വിഷാദതരളം… വികാരഭരിതം – 1 17അടിപൊളി 

മീര വേഗം ബെഡ്ഷീറ്റ് വലിച്ചെടുത്ത് അരക്കെട്ട് മറച്ചു..

 

 

“” പിന്നെ ഇന്നാദ്യമായിട്ടാ… അടുത്ത തവണ നിന്റെ കൂതിയിലാ കയറ്റുക…

അപ്പോ പറ്റില്ലെന്ന് പറയരുത്… നീ സമ്മതിച്ചതാ അത്… “..

 

 

ക്രൂരമായ ചിരിയോടെ ഗണേശൻ പറഞ്ഞു..

അത് കേട്ട് മീരയവനെ തുറിച്ച് നോക്കി..

 

 

“” എന്നെയിങ്ങനെ നോക്കല്ലേടീ പൂറീ..

നിന്റെയാ പൂച്ചക്കണ്ണ് കുത്തിപ്പൊട്ടിക്കും ഞാൻ…”…

 

 

ഷർട്ടിന്റെ ബട്ടൺസിട്ടു കൊണ്ട് ഗണേശൻ പറഞ്ഞു..

 

 

“” ഞാനെന്നാ പോട്ടേടീ…

ഇനി പിന്നെ വരാം… നിനക്ക് പൈസ വല്ലതും വേണോ… ?””..

 

 

മീരയൊന്നും പറഞ്ഞില്ല..

ഗണേശൻ പോക്കറ്റിൽ നിന്നും ഒരു പിടി അഞ്ഞൂറിന്റെ നോട്ട് വാരി കിടക്കയിലേക്കിട്ടു..

പിന്നെ അവളെ നോക്കിയൊന്ന് ചുണ്ട് നക്കി വാതിൽ തുറന്ന് പുറത്തിറങ്ങി..

ഹാളിൽ കൂനിക്കൂടിയിരിക്കുന്ന ബാബുവിനെ പുഛത്തോടെയൊന്ന് നോക്കി ഗണേശൻ മുൻവാതിൽ തുറന്ന് പുറത്തിറങ്ങി..

 

 

ഗണേശന്റെ ബുള്ളറ്റ് സ്റ്റാട്ടായി മുറ്റം കടന്ന് റോഡിലേക്കിറങ്ങിപ്പോകുന്നത് വരെ ബാബു അവിടെയിരുന്നു.. പിന്നെ പതിയെ എണീറ്റ് വേച്ച് വേച്ച് മീര കിടക്കുന്ന റൂമിലേക്ക് ചെന്നു..

തുറന്നിട്ട വാതിലിലൂടെ അവൻ കഴുത്ത് മുതൽ ബെഡ്ഷീറ്റ് കൊണ്ട് മൂടി കട്ടിലിൽ കിടക്കുന്ന മീരയെ കണ്ടു..

 

 

വാതിൽക്കൽ അവൻ നിൽക്കുന്നത് കണ്ട മീരയവനെ തലയാട്ടി വിളിച്ചു.

അവൻ പതിയെ അവൾക്കടുത്തേക്ക് ചെന്നു..

അവന്റെ കണ്ണിലൂടെ കണ്ണീരൊഴുകുന്നുണ്ടായിരുന്നു..

 

 

“” നീയെന്തിനാടാ കരയുന്നേ… എനിക്കൊന്നുമില്ലെടാ… ഒന്നും പറ്റിയിട്ടില്ല…””..

 

 

കണ്ണീരിനിടയിലൂടെ പുഞ്ചിരിച്ച് കൊണ്ട് മീര പറഞ്ഞു..

ബാബു അവളുടെ മുഖത്ത് വേറെ പാടൊന്നും കാണാഞ്ഞ് സമാധാനിച്ചു..

ആ ദുഷ്ടൻ കടിച്ച് കീറിയിട്ടുണ്ടാവുമെന്നാണ് കരുതിയത്..

ഭാഗ്യം.. ഒരു നഖത്തിന്റെ പാട് പോലും മുഖത്തില്ല.. താഴോട്ട് എങ്ങിനെയാണാവോ…?..

 

 

“”നീ ചെല്ല്… ഞാൻ കുറച്ച് നേരം കിടക്കട്ടെ…””..

 

 

കണ്ണടച്ച് കൊണ്ട് മീര പറഞ്ഞു..

ബാബു മെല്ലെ തിരിഞ്ഞ് നടന്നു..

പുറത്ത് ഇടി വെട്ടി മഴ പെയ്യാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു… നല്ല ശക്തമായ മഴ..

ഏതോ പാപക്കറ കഴുകി വൃത്തിയാക്കാനെന്ന പോലെ മഴ കോരിച്ചൊരിഞ്ഞു..

 

 

✍️✍️✍️…

 

ഒരു വർക് ഷോപ്പിലെ പണിക്കാരനാണ് രവീന്ദ്രൻ.. ലോറിയും, ബസും പണിയെടുക്കുന്ന വലിയ വർക് ഷോപ്പ്..

അഞ്ചെട്ട് കൊല്ലം അവന്റെ ആശാന്റെ കൂടെത്തന്നെയായിരുന്നു പണി..

വലിയ വണ്ടികളുടെ എഞ്ചിൻ പണിയിൽ വിദഗ്ദനായിരുന്നു രവി..

ആശാന്റെ അനുമതിയോടെ ഈയടുത്താണ് അവൻ സ്വന്തമായി ഒരു വർക് ഷോപ്പ് തുടങ്ങിയത്.. ഒരു വലിയ പറമ്പിൽ കുറച്ച് സ്ഥലം വാടകക്കെടുത്ത് അവിടെ പ്ലാസ്റ്റിക് ഷീറ്റ് വലിച്ച് കെട്ടിയാണ് തുടങ്ങിയത്..

ഹോളോബ്രിക്സ് കൊണ്ട് പടുത്ത് ടൂൾസൊക്കെ വെക്കാൻ ഒരു റൂമും ഉണ്ട്..

 

വീടിന് കുറച്ചപ്പുറെയാണ് അവന്റെ വർക് ഷോപ്പ്..അതിന് പിന്നിൽ ഒരു ഹോസ്പിറ്റലുണ്ട്.. ഒരു ചെറിയ ഹോസ്പിറ്റൽ..രണ്ട് ഡോക്ടർമാരും, നാലഞ്ച് നഴ്സുമാരുമുണ്ട്..

 

രവിക്ക് എപ്പഴും നല്ല തിരക്കാണ്..രണ്ട് മൂന്ന് പണിക്കാരുണ്ടെങ്കിലും എല്ലാം നേരിട്ട് നോക്കിയാലേ അവന് തൃപ്തിയാകൂ..

അവന്റെ അനിയനാണ് ബാബുരാജൻ..

പ്ലസ്റ്റൂ കഴിഞ്ഞ് മൂന്നാല് കൊല്ലം തെണ്ടിത്തിരിഞ്ഞ് നടന്ന ബാബുവും ഇപ്പോൾ വർക് ഷോപ്പിലെ പണിക്കാരനാണ്.. നാള് കുറേയായെങ്കിലും ഇപ്പഴും സ്പാനറേതാ, ചുറ്റികയേതാന്ന് ബാബുവിന് തിരിഞ്ഞിട്ടില്ല..

 

 

അവർക്ക് വീട്ടിൽ അമ്മ മാത്രമേ ഉള്ളൂ.. അമ്മക്ക് വയ്യ… കിടപ്പിലാണ്…

വീട്ട് ജോലിയും, അമ്മയെ പരിചരിക്കുന്നതുമെല്ലാം രണ്ടാൺ മക്കളും കൂടിയാണ്..

 

 

ഇപ്പോൾ അടിയന്തരമായി വേണ്ടത് രവിക്കൊരു വിവാഹമാണ്..

അവന്റെയമ്മ പലവട്ടം പറഞ്ഞിട്ടും അവൻ കല്യാണത്തിന് തയ്യാറായില്ല..

ജീവിതം ഒന്ന് സെറ്റായിട്ട് മതി ഒരു പെൺകുട്ടിയെ വീട്ടിലേക്ക് കൊണ്ടുവരുന്നത് എന്നവൻ തീരുമാനിച്ചിരുന്നു..