ലിജോവർഗ്ഗീസ് ഫ്രം കോട്ടയം – 7 2

അരി കഴുകുന്ന പാത്രം നീക്കി വച്ച ഞാൻ ചുരിദാറിനകത്ത് കൈയിട്ട് പാന്റിന്റെ ചരട് അഴിച്ച് താഴ്ത്തി പാന്റ് എന്റെ കാൽമുട്ടുകൾക്കിടയിൽ താഴെ പോകാതെ ഇറുക്കി പിടിച്ചുകൊണ്ട് ചന്തി പിന്നിലേയ്ക് തള്ളിപ്പിടിച്ച് വീണ്ടും മന്ത്രിച്ചു:

“അന്നായെളുപ്പ കേറ്റ്!”

പിന്നിലേയ്ക് നീങ്ങിയ മാത്തുക്കുട്ടി എന്റെ ചുരിദാർ ഉയർത്തി പുറത്തേയ്ക് വച്ച് കൊണ്ട് മുണ്ടുയർത്തി പിന്നിലൂടെ കുണ്ണ എന്റെ പൂറ്റിലേയ്ക് കയറ്റി!
എന്റെ അരക്കെട്ടിൽ അമർത്തി പിടിച്ച് കൊണ്ട് മാത്തുക്കുട്ടി ശബ്ദമുണ്ടാക്കാതെ എന്നാൽ നല്ല ഏമത്തിലും വേഗതയിലും എന്നെ ആഞ്ഞ് പണ്ണി!

സാബൂച്ചായന് വരാനെടുക്കുന്ന നേരത്തിന്റെ ഇരട്ടിയിൽ അധികം സമയം എടുക്കും മാത്തുക്കുട്ടിയ്ക് പാല് വരാൻ!

ഞാൻ പാദകത്തിൽ കൈകൾ കുത്തിനിന്ന് കുലുങ്ങി!

എനിയ്ക് രണ്ടാം തവണയും വന്നപ്പോഴേയ്കും മാത്തുക്കുട്ടിയും കട്ടപ്പാൽ പൂറ്റിനുള്ളിലേയ്ക് ചീറ്റിച്ചു!

കുണ്ണ ഊരിയതും തലയിൽ കെട്ടിയിരുന്ന തുവർത്ത് എടുത്ത് മാത്തുക്കുട്ടി എന്റെ പൂറ് പൊത്തി!

പൂറ്റിൽ നിന്ന് ഒഴുകിച്ചാടിയ പൂർത്തേനും കുണ്ണപ്പാലും കലർന്ന മിശ്രിതം തുവർത്തിൽ പിടിച്ച് പൂറാകെ അമർത്തി തുടച്ചു!

തുണികൂട്ടിയ ചൂണ്ടുവിരൽ നന്നായി പൂറ്റിലേയ്ക് കയറ്റി തുടച്ചിട്ട് മാത്തുക്കുട്ടി തുവർത്ത് മാറ്റിയപ്പോൾ ഞാൻ തിരിഞ്ഞ് മാത്തുക്കുട്ടിയ്ക് അഭിമുഖമായി നിന്ന് കൊണ്ട് ചുരിദാർ പൊക്കി താടികൊണ്ട് അമർത്തി പിടിച്ച്
പാന്റ് ഉയർത്തി ചരട് കെട്ടിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു:

“അയ്യേ…! ആ തോർത്താകെ അഴുക്കായില്ലേ?”

മാത്തുക്കുട്ടി ചിരിയോടെ മറുപടി നൽകി:

“ഇതിന്നലെ രാത്രീ തൊടച്ച തോർത്തുതന്നാ കഴുകിയിടാം!”

കാച്ചിൽ ചെത്തി മുറിച്ച് അടുപ്പത്ത് കയറ്റിയതിന് ശേഷമാണ് സവിത എണീറ്റ് വന്നത്!

“ഇനിയന്നാ വല്ലോം വേണേലിവളെടുത്തു തരും!”

പറഞ്ഞിട്ട് മാത്തുക്കുട്ടി പിന്നിലേയ്കിറങ്ങി തൂമ്പയുമെടുത്ത് പറമ്പിലേയ്ക് പോയി!

“മാത്തുക്കുട്ടിയൊന്നും കഴിക്കാണ്ടാണോ പണിയാനിറങ്ങിയേ?”

എന്റെ ചോദ്യത്തിന് സവിത മറുപടി നൽകി

“അതിപ്പ കാച്ചിലു വേകുമ്പ ഇങ്ങുവന്നോളും!

ചേച്ചിയൊള്ളകൊണ്ടല്ലേ അല്ലേ അടുക്കളപ്പണി മുഴുവനും കഴിഞ്ഞാ പറമ്പിപ്പണി!”

“ഈ ഡ്രൈവറുമ്മാരുടെ കാര്യവിങ്ങനാ! കഷ്ടം!”

സവിത താടിയ്ക് കൈയും കൊടുത്ത് ഇരുന്ന് എന്നെനോക്കി പറഞ്ഞിട്ട് തുടർന്നു:
“ഇച്ചായന്റെ പണിതന്നെ കണ്ടില്ലേ! സുന്ദരിയായ ഒരു പെണ്ണിനേം കെട്ടി വീട്ടിലൊറ്റക്ക് കെടത്തീട്ടു പോയ പോക്കു കണ്ടില്ലേ! ഇനിയെന്നാവാ വരുന്നേ!”

കാലത്ത് ശ്വാസം നേരേ വിട്ട് എണീറ്റ് നിൽക്കാറായില്ല!

എങ്കിലും പതിയെ കന്പിയിലേയ്ക് കടക്കാനുള്ള ശ്രമമാണ് നാത്തൂൻ!

മാത്തുക്കുട്ടി പറഞ്ഞത് ശരിയാ!

ഇവള് നല്ല ഒന്നാംതരം കഴപ്പി തന്നാ!

ഞാൻ ചിരിച്ച് കൈയോങ്ങി:

“പോടീയവുടുന്ന് ഞാനത്ര മുട്ടിനിക്കുവൊന്നുവല്ല!”

ഞാനും ആ സംസാരം തുടരുന്നതിൽ അത്ര താൽപ്പര്യക്കുറവ് ഒന്നുമില്ല എന്ന ധ്വനിയിൽ ചിരിച്ച് പറഞ്ഞു!

“ആട്ടിതൊക്കെ പറഞ്ഞാലും എന്തേലുവൊക്കെ നടന്നാരുന്നോ ചേച്ചീ! പിന്ന നടക്കാതല്ലേ! എന്റാങ്ങളയല്ലേയാള്…!”

“അതെന്നാടീ നിന്റാങ്ങളയല്ലേന്ന്?
അപ്പ നിനക്കും നിക്കപ്പൊറുതിയില്ലേ!

കെട്ടുകഴിഞ്ഞ് മൂന്നു ദിവസങ്കഴിഞ്ഞപ്പളേ ഡേറ്റായിപ്പോയെടീ!

എന്ത് ചെയ്യാൻ അതിന്റെ കഴിഞ്ഞപ്പവിങ്ങനേം!”

“ശ്ശോ…! കഷ്ടം എന്റേച്ചീ അതുകഴിഞ്ഞപ്പ ഇങ്ങനേവായല്ലോ?

എന്റെ പൊന്നുചേച്ചീ ഈ എന്നെക്കാണും പോലൊന്നുവല്ല!

ഈ പണ്ടാരമ്പിടിച്ച അസുകമില്ലാത്തപ്പ ഞങ്ങളു നല്ലമറങ്കളിയാ കളിക്കുന്നെ!

ഇനിയിന്നൊരു പത്തുമണി കഴിഞ്ഞാലൊരു മൂന്നുമൂന്നര വരെ എനിക്കൊരു കൊഴപ്പോവില്ല!

ആ സമേത്തു പകലാ ഞങ്ങടെ കലാപരിപാടി!”

ഞാൻ ചിരിച്ചു!
ഈ കാര്യം മാത്തുക്കുട്ടി എന്നോട് പറഞ്ഞ കാര്യം ഇവളോട് പറയാൻ പറ്റില്ലല്ലോ!

ഞാൻ വിഷയം മാറ്റി!

“അല്ലെടീ…. ഞാനിന്നലെ തൊട്ടു ചോദിക്കണോന്നു കരുതിയതാ! നീയും ഷാജീന്തമ്മി എന്താ പ്രശ്നം?

വായി നാക്കിടില്ലാത്ത രണ്ടും തമ്മി നോക്കിപോലുവില്ല!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *