വലിച്ചെറിഞ്ഞ കറിവേപ്പില – 2 Like

അതിനിടയിൽ കമലേച്ചി അമോടൊക്കയോ എനിക്കൊരൂ ജോലി ശരിയാക്കിത്തരണമെന്നു പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഒന്നും ശരിയായി വന്നില്ല.
അന്ന് ആനന്ദിക്കുഞ്ഞമ്മ പതിവുപോലെ ഉച്ചയൂക്കം പിടിച്ചിരുന്നു. വാതിലടച്ചിട്ടില്ലയിരുന്നതിനാൽ അവരുടെ മുണ്ടൽപ്പം മാറിക്കിടന്നു കണം,കാലും മുട്ടിനിത്തിരി മുകളിലും കാണാൻ കഴിഞ്ഞു.

അവർ വീട്ടിൽ സാധരണ മൂണ്ടും ബ്ലൗസും ആണ് വേഷം. മേൽമൂണ്ടിടാറില്ല. അതിനാൽ അവരുടെ മാറിടം ശ്വാസത്തിക്കൊപ്പം ഉയർന്നു താഴുന്നതും ഞാൻ കുറച്ചുനേരം നോക്കി നിന്നു.

എന്റെ കഷ്ടകാലത്തിനു അവർ അന്നേരം കണ്ണു തുറന്നു. ഞാൻ ഉറങ്ങിക്കിടന്നിമൂന്ന് അവരെ നോക്കികൊണ്ട് നിന്നതു അവർക്കു മനസ്സിലായി. അവർ ചാടി എഴുന്നേറ്റു എന്നെ തല്ലാൻ വന്നു.

“നീയെന്തോനോക്കി നിക്കുവാട എമ്പോക്കിചെക്കാ’ എന്നു പറഞ്ഞുകൊണ്ടാണു അവർ എന്റെ നേരെ ചീറിയടൂഞ്ഞത്.

ഞാൻ ആകെ വിരണ്ടുപോയി. ഞാൻ വെറുതേ അങ്ങോട്ട് നോക്കിയതാണെന്നൊക്കെ പറഞ്ഞെങ്കിലും അവർ അടങ്ങിയില്ല. അവർ എന്റെ കരണത്തടിച്ചു.

‘അമേം പെങ്ങളേം അറിയാത്തവന്റെ കൂടെയൊക്കെ എങ്ങനെ താമസിക്കും എൻറീശ്വരാ’ എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞു. പിനെപ്പറഞ്ഞത് കേട്ടപ്പോൾ ഞാൻ ആകെ സ്തബ്ധനായിപ്പോയി.

“കമലയിങ്ങു വരട്ടെ. ഇന്നു രണ്ടിലൊന്നറിഞ്ഞിട്ടേ കാര്യമുള്ളൂ’ ഞാൻ പകുതി മരിച്ചത് പോലെയായി വിറച്ചുകൊണ്ട് ഞാൻ പറഞ്ഞു.
“കമലേച്ചിയോട് പറയല്ലേ കൂഞ്ഞമേ…. എന്നെ തല്ലിക്കൊല്ലം”
‘പെണ്ണുങ്ങൾ ഒറങ്ങിക്കെടക്കുമ്പം അവരുടെ കാലിനെടേ നോക്കാൻ വരുന്ന എമ്പോക്കിയല്ലേടാ നീ? നിനക്കൂ ഞാൻ വച്ചിട്ടുണ്ട്. അവളിങ്ങ് വരട്ടെ”

“ദൈവത്തിനാണെ, ഞാൻ അങ്ങനൊന്നും നോക്കിയതല്ല” ‘പിനെ നീ എങ്ങനാട് നായ്ന്റെ മോനെ നോക്കിയത്?“

“ഇനി ഞാൻ നോക്കത്തേയില്ല കുഞ്ഞമേ കമലേച്ചിയോട് പറയരുത്. നിങ്ങളെന്നെ എങ്ങനെ വേണ്ടേ ശിക്ഷിച്ചോ’

ഞൻ അതു പറഞ്ഞ് കേട്ടപ്പോൾ അവരുടെ കണ്ണുകൾ ഒന്നു തിളങ്ങി. “നീ ഞാൻ പറ്റേന്നതുപോലെല്ലാം കേൾക്കുമോ? ആ ഒരു ചോദ്യം തന്നെ എനിക്കെന്തശ്വാസമായിരുന്നെന്നോ ഞാൻ ചാടിക്കേറിപ്പറഞ്ഞു: “ഞാൻ എന്തുവേണേ കേൾക്കാം കുഞ്ഞുമേ” അവരുടെ മുഖത്ത് ഒരു ക്രൂരമായ പൂഞ്ചിരി പൊടിഞ്ഞുമറഞ്ഞു.

“ഞാൻ പറ്റേന്നത് പോലെ കേട്ടില്ലേൽ നീയെന്നെ കേറിപ്പിടിക്കാൻ വന്നെന്നു ഞാൻ കമലയോടല്ല എല്ലാരോടും പറയും. മനസ്സിലായോ?”
ഞാൻ വീണ്ടും ഒന്നു ഞെട്ടി അവർ കള്ളം പറയുകയാണെന്നു ഞാൻ പറഞ്ഞാൽ ആരെങ്കിലും വിശ്വസിക്കുമോ? സംശയമാണു.
അപ്പോൾ അവർ വീണ്ടും പറഞ്ഞു. “അന്നേരം നാട്ടുകാരും നിന്നെ കൈകാര്യം ചെയ്യും പോലീസിലും ഏൽപ്പിക്കും. അറിയാമോ?
ഞാൻ തലകലുക്കി പോലീസുകാരെ കാണുന്നതുപോട്ടെ അവരെക്കുറിച്ചുകേൾക്കുന്നതു തന്നെ എനിക്കു പടിയാണു.

വിറച്ച് ഞാൻ പറഞ്ഞു.

“ഞാൻ കുഞ്ഞുമ്മ പറയുന്നതൊക്കെ അനുസരിച്ചോളാം”

“ഇല്ലെങ്കിൽ നീ അനുഭവിക്കും. എന്താ ചെയ്യണ്ടേന്ന് എനിക്കറിയാമെട്. നീ തല്ലും വാങ്ങും

ഞാൻ വിറക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. കമലേച്ചിയോടൂ പറയില്ലെന്ന ആശ്വാസത്തിനിടയിലും അവരുടെ മുഖത്തെ ഭാവമാറ്റും എന്നെ ഭയപ്പെടുത്തി.
“നീയെത്തിനാട വിറക്കുന്നത്? ഇവിടത്രക്കു തണുപ്പാണോ?

എനിക്കൂത്തരം പോലും പറയാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. എന്തെങ്കിലും സംഭവിച്ചാൽ കമലേച്ചിയും അവരുടെ പക്ഷമേ പിടിക്കൂ. പിന്നെ എന്നെ ആരു വിശ്വസിക്കാനാണു. അതോർത്തപ്പോളാണു ഞാൻ
ശരിക്കും വിറച്ചുപോയത്.

പിന്നെ പോലീസുകാരെന്നുകേട്ടാൽ തന്നെ എനിക്കു പേടിയാണു. അവരെ വഴിയിൽ വച്ചു കണ്ടാൽ പോലം എനിക്കു മൂഋാൻ മുട്ടും.
ഒരിക്കൽ രാത്രി കടയിൽ നിന്നു തിരിച്ചു വരുന്ന വഴി ഒരു പോലീസൂ, ജീപ്സ് എന്റെ അടുത്ത് ചവുട്ടി നിർത്തി എന്തോ അടിയോ വഴക്കോ ഒക്കെ ചന്തയിൽ നടന്ന ദിവസമായിരുന്നു.

“ആരെsാ മൈരേ രാത്രീൽ റോഡിൽ കിടന്നു കൊണക്കുന്നെ’ എന്നൊരു ശബ്ദം കേട്ടതും ഞാൻ തിരിഞ്ഞു നോക്കിയപ്പോൾ കണ്ടത് ഒരു ജീപ്പ് പോലീസ്. ഞാൻ അപ്പോൾ അവിടെവച്ചു മുള്ളിപ്പോയി. എന്നെ വിളിച്ചടുത്തൂനിർത്തി നോക്കിയപ്പോൾ ഞാൻ നിക്കറിൽ മുള്ളിയതു കണ്ട അവർ ചിരിച്ച് ജീപ്പെടൂത്ത് പോയി.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *