“” ആ… പോര് പോര്…. “”” വേറെതോ ടീച്ചറുമായുള്ള കത്തിയടി നിർത്തി നമിത മിസ്സ് എന്നെ കൈ കാട്ടി ഉള്ളിലൊട്ട് വിളിച്ചു….
“” എന്താ മാം എന്നെ കാണണമെന്നു പറഞ്ഞെ…. “”” മുഖത്ത് ആവിശ്യത്തിലധിക്കം വിനയവും ബഹുമാനവും കൂട്ടി കൊണ്ടു ഞാനൊരു കലക്ക് കലക്കി..
നേര് പറയാലോ എന്നെപ്പോലൊരു സാധു ഈ പൊന്നാനി താലൂക്കില്ലെന്നല്ല വീരഞ്ചേരി വാർഡിൽ പോലും ഉണ്ടാവില്ല…. അത്രക്കും ആർട്ടിഫിഷ്യലായിട്ടല്ലെ നാം അവിടെ കീച്ചിയത്…..
“” ഓ… കുഞ്ഞിന് ഒന്നും അറിയില്ലായിരിക്കും….. നിക്ക് ഞാൻ തന്നെ പറഞ്ഞേരാം…. നീയിന്നിലെ ഉച്ചയ്ക്ക് ശേഷം എവിടായിരുന്നു…. ആദ്യം അതൊന്നു കേക്കട്ടെ ഞാൻ…”” തൻ്റെ മുപ്പതോളം വരുന്ന പല്ലുകൾ കാട്ടി ആരെയും മയക്കുന്ന ഒരു ചിരിയോടെ മിസ്സ് എന്നോട് ചോദിച്ചു……
അച്ചൂസിനെ (അഭിരാമിയെ പിന്നീട് വിളിക്കുന്ന പേരാണുട്ടോ) കാണുന്നതിന് മുൻപാണെ ഞാനീ ചിരിയിൽ വീണേനെ…. ഇനി പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യമില്ലല്ലോ എൻ്റെ എല്ലാം അവള് കൊടുപോയല്ലോ…..
മിസ്സിൻ്റെ കുണുങ്ങിയുള്ള സംസാരം കേട്ട് അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്ന മറ്റു ടീച്ചേഴ്സും എന്നെ ശ്രദ്ധിക്കാൻ തുടങ്ങി…അതിന് ഞാനും അവരെ നിഷ്കളങ്കമായ ഒരു ചിരിയോടെ ഒരു നോക്ക് നോക്കി ..
‘’ അയിനു മാത്രം ഇവിടെ ഞാൻ തുണിയില്ലാണ്ട് നിക്കുവാണോ… ബെൽഡ്ഡി ചന്ത ടീംസ്….’’ അവരുടെ നോട്ടം എനിക്കങ്ങോട്ട് പിടിച്ചില്ല…. എന്താണെന്നല്ലേ… ആശിച്ച് പൂശിച്ച് ഞാൻ കാണാൻ കൊതിച്ച് വന്നേൾ അവിടെയെങ്ങും ഇല്ലതാനും…. ബഷ്മം ആവൂലെ… എനിയ്ക്ക്… നല്ലണം ആയിക്കണ്….
“” അത് മിസ്സെ എനിക്ക് എന്നാന്നറിയത്തില്ല ഉച്ചയ്ക്ക് ശേഷം ഭയങ്കര തലവേദന…. എന്നാ ഒരു വായു ഗുളിക മേടിക്കാമെന്നും കരുതി ഞാൻ ഇവിടെ അപ്പുറത്തുള്ള മെഡിക്കല് ഷോപ്പിൽ പോയതാ… കഷ്ടകാലമെന്നു പറയട്ടെ നമിത മിസ്സെ അപ്പോഴാ അവിടെയുളള ചേട്ടൻ പറഞ്ഞത്…. ചീട്ട് ഇല്ലാണ്ട് ഗുളിക തരില്ലെന്ന്…. എന്ത് ചെയ്യനാ മിസ്സെ തലവേദന അത്രക്കും മൂർച്ചയുണ്ടെ…. ഇനിയും സഹിച്ചാൽ വയ്യതാവൂണ് തോന്നിയത് കൊണ്ടാ ഞാൻ എങ്ങനെയെങ്കിലും ചീട്ട് എടുക്കാന്നു കരുതി വേലിയിലോട്ട് ഇറങ്ങിയത്…“” ഞാൻ നമിത മിസ്സിൻ്റെ സൈഡിലുള്ള മിസ്സിനെ കൂടി ഒന്നു നോക്കിയാണ് പറഞ്ഞെ….
വിശ്വസിക്കുന്നുണ്ടോ എന്ന് നോകണെ…. അതില്ലേ പിന്നെ പറയണത് കൊണ്ട് വല്യ മെച്ചെന്നു ഇല്ലെ….. സംഗതി ഏൽക്കുന്നുണ്ടെന്നുറപ്പായപ്പോൾ നാം വീണ്ടും പറയാൻ തന്നെ തീരുമാനിച്ചു….
ഇനി ചീട്ട് ഇല്ലാത്തതിൻ്റെ പേരിൽ മരുന്ന് തരാതിരിക്കണ്ട… എന്നും കരുതിക്കൊണ്ട് ഞാൻ ചീട്ടെടുക്കാവേണ്ടി govt ഹോസ്പിറ്റൽ പോയതാ…. അപ്പോഴാന്നെ അവിടെയുള്ള സ്റ്റാഫ് പറയാ ഒപി സമയം കഴിഞ്ഞെന്നു ഇനി ഡോക്ടറെ കാണാൻ പറ്റേല്ലെന്ന് അതും പറഞു എന്നെ അതിക നേരം അവിടെ നിർത്താതെ അവിടുത്തെ മറ്റൊരു അറ്റൻഡർ വന്ന് എന്നെ പറഞ്ഞു വിട്ടു… മിസ്സ് എൻ്റെ ഗതികേട് നോക്കണേ…. ഒരു തലവേദന കൊണ്ട് ഞാൻ മെനെകെട്ട മെനക്കേടെ. അങ്ങനെ അവിടുന്ന് മുഷിഞ്ഞു തിരിച്ച് ഇങ്ങോട്ട് വരുമ്പോ വഴിയിൽ വച്ചാണ് ഞാൻ അപിജാരികമായി സെക്കൻഡിയറിലെ രാകേഷിനെ കാണുന്നത്…. അവനെന്നോട് കാര്യം തിരക്കിയപ്പോൾ എൻ്റെ വിശമം അവനോട് പറഞ്ഞ യാ……. അപ്പൊ എൻ്റെ രൂപവും അവസ്ഥയും കണ്ട് മനസ്സലിവ് തോന്നിയോണ്ട് അവനാ പറഞ്ഞത് ടൗണിൽ ഏതോ തിയേറ്ററിൻ്റെ അടുത്ത് അവനറിയുന്ന ഒരു ക്ലിനിക്ക് ഉണ്ടെന്നും അവിടെ പോകാമെന്നും.,.”””
“” അവൻ്റെ കയ്യിൽ കാറുള്ളോണ്ട് അവൻ തന്നെ എന്നെ കൊണ്ടാക്കാനും വരാണ് പറഞ്ഞു… എന്നിട്ട് എങ്ങനെയോ ഞങൾ അവിടെ ക്ലിനിക്കിൻ്റെ മുന്നിൽ എത്തിയപ്പോൾ അവിടെ കാർ പാർക്ക് ഒരു സ്ഥലം പോലും കിട്ടിയില്ല…. അവിടുന്ന് പിന്നീടു കൊറച്ച് നേരം ഞങൾ അതിന് പറ്റിയ സ്ഥലം നോക്കി തിരചലിലായിരുന്നു… ലാസ്റ് വേറെ ഏരിയ ഇല്ലത്തോണ്ട് ഞങ്ങൾ കാര് നേരെ തിയേറ്ററിൻ്റെ ഉള്ളിൽ പാർക്ക് ചെയ്യാമെന്നും കരുതി അവിടേക്ക് പോയി…. അവിടെയും എൻ്റെ കഷ്ടകാലമെന്ന് പറയട്ടെ ഞങ്ങളെ വണ്ടി ചെറുതായി അടുത്തുള്ള മറ്റൊരു വണ്ടിയുമായി തട്ടി… വേറൊന്നും പറ്റിയില്ല വെറും അതിൻ്റെ പെയിൻ്റ് മാത്രമേ പോയുള്ളൂ…. അയിൻ്റെ പേരിൽ ഞങ്ങളും മറ്റെ വണ്ടിയുടെ ആൾക്കാരും തമ്മിൽ മുടിഞ്ഞ അടിയായി വഴക്കായി… എന്നിട്ടതവസാനം പോലീസ് സ്റ്റേഷനിൽ പോയിട്ടാണ് സോൾവ് ആയത് തന്നെ….. അതോണ്ടാ മിസ്സെ ഞാൻ ഇന്നലെ ഉച്ചയ്ക്ക് ലീവായത്ത്…… അല്ലാതെ മനപ്പൂർവ്വം ക്ലാസ്സ് കട്ടാക്കിയതല്ല…. മിസ്സ് എന്നെ മനസിലാക്കണം “”” ഒരു ദീർഘ ശ്വാസം വിട്ട് കൊണ്ട് രണ്ട് കയ്യും പിണച്ചു കേട്ടി ഞാൻ വളരെ താഴ്മയോടെ എൻ്റെ കഥന കഥ മൊത്തം മിസ്സിനെ പറഞ്ഞു കേൾപ്പിച്ചു….