടു വർക്കീടൊരു കൂട്ടുകാരന്റെ വകയുണ്ട് അവിടേക്കാ പോയത്!