സാവിത്രിയും ഉണ്ണിയും 2
Saavithriyum Unniyum Part 2 | Author : Adam
[ Previous Part ] [ www.kambi.pw ]
ഉണ്ണി : “നമുക്ക് മുറിയിൽ പോകാമോ?”
സാവിത്രി : “അമ്മായിയമ്മ..?”
ഉണ്ണി: “നിന്റെ മുറിയിലേക്ക്… അമ്മായിയമ്മ പടികയൊന്നും കയറിവരില്ല.”
സാവിത്രി: “എനിക്ക് അറിയില്ല… ”
ഉണ്ണി: “എന്താ? ഞാൻ വരരുതോ?”
സാവിത്രി: “തെറ്റ് ചെയ്യുന്ന പോലെയൊരു തോന്നൽ…”
ഉണ്ണി : “എന്നാൽ വേണ്ട… നമുക്ക് പോകേണ്ട…”
സാവിത്രി: “ഉണ്ണീ… ശരി… ഞാൻ മുന്നേ പൊയ്ക്കോളാം. അഞ്ച് മിനിറ്റ് കഴിഞ്ഞ് നീ വന്നാൽ മതി.”
സാവിത്രിയുടെ ഹൃദയം പടപടാ ഇടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഓരോ നിമിഷവും അപകടത്തിന്റെ മണിയടിയാണ്. പിടിക്കപ്പെട്ടാൽ എന്തു ചെയ്യും എന്ന ആലോചന അവളെ ഭയപ്പെടുത്തി. പക്ഷേ, പ്രലോഭനത്തിന്റെ വലയിൽ കുടുങ്ങിപ്പോയ മത്സ്യം പോലെയായിരുന്നു അവളുടെ അവസ്ഥ.
അഞ്ചു മിനിറ്റിനുശേഷം, ഉണ്ണി അവളുടെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു. മങ്ങിയ മെഴുകുതിരിയുടെ വെളിച്ചത്തിൽ ലജ്ജയും പ്രതീക്ഷയും നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളുമായി സാവിത്രി അവനെ കാത്തിരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. വാതിൽ പതുക്കെ അടച്ചുകൊണ്ട് ഉണ്ണി അവളുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു.
തെറ്റിന്റെയും ശരിയുടെയും ഇടയിൽ ഉലയുന്ന മനസ്സുകളുമായി, അവർ അന്നു രാത്രിയിൽ തങ്ങളുടെ വികാരങ്ങളുടെ ഒരു പുതിയ ഭാഷ പഠിക്കാൻ തുടങ്ങി. അടക്കിപ്പിടിച്ച ആഗ്രഹങ്ങൾ നിയന്ത്രണം വിട്ടു തുടങ്ങിയപ്പോൾ, ഒഴുകിപ്പോയത് സമയമെന്ന പുഴ മാത്രമല്ല; പഴയകാലത്തെ മൂല്യബോധങ്ങളും, ലോകത്തിനെ കുറിച്ചുള്ള നിഷ്കളങ്കമായ ധാരണകളും കൂടിയായിരുന്നു. ആ നിമിഷങ്ങളിൽ, പിടിക്കപ്പെടുമോ എന്ന ഭയത്തേക്കാൾ, നഷ്ടത്തിന്റെ വേദന അവരെ തീണ്ടിതുടങ്ങിയിരുന്നില്ല.
പുറത്ത്, കാറ്റ് വീശിക്കൊണ്ടിരുന്നു. പഴയ തറവാട്ടിലെ ജനലുകളിലൂടെ അതൊരു നിലവിളിയായി അലയടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
സാവിത്രി: “ഉണ്ണീ…” ഒരു വിങ്ങലായിരുന്നു അത്.
ഉണ്ണി: “ചേച്ചീ…” അവന്റെ വാക്കുകളിൽ സ്നേഹവും കരുതലും കലർന്നിരുന്നു.
സാവിത്രി: “ഉണ്ണീ… എനിക്കൊരിക്കലും ഇങ്ങനെയൊരു തോന്നൽ… മുപ്പത്തിയൊന്നായി… ഇതൊന്നുമെനിക്കറിയില്ല… ചിന്തിക്കാൻ വയ്യ…” എനിക്ക് മോശക്കാരിയാവുകയാണോ…?
ഉണ്ണി: “ചേച്ചി മോശക്കാരിയൊന്നുമല്ല. ഞാനങ്ങനെ കരുതുന്നുമില്ല. ഈ ലോകത്ത് ചേച്ചിയെ എന്നെക്കാളും സ്നേഹിക്കാൻ ആരുമില്ല.”
സാവിത്രി: “അതെനിക്കറിയാം ഉണ്ണീ…”
ഉണ്ണി: “ചേച്ചീ, ഒന്ന് എഴുന്നേറ്റ് എന്റെ അടുത്തേക്ക് വാ…”
ഉണ്ണിയുടെ ശബ്ദത്തിലെ കരുതലും ആർദ്രതയും സാവിത്രിയെ പതുക്കെ അവന്റെ അടുത്തേക്ക് അടുപ്പിച്ചു. അവളെ കണ്ടതും, അവൻ അവളുടെ കൈകളില