അമ്മ ഉദ്ദേശിക്കുന്ന ഉത്തരങ്ങളുടെ പ്രാഥമിക തലം മനസിലായെങ്കിലും ബാക്കിയെന്താണ് എന്ന് പിടികിട്ടത്തതനാൽ അൽപനേരം ആലോചിച്ചിരുന്നു
“അച്ചൻ്റെ കാര്യമാണോ അമ്മ ഉദ്ദേശിച്ചത്?”
“അതെ, അതുതന്നെ എത്ര കാലമായി ആ പാവം പട്ടിണി കിടക്കുന്നു. ഞാനിനി ഈ കട്ടിലിൽ നിന്ന് എഴുന്നേൽക്കുമെന്ന് തോന്നുന്നില്ല. അച്ഛനെ ഇനിയും പട്ടിണിയാക്കുന്നത് ശരിയല്ല.”
“അച്ഛന് കാശു കൊടുത്ത് സുഖം വാങ്ങിക്കൂടേ?”
“അതൊക്കെ വലിയ തലവേദനയാണ് മോളേ. വേശ്യകളുടെ അടുത്ത് പോയി വല്ല അസുഖവും വന്നാൽ പിന്നെ ആലോചിക്കണ്ട. മാത്രമല്ല, കണ്ട പെണ്ണുങ്ങളുടെ കൂടെ പോയി ഉള്ള കഞ്ഞികുടി മുട്ടാനും മതി.”
“എന്നാൽ അല്ലിയെ ആയാലോ? അവളാണെങ്കിൽ നമുക്കൊരു കുടുംബാംഗത്തെ പോലെയാണല്ലോ. പ്രായമായ അവളുടെ അമ്മ കഴിഞ്ഞാൽ അവർക്ക് ബന്ധുക്കളാരുമില്ല. അപ്പൊ അവളെ ഇവിടുത്തെ അംഗമാക്കുകയുമാകാം.”
“അത് വേണ്ട. കഴിഞ്ഞ ആറു വർഷമായി അവളെന്നെ നന്നായി നോക്കുന്നത് ഈ വീട്ടിലെ കുടുംബനാഥയോടുള്ള ബഹുമാനം കൂടി ചേർത്താണ്. അച്ഛൻ്റെ കിടപ്പറയിൽ കഴിയുന്ന ആദ്യ രാത്രിയോടെ അവളും ഇവിടെ പൂർണാവകാശമുള്ള പെണ്ണായിത്തീരും. അതോടെ അവളെന്നെ തിരിഞ്ഞു നോക്കുമെന്നതിന് എന്തുറപ്പാണുള്ളത്?”
“ങ്ഹാ, അത് അമ്മ പറഞ്ഞത് ശരിയാണ്. പിന്നെ?”
ചോദ്യ ഭാവത്തിലുള്ള എൻ്റെ നോട്ടം കണ്ട് അമ്മയിൽ നിന്ന് ഒരു കുസൃതി ചിരി ഉയർന്നു. പിന്നെ എൻ്റെ കൈ പതിയെ എടുത്ത് തലോടി കൊണ്ട് അമ്മ പറഞ്ഞു
“നിൻ്റെ അച്ഛന് ഒരു പെണ്ണിൻ്റെ സ്നേഹം നിറഞ്ഞ തലോടലോ, പ്രണയപൂർവമുള്ള ചുംബനമോ കിട്ടിയിട്ട് കാലങ്ങളായി. എന്തിന് ഒന്ന് മുട്ടിയുരുമ്മാൻ പോലുമായിട്ടില്ല. ശാലു നിനക്ക് ഒരു പെണ്ണായി അച്ഛനെ ഒന്ന് മുട്ടിയിരുമ്മുകയെങ്കിലും ചെയ്ത് കൂടേ? ആ പാവത്തിന് അത്രയെങ്കിലും ആശ്വസമാകട്ടെ.”
യാചന നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളോടെയാണ് അമ്മ അത്രയും പറഞ്ഞത്.
“മുട്ടിയുരുമ്മി മുട്ടിയുരുമ്മി ഏതറ്റം വരെ പോകാം?”, അമ്മയോട് ഞാൻ ഒരു കുസൃതി ചോദ്യമെയ്തു.
“മുട്ടിയുരുമ്മുന്നതിൻ്റെ അതിർത്തിയൊക്കെ നിങ്ങൾ രണ്ടുപേരും നിശ്ചയിച്ചോളൂ…”
അതേ കുസൃതി ഭാവത്തിൽ അമ്മ തിരിച്ചടിച്ചു.
അന്ന് വൈകിട്ട് അച്ഛൻ വന്നപ്പോൾ പ്രത്യേകിച്ചൊരു വ്യത്യാസവുമുണ്ടായില്ല. അച്ഛൻ ഡ്രസ് മാറ്റിയിടുന്നതിനിടെ ഞാൻ ചായയുമായി ബെഡ് റൂമിലേക്ക് ചെന്നു. വസ്ത്രം ഊരി ടീ ഷർട്ട് ഇടാനുള്ള ഒരുക്കത്തിനിടെയാണ് ഞാൻ അകത്ത് കടന്നത് മാറിൽ സമൃദ്ധമായി നിൽക്കുന്ന രോമങ്ങൾ കണ്ടപ്പോൾ എൻ്റെ കാലിനടിയിൽ നിന്ന് പെട്ടന്നൊരു വിറയൽ വന്നു. സ്വയം നിയന്ത്രിച്ച് ചായ ടീപ്പോയിൽ വെച്ച് ഞാൻ തിരിച്ചു പോന്നു.
രാത്രി അമ്മക്ക് സ്പൂണിൽ കഞ്ഞി കോരിക്കൊടുത്തു കഴിഞ്ഞ് ഡൈനിംഗ് ടേബിളിൽ അച്ഛന് അഭിമുഖമായിരുന്ന് ഭക്ഷണം കഴിക്കുമ്പോൾ അതുവരെയില്ലാത്ത നാണം വന്ന് പൊതിഞ്ഞത്. ഭക്ഷണത്തിൽ താൻ താൽപ്പര്യം കാണിക്കാഞ്ഞാവണം അച്ഛൻ തൻ്റെ പാത്രത്തിലേക്ക് വീണ്ടും കറിയൊഴിക്കാൻ തുനിഞ്ഞത് കണ്ട് തടയാനായി അച്ഛൻ്റെ കൈയിൽ കയറിപ്പിടിച്ചു. കൈത്തണ്ടയിലെ നനുത്ത രോമത്തിൽ തൻ്റെ കൈ സ്പർശിച്ചതോടെ ഞാൻ ആകെ പൂത്തുലഞ്ഞു പോയി. എങ്ങിനെയോ വാക്കൊപ്പിച്ച് പറഞ്ഞു,
“വേണ്ടച്ഛാ..”
ദിവസങ്ങൾ പതിയെ കടന്നു പോയി വീട്ടിലെ ദിനചര്യകളിൽ താൻ ബോധപൂർവമായ മാറ്റങ്ങൾ വരുത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നു. രാവിലെ വേലക്കാരി അല്ലിയെത്തും മുമ്പ് ഓഫിസിൽ പോകാനുള്ള ഒരുക്കങ്ങൾക്കിടെ ഓരോ കാരണങ്ങളുണ്ടാക്കി അച്ഛനരികിൽ ചെല്ലും. സ്വാഭാവികമെന്ന നിലയിൽ മുട്ടിയുരുമ്മും, അച്ഛൻ്റെ വസ്ത്രങ്ങൾ ഇസ്തിരിയിടാൻ സഹായിക്കാൻ തുടങ്ങി അങ്ങനെ അല്ലറ ചില്ലറ കാര്യങ്ങളിൽ സഹായിക്കും എങ്കിലും അച്ഛനിൽ നിന്ന് പ്രതികരണങ്ങളൊന്നും കണ്ടില്ല. രാത്രിയിൽ ഭക്ഷണം കഴിഞ്ഞ് ഞാൻ ഡൈനിംഗ് ഹാളിലെ ടീവിയിൽ അച്ഛനൊപ്പമിരുന്ന് പരിപാടികൾ കാണാൻ തുടങ്ങി. പതിയെ അച്ഛനൊരു കൂട്ടുണ്ടെന്ന തോന്നൽ വളർത്താൻ തുടങ്ങി. ഒരു ദിവസം അമ്മ പറഞ്ഞു.
“ശാലു, നിനക്കിടക്ക് അച്ഛനെയും കൊണ്ട് ഒന്ന് പുറത്തിറങ്ങിക്കൂടേ ഇടക്ക് സിനിമക്ക് പൊയ്ക്കൂടേ? അച്ഛൻ സിനിമക്ക് പോയിട്ട് വർഷങ്ങളായിക്കാണും. ഒരു കാര്യം ചെയ്യ്. ഈ ശനിയാഴ്ച നിങ്ങൾ സിനിമക്ക് പൊയ്ക്കോളൂ..”