അമ്മ: ഇനി ഞാൻ തുടച്ചോളാം. നീ ഇവിടെ ഇരിക്ക്, അല്ലെങ്കിലേ എൻ്റെ പണി തീരില്ല.
ഞാൻ: ഞാൻ അമ്മയെ സഹായിക്കാൻ കൂടിയതല്ലേ?
അമ്മ: എന്നാലേ ഈ ഉള്ളി അരിയു.
അമ്മ കുറച്ചു ചെറു ഉള്ളി എൻ്റെ കൈയ്യിൽ തന്നു. ശ്ശേ….വേണ്ടായിരുന്നു. വെറുതെ പണി വാങ്ങി. ഞാൻ പതിയെ അത് അരിഞ്ഞു തുടങ്ങിയപ്പോൾ കണ്ണിൽ നിന്നു വെള്ളം വന്നു തുടങ്ങി. ഇത് കണ്ടു അമ്മ വാ പൊത്തി ചിരിക്കുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു.
അമ്മ: മതി മതി, ചെന്ന് മുഖം കഴുക്കു.
അമ്മ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. ഞാൻ മുഖം കഴുകി വന്നു.
അമ്മ: എടാ, നാളികേരം വല്ലതും വീണോന്ന് നോക്ക്. അപ്പോഴേക്കും അമ്മ ഊണ് ആക്കി വെക്കാം.
അങ്ങനെ പറമ്പിൽ ഒക്കെ നടന്നു നാളികേരം പെറുക്കി വെച്ചു. നാളികേരം ഉടച്ചു കൊപ്രയാക്കി എണ്ണ ആട്ടാൻ കൊടുക്കും. വീട്ടിലേക്ക് ഉള്ളത് എടുത്തു ബാക്കി എല്ലാം കൊടുക്കും.
അങ്ങനെ രാത്രി ഫുഡ് എല്ലാം കഴിഞ്ഞു ഞങ്ങൾ കിടക്കാൻ ഉള്ള തയ്യാറെടുപ്പിൽ
അമ്മ: ഇന്നാ ഉണ്ണി പാൽ. ഇന്ന് ചായ കുടിക്കാത്ത കൊണ്ട് പാൽ കൂടുതൽ ഉണ്ട്
അമ്മ: പാൽ ഇന്ന് കൂടുതൽ ഉണ്ട്. തല്കാലം ഇത് കുടിച്ചോ.
‘അമ്മ കുടിക്കുന്നില്ലേ
നീ കുടിക്കു ഇപ്പോൾ
ഞാൻ പാൽ അത് കുടിച്ചു തുടങ്ങിയപ്പോൾ
‘അമ്മ അമ്മയുടെ ഗ്ലാസിലെ പാലും കുടിച്ചു അപ്പോൾ പാൽ ‘അമ്മ അമ്മയുടെ ചുണ്ടിന് മേലെയായി പാൽ ഒരു മീശ പോലെ വന്നത് കണ്ട് എനിക്കു ചിരി വന്നു.
ഞാൻ: അമ്മക്ക് മീശ വന്നു. ഞാൻ പറഞ്ഞു
അമ്മ അപ്പോൾ ആ ചുണ്ടുകൾ ഒന്ന് കൂർപ്പിച്ചു പിടിച്ചു നോക്കി. പിന്നെ ആ പാല് നാവ് നീട്ടി നക്കി എടുത്തു. ഒരു വല്ലാത്ത കാഴ്ചയായിരുന്നു അത്.
അമ്മ: പോയോ? ഉണ്ണി
ഞാൻ: ഇല്ല, കുറച്ചു കൂടി ഉണ്ട്.
അപ്പോൾ അമ്മ ഒന്നുകൂടി അങ്ങനെ നാവ് നീട്ടി നക്കി തുടച്ചു.
അമ്മ: ഇപ്പോളോ?
