“രമണിയേച്ചി, ഞാനിപ്പോ വരാമേ….”
വീണ തലവഴി നൈറ്റി ഊരിയെറിഞ്ഞു, വേഗം സാരിയുടുത്തുകൊണ്ട് കാറുമെടുത്തു സുജിത്തിന്റെ വീട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചു.
ദൃതിയിൽ ഉടുത്ത സാരി ആയതുകൊണ്ട് പൊക്കിൾ കാണാമായിരുന്നു. പക്ഷെ വീണയത് കാര്യമാക്കിയില്ല!.
അവളുടെ മനസ്സിൽ അനന്തു തന്നെ എന്തെങ്കിലും അവരുടെ മുന്നിൽ വെച്ച് പറയുമോ എന്ന പേടി ഉണ്ടായിരുന്നു, അവൻ ഇടക്ക് തന്നെ ദേഷ്യം വരുമ്പോ എടി പോടി എന്നൊക്കെ വിളിക്കാറുണ്ട്, പലപ്പോഴും അവനെ തെറ്റിൽ നിന്നും തടുക്കാൻ, ഒന്ന് ഉപദേശിക്കാൻ ടീച്ചർ ആയ തനിക്കുപോലും കഴിയാത്ത വിധം അവൻ വഷളാകുന്നുണ്ടായിരുന്നു, ഇന്നിപ്പോ പ്രിയയുമായി ഒരു ഇതുപോലെ ഒരു അടുപ്പത്തിനു കാരണവും താൻ തന്നെയാണ്, അവനെ ഗുണദോഷിക്കാൻ കഴിയാത്തത് കൊണ്ട് കൂടെ അല്ലെ ? പക്ഷെ പോലീസ് എങ്ങാനും അറിഞ്ഞാൽ കേസ് വേറെയാണ്!
ഭംഗിയുള്ള ഇരുനില വീട്ടിലേക്ക് വീണയുടെ കാർ എത്തി. സെക്റയുരിറ്റി വായും പൊളിച്ചുകൊണ്ട് ആരെന്നു പോലും ചോദിക്കാതെ വാതിൽ തുറന്നു.
“ആഹ് വരൂ ടീച്ചറെ” സുജിത്തിന്റെ അച്ഛൻ രാജേന്ദ്രൻ വീണ ടീച്ചറെ വീടിന്റെ അകത്തേക്ക് വിളിച്ചു, അയാളുടെ നോട്ടവും തന്റെ ബ്ലൗസിലെ തെറിച്ചു നിൽക്കുന്ന മുലയിലേക്കാണെന്നു മനസിലായെങ്കിലും അവൾ അയാളോട് മനഃപൂര്വമല്ലാതെ ഒന്ന് ചിരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.
“അനന്തു…”
“അകത്തുണ്ട്, ഫുട്ബാൾ മാച്ച് കാണുവാ…”
ഹാളിലേക്ക് സുജിത്തിന്റെ അച്ഛൻ പൂവൻ കോഴി രാജേന്ദ്രൻ വീണയെ ആനയിച്ചു, ജനലിലൂടെ വീണയുടെ സ്വിഫ്റ്റ് കാർ കണ്ട രാജേന്ദ്രൻ ആവേശത്തോടെ എണീറ്റത് അവരോടുള്ള മതിപ്പ് കൊണ്ടല്ല. വാതിൽ തുറന്ന അയാളുടെ ഉദ്ദേശം വീണയുടെ കുണ്ടിതുള്ളൽ കാണാൻ വേണ്ടി മാത്രമായിരുന്നു, ബൺ പോലെ കെട്ടിവെച്ച കറുകറുത്ത കറുത്ത പനങ്കുല മുടിയും തോളിൽ നിന്നും ഇറക്കി വെട്ടിയ വാടാമല്ലി നിറമുള്ള ബ്ലൗസും അവളുടെ മാംസളമായ മുതുകും കണ്ടപ്പോൾ വീണയെ കമിഴ്ത്തി കിടത്തി പൂറിൽ അടിച്ചുകയറ്റി, മുതുകിലെ ഇറച്ചി കടിച്ചു തിന്നാൻ അയാളൊരു നിമിഷമോർത്തുപോയി. ഭാർഗ്ഗവിയുടെ നടുവ് ഇന്നൊടിയുമെന്നു അയാള് മനസ്സിൽ ഊറി ചിരിച്ചു. PTA പ്രസിഡന്റ് ആയിരുന്ന സമയത്തു ടീച്ചറോട് ഒരിക്കൽ താൻ തന്റെ മോഹം തുറന്നു പറഞ്ഞപ്പോൾ അവൾ അയാളെ തെല്ലും ഭയക്കാതെ ചെരിപ്പ് കാണിച്ചത് അയാൾക്കിപ്പോഴും നല്ല ഓർമയുണ്ട്.
“അനന്തൂ…” അവനെ കണ്ടതും ചെയ്ത തെറ്റ് പൊറുത്തുകൊണ്ട്, വീണ ഉള്ളുരുകി വിളിച്ചു.
“അമ്മെ ….” അവനും ആ നിമിഷം വീണയെ നോക്കി ചിരിച്ചപ്പോലാണ്, വീണക്ക് ജീവൻ തിരിച്ചു കിട്ടിയത്, ഇത്ര നേരം കാറിൽ വരുമ്പോ അവൻ എന്തെങ്കിലും തന്നെ ദേഷ്യം കൊണ്ട് പറയുമോ എന്നാണ് കരുതിയത്.
“ടീച്ചറെ കഴിച്ചിട്ട് പോകാം…” സുജിത്തിന്റെ അമ്മ ഭാർഗവി കയ്യിലെ വെള്ളം സാരിത്തുമ്പുകൊണ്ടു തുടച്ചുകൊണ്ട് ഹാളിലേക്ക് വന്നു.
“ഇല്ല, അത്…അച്ചു അവിടെ വീട്ടിൽ തനിച്ചാണ്, ഞാൻ അനന്തുവിനെ ഇപ്പൊ കൂട്ടിയിട്ടു പോകാൻ വന്നതാണ്…”
അനന്തു വേഗം എണീറ്റുകൊണ്ട് വീണയുടെ ഉരുണ്ട കൈത്തണ്ടയിൽ അമർത്തിപ്പിടിച്ചു. അവളുടെ മുലകളെ ആ സ്പര്ശനം ഇക്കിളി പെടുത്തുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
“ഞങ്ങൾ ഇറങ്ങട്ടെ…!” വീണ ഭാർഗവിയോടും രാജേന്ദ്രനോടും യാത്ര പറഞ്ഞപ്പോൾ ബൈക്ക് രാവിലെ വീട്ടിലേക്ക് എത്തിച്ചോളാം എന്ന് സുജിത് അനന്തുവിനോട് പറഞ്ഞു. രാജേന്ദ്രൻ തന്നെ ഇമ വെട്ടാതെ വെള്ളമിറക്കികൊണ്ട് നോക്കുന്നത് വീണക്ക് അലോസരമുണ്ടാക്കി. അവൾ വേഗം കാറിന്റെ ഡോർ ശക്തിയായി അടച്ചത്, അയാളുടെ മോന്തക്ക് പൊട്ടിച്ചതിനു തുല്യമായിരുന്നു.
ചെറുചാറ്റൽ മഴയിൽ, കാറിൽ ഇരുവരും തിരികെ വരുമ്പോ, അനന്തുവിന് അമ്മയോട് എങ്ങനെ/ എന്ത് സംസാരിച്ചു തുടങ്ങണമെന്ന് ഒരൂഹമില്ലാതെ ഇരുന്നു. വീട്ടിലേക്ക് വൈകാതെ എത്തിയപ്പോ 10 മണിയായിരുന്നു, രമണി അത്താഴം ഒരുക്കിയിരുന്നു. “അച്ചു എവിടെ?”
“കുഞ്ഞു കഴിച്ചു കിടന്നല്ലോ മോളെ….”
“ശെരി ചേച്ചി, പണി തീർന്നെങ്കിൽ ചേച്ചിയും കിടന്നോ.”