പതിവിലും വൈകിയുള്ള ഉണരൽ ഇരുവർക്കും വല്ല്യമ്മയുടെ കുത്തിവാക്കുകൾ സമ്മാനിച്ചു. “കോളേജും പഠിപ്പുമൊന്നും ഇല്ലാതെ ആയപ്പോൾ നോക്കിക്കേ, രാവിലെ ഉറക്കമുണരുന്നതുപോലും മടിയായി!” യഥാർത്ഥ കാരണം അറിഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ, എന്ന് തമാശയായി റോഹിത്ത് മനസ്സിലോർത്തു.
എന്തായാലും, പകൽസമയം നീങ്ങാനുള്ള പതിവ് പോരാട്ടമായിരുന്നു. ഓരോ നിമിഷത്തിലും മായയുടെയും റോഹിത്തിന്റെയും മനസ്സ്, ആ വിരസതയിൽ നിന്നൊരു മോചനം കൊതിച്ചുകൊണ്ടേയിരുന്നു. കഴിഞ്ഞ രാത്രിയുടെ അനുഭവങ്ങൾ വിട്ടുമാറാത്ത, തീവ്രത കൂടിക്കൊണ്ടേയിരുന്ന ഒരു പ്രേമത്തിന്റെ ലഹരി. വിലക്കപ്പെട്ട കനിയുടെ ആസ്വാദനത്തിന്റെ നിഗൂഢമായ സുഖം.
പക്ഷേ, വല്ല്യമ്മ കണ്ണടച്ച് ഇരിക്കുന്നതല്ലല്ലോ. വീട്ടിലെ പണികളുടെ ഒരു നീണ്ട ലിസ്റ്റ് മായയ്ക്കും റോഹിത്തിനും മുന്നിൽ നിവർത്തിവെച്ചു. മാളികപ്പുറത്തെ പഴയ മുറികളുടെ വൃത്തിയാക്കൽ, ഒട്ടും താൽപര്യം തോന്നാത്ത ചെറുജോലികൾ…ഒരു “നല്ല കുട്ടി”ക്കും “നല്ല ചേട്ടൻ”ക്കും അനുയോജ്യമല്ലാത്ത പണിയിൽ അഭിരമിക്കേണ്ടി വരുന്നതിന്റെ പരിഭവം രണ്ടുപേരുടെയും മുഖങ്ങളിൽ ഇടയ്ക്കൊക്കെ തെളിഞ്ഞുകണ്ടു.
“ഇനി, അടുത്ത തവണ വരുമ്പോൾ ഇതൊന്നും കണ്ടില്ലെങ്കിൽ അറിയാമല്ലോ…” എന്ന വല്ല്യമ്മയുടെ ഭീഷണിയിലെ തമാശ കലർന്ന ഗൗരവം അവർക്ക് നല്ല ബോധ്യമായി.
ഓരോ നിമിഷവും അതിജീവിക്കലായിരുന്നു, അസ്തമയത്തിന്റെ ആഗമനത്തിനായി കാത്തിരിക്കുന്ന രണ്ടു ഹൃദയങ്ങള്. ഇന്ന് രാത്രി ഒന്നുകൂടി പരസ്പരം അലിഞ്ഞു ചേരുമെന്ന, തീവ്രമായ പ്രതീക്ഷ. ഒരുപക്ഷേ, ഇനിയും പുതിയ വാതിലുകൾ തുറന്നുവെച്ചു കൊണ്ടുള്ള ആ അടുപ്പം – ഈ രാത്രി ആഗതമാകുമ്പോൾ അതിനുള്ള സാധ്യതകൾ
11 മണി…ആ മുട്ട് മെല്ലെ മായയുടെ കാതിൽ വീണു. റോഹിത്ത് അകത്തു കടന്നു, വാതിലടച്ചു, മുറിയിലെ വിളക്ക് അണച്ചു. ഇന്നലെയത്തെ അതേ നിശ്ശബ്ദ ഔപചാരികതകൾ. എല്ലാം നേരത്തേ മനസ്സിലുണ്ട്, പറയാതെ അറിയുന്ന ഒരു ആത്മബന്ധം.
ഇന്ന്, നീണ്ട പാവാടയും, അൽപം അയഞ്ഞ ബ്ലൗസുമാണ് മായയുടെ വേഷം. കിടക്കയിലേക്ക് അവളെ വാരിയെടുക്കും മുന്നേ, അവൾ ഒന്നും പറയാൻ തുടങ്ങുന്നതിന് മുന്നേ, റോഹിത്തിന്റെ കൈകൾ അതിവേഗം അവളുടെ പാവാടയ്ക്കടിയിലേക്ക്. പിന്നെ, ഇടിമിന്നൽ പോലെ, അവളുടെ ഇടവസ്ത്രം കീറിമുറിക്കുന്ന ശബ്ദം.
ഇന്നലത്തെ സൗമ്യമായ ചുംബനങ്ങളല്ലിന്ന്. ചുണ്ടുകളും നാവും ചേർത്തുവരയ്ക്കുന്നത് തിടുക്കം നിറഞ്ഞ രതികവിതകൾ. ഇടനെഞ്ചിൽ പടരുന്ന ആ അഗ്നിയേറ്റുവാങ്ങാൻ മായ തയ്യാറാകുമ്പോഴേക്കും ആ വിരലുകൾ താഴേക്ക് നീളുകയായി. വിറയലോടെ അവൾ കാൽപ്പത്തികൾ വിടർത്തി, ഒരു ചിത്രശലഭത്തെ പോലെ. നനഞ്ഞ ഇതളുകൾക്കിടയിലൂടെ അവന്റെ ചെറുനാവ് ഒരു സാഹസികന്റെ ലാഘവത്തോടെ അകത്തേക്ക്!
മായ പൂർണ്ണമായും കീഴടങ്ങുകയായിരുന്നു. അനുവാദത്തിന്റെ മേലങ്കിയണിഞ്ഞ പ്രതിഷേധങ്ങൾ ഇല്ല; പകരം പ്രണയത്തിന്റെ ഭ്രാന്തിൽ സ്വയം നഷ്ടപ്പെടുന്ന ഒരു കന്യകയുടെ നിവൃതി. ഒരു പുരുഷന് എപ്പോഴും പൂർണ്ണമാവാനാഗ്രഹിക്കുന്ന, എന്നാൽ അത് നേടാനാവാതെ അസ്വസ്ഥരാകുന്ന ഒരാത്മാവുണ്ട്. റോഹിത്തിനും ഒരുപക്ഷേ അങ്ങനെ തന്നെ.
പിന്നെ, ഒരു നിമിഷം മായയ്ക്ക് അവൻ ഒന്നു പിൻവലിയുന്നതായി തോന്നി. എന്തിനാണത്? ഒരു പുതിയ വേദന അവളുടെ ഉള്ളിൽ ഭയമായി വളർന്നു.
എന്നിട്ട്, പെട്ടെന്നായിരുന്നു അത് സംഭവിച്ചത്. ഇത്രയും നാൾ അപൂർണ്ണമായി അനുഭവിച്ചതിനപ്പുറത്തെ ഒരു ലോകം… നിലച്ച ശ്വാസം, ഇടനെഞ്ചിൽ തീ കോരിയിടുന്ന വേദന, ഒരു നേരിയ ഉച്ഛ്വാസം. ഉള്ളിലേക്ക് തുളച്ചുകയറുന്നത് തടയാൻ ആത്മാവ് ആഗ്രഹിച്ചിട്ടും, ശരീരം കീഴടങ്ങിക്കൊടുത്തു.
ആദ്യ നിമിഷങ്ങൾ വേദനയായിരുന്നു. രക്തത്തിന്റെ നനുത്ത ചൂട് അവളെ പിടിച്ചുകുലുക്കി. എന്നിട്ടും, അവൾ ചുണ്ടുകടിച്ചു പിടിച്ചു നിന്നു. ഇത് താനാഗ്രഹിച്ചതല്ലേ? ഏട്ടനെ സ്വന്തമാക്കാൻ, അവന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് ഇറങ്ങിച്ചെന്ന് എന്നന്നേക്കുമായി അവിടെ വേരോടാൻ തീരുമാനിച്ചതല്ലേ?