ഞാൻ: ഇല്ല…
ഞാൻ തുടച്ചു തരാം അമ്മെ എന്ന് പറഞ്ഞിട്ട് ഞാൻ നാക്കു നീട്ടി അമ്മയുടെ ചുണ്ടിലെ പാൽ നക്കി എടുത്തു
അതിന്റെ കൂടെ ഞാൻ പയ്യെ എന്റെ നാക്ക് അമ്മയുടെ വായിലേക്ക് കയറ്റി
ഞാൻ അമ്മയുടെ ചെവിയിൽ പതുക്കെ വിളിച്ചു,
“അമ്മേ..”
അമ്മ ഒന്ന് മൂളി
” മോനെ ഉണ്ണി “.”
ഞാൻ അമ്മയുടെ ചെവിയിൽ വീണ്ടും വിളിച്ചു, “സരസു ..”
അമ്മ, “എൻ്റെ പൊന്നു മോനെ ..”
വികാരത്തോടെ ഉള്ള അമ്മയുടെ ആ വിളി എന്നിലെ കാമം കൂടുതൽ ഉണർത്തി. അമ്മയുടെ മുലകൾ എൻ്റെ നെഞ്ചിലമർന്നു. അതിൻ്റെ സുഖം പറഞ്ഞറിയിക്കാൻ പറ്റാത്തതായിരുന്നു.
“അമ്മക്ക് എന്നോട് ഇങ്ങനെയൊരു താൽപര്യമുണ്ടാകും എന്ന് ഞാൻ കരുതിയില്ല.”
“നിനക്കോ?”
“എനിക്ക്…”
അവൻറെ ശബ്ദം വല്ലാതെ പതിഞ്ഞിരുന്നു.
“പറഞ്ഞാൽ അമ്മ പിണങ്ങുമോ?”
“എന്തിനാ ഞാൻ പിണങ്ങുന്നെ?”
“ഒരു കാര്യം ചോദിച്ചാൽ സത്യം പറയുമോ?”
“ചോദിച്ചോ.”
“എത്ര കാലമായി അമ്മ ….ഒരാണിന്റെ കൂടെ?”
നേരെയുള്ള ആ ചോദ്യം കേട്ട് ഞാനൊന്ന് ചൂളി.
“നിനക്കറിഞ്ഞൂടെ. കൊല്ലം കുറെ ആയില്ലേ.”
“എന്നിട്ടിതുവരെ?” നിഷേധാർത്ഥത്തിൽ ഞാൻ തലയാട്ടി.
“ഒരിക്കലും തോന്നിയിട്ടില്ലേ?”
ഉണ്ടെന്നോ ഇല്ലെന്നോ ഞാൻ പറഞ്ഞില്ല. “ഇപ്പൊ തോന്നുന്നുണ്ട് അല്ലേ?”
എന്റെ മുഖത്ത് നോക്കിയാണവൻ ചോദിച്ചത്. ഉത്തരം പറയാനാവാതെ ഞാൻ കുഴങ്ങി. എനിക്കറിയാം
അമ്മക്ക് തോന്നുന്നുണ്ടെന്ന്. ഞാൻ കുറ്റം പറയില്ല.
ഏതൊരാണിനേയും അമ്മക്ക് സ്വീകരിക്കാം.
എനിക്ക് മനസ്സിലാവും. എന്റെ മുഖം വല്ലാതായത് അവൻ ശ്രദ്ധിച്ചു.
അവന്റെ ഒരു കൈ എൻറെ തോളിലമർന്നു.
“എന്നെയാണോ അമ്മക്ക് വേണ്ടത്?”
അവന്റെ ശബ്ദം വികാരഭരിതമായിരുന്നു.
“നീയെന്താ..”
“രണ്ട് ദിവസമായി ഞാൻ കാണുന്നതല്ലേ ഈ മാറ്റം.”
ഞാൻ ആകെ വിഷമത്തിലായി. ഇനി ഏത് ദിശയിലേക്ക് എന്നറിയാതെ.