ഞാൻ: എന്ത് പറ്റി ഡി
ആനി: വയർ വേദനിക്കുന്നു
ഞാൻ : വാ നമുക്ക് ഹോസ്പിറ്റൽ പോകാം. കിച്ചു സൂര്യ വന്നു എടുക്കട
കിച്ചു : എന്ത് പറ്റി
ഞാൻ: അവൾക്ക് വയ്യാ. ഹോസ്പിറ്റൽ പോകാം.
സൂര്യ: വാ കേറ്
ആനി: ഡാ സഹിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല
ഞാൻ : ഒന്നും ഇല്ല നെ പേടിക്കാതെ ഇതാ ഇപ്പൊ എത്തും ആശുപത്രിയിൽ
അവളുടെ കൈയിൽ മുറുക്കെ പിടിച്ചു. വിളിക്കാത്ത ദൈവങ്ങൾ ഇല്ല ഒന്നും വരുതല്ലേ എന്ന്. പക്ഷേ ഒട്ടും പ്രതീക്ഷിക്കാതെ ആനി ബ്ലഡ് ശർദിച്ചു. അതു കണ്ടപ്പോ അവന്മാർക്കും ടെൻഷൻ ആയി. വണ്ടി എമർജൻസി ഇട്ടു നേരെ ഹോസ്പിറ്റൽ പോയി. ചെന്നു നേരെ സ്ട്രക്ചർ കിടത്തി അവർ അങ്ങ് കൊണ്ട് പോയി. എനിക്ക് ആണേൽ എന്ത് ചെയ്യണം എന്ന് ഒന്നും അറിയില്ല. സൂര്യ ആണേൽ ആനിയുടെ വീട്ടിൽ വിളിച്ചു വിവരങ്ങൾ പറഞ്ഞു. അവരും പെട്ടന്ന് വന്നു. കുറെ നേരം കഴിഞ്ഞു ഐസിയു നിന്ന് നഴ്സ് പുറത്ത് വന്നു.
സിസ്റ്റർ: ആനിയുടെ ആളുകൾ
(ഞങൾ എല്ലാവരും പോയി)
സിസ്റ്റർ: ഡോക്ടറെ ഒന്ന് കാണണം നിങ്ങൽ
ഞാനും അപ്പച്ചനും കൂടെ പോയി
ഡോക്ടർ: ഇരിക്കൂ
ഞാൻ: എന്താ ഡോക്ടർ
ഡോക്ടർ: നിങ്ങൾക്ക് അറിയാവുന്നത് തന്നെ ആണ്. ക്രിട്ടിക്കൽ ആണ് കാണാൻ ഉള്ളവർക്ക് കയറി കണ്ടോളൂ. പ്രാർത്ഥിക്കാം അതേ ഉള്ളൂ ഇനി. അവളുടെ മനസും താനും ആണ് അവൾടെ ശക്തി. അതാണ് ഇത്രേം നാൾ അവളെ ജീവിപ്പിച്ചത്.
പുറത്ത് ഇറങ്ങിയപ്പൊ ഒരുമാതിരി മരവിച്ച അവസ്ഥ ആയിരുന്നു. പക്ഷേ അപ്പച്ചൻ സ്ട്രോങ്ങ് ആയിരുന്നു.
അപ്പച്ചൻ: നീ എന്തിനാ ഉവ്വേ ഇങ്ങനെ. പോയി എൻ്റെ കൊച്ചിനെ കാണ്. എനിക്ക് കാണാൻ ഉള്ള ത്രാണി ഇല്ല.
ഞാൻ അകത്തോട്ടു കയറി ചെന്നപ്പോ കണ്ടത് കുറെ ട്യൂബ് ഒക്കെ ഇട്ടു കിടക്കണ എൻ്റെ ആനിയെ ആണ്. അവളുടെ അടുത്ത് ചെന്ന് ഇരുന്നു അവളുടെ കയിൽ പിടിച്ച് ഇരുന്നു. കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോ കണ്ണ് തുറന്നു. മരുന്നിൻ്റെ സെഡേഷൻ. കാരണം എന്ന് തോന്നുന്നു ഇടക്ക് ഇടക്ക് കണ്ണ് അടഞ്ഞു പോകുന്നു എന്ന് തോന്നി. അവളോട് എന്തോക്കെയോ എനിക്ക് പറയണം എന്ന് ഉണ്ടായിരുന്നു പക്ഷേ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല ഞാൻ അവളെ നോക്കി ഇരുന്നു. പക്ഷേ പെട്ടന്ന് ആയിരുന്നു ഒരു പിടച്ചിൽ. നേഴ്സ് ഡോക്ടർ ഒക്കെ വന്നു എന്നോട് പുറത്ത് ഇറങ്ങാൻ പറഞ്ഞു.
പുറത്ത് ഇരങ്ങിയപ്പോ എനിക്ക് എല്ലാം മനസ്സിലായി. അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്ന ഒരു കസേരയിൽ ചെന്നു അങ്ങ് ഇരുന്നു. ഒന്ന് പൊട്ടി കരയണം എന്ന് ഉണ്ട് പക്ഷേ അതിനും എനിക്ക് പറ്റുന്നില്ല. എൻ്റെ അടുത്ത് വന്നു അവന്മാരും ഇരുന്നു ഇടവും വലവും ആയി. ഞാൻ ഒന്ന് ആനിയുടെ വീട്ടുകാരെ നോക്കിയപ്പോ അപ്പച്ചൻ അങ്ങനെ നിക്കുവാ, അമ്മച്ചിയും പ്രീതയും കരഞ്ഞു കരഞ്ഞു നിൽക്കുവാ അവിടെ. കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോ ഡോക്ടർ പുറത്ത് വന്നു.
ഡോക്ടർ: ശ്രേമിക്കാൻ പട്ടുന്നപോലെ നോക്കി പക്ഷേ അവൾ അങ്ങ് പോയി.
അതു കേട്ട് കഴിഞ്ഞപ്പോ എൻ്റെ കയ്യിൽ നിന്ന് പോയി. അത്രേം നേരം കരയാതെ ഇരുന്ന ഞാൻ കരഞ്ഞു. എല്ലാത്തിനും എൻ്റെ ഒപ്പം അവന്മരും ഉണ്ടായിരുന്നു.
ഞാൻ: സൂര്യാ
ഞാൻ: ബില്ല് എത്രയാ എന്ന് ഒക്കെ നോക്കി അടക്ക്. ഇതാ പേഴ്സ് പൈസ ഉണ്ട്. പിന്നെ കാർഡും ഉണ്ട്.
സൂര്യ: ശെരി
ഞാൻ: കിച്ചു അവളുടെ വീട്ടിലും പള്ളിയിലും ഒരു കാര്യത്തിനും ഒരു കുറവും വരുത്തരുത്. എല്ലാം നീ നോക്കണം.
കുറെ കഴിഞ്ഞു ബോഡി വിട്ട് കിട്ടി. അവളുടെ മുഖത്ത് ഒരു ചിരി ഉണ്ടായിരുന്നു അതു ഇപ്പോഴും ഉണ്ട്. എൻ്റെ മനസ്സിൽ ആഴത്തിൽ പതിഞ്ഞു അവളുടെ ചിരി. വീട്ടിലുള്ള ചടങ്ങുകളും പള്ളിയിൽ ഉള്ള ചടങ്ങുകളും എല്ലാം അവന്മാർ കൂടെ നിന്ന് ചെയ്തു. അവളുടെ വീട്ടുകാരുടെ കൈയിൽ നിന്ന് ഒരു രൂപ പോലും ഞാൻ ചിലവാക്കാൻ സമ്മതിച്ചില്ല. എല്ലാ ചടങ്ങുകളും കഴിഞ്ഞു ആളുകൾ ഒക്കെ ഒഴിഞ്ഞു പോയി. ഞാനും കിചുവും ഹരിയും അപ്പച്ചൻ, അമ്മച്ചി, പ്രീത മാത്രമേ ആണ് വീട്ടിൽ ഉണ്ടായിരുന്നത്.
ഞാൻ: എനിക്ക് എന്ത് പറയണം എന്ന് അറിയില്ല. ആരും ഇങ്ങനെ ഇരിക്കരുത് ഇനി. അവൾക്ക് അതു ഇഷ്ടം അല്ലായിരുന്നു.
പ്രീതെ നിൻ്റെ റിസൾട്ട് വരാറ് ആയി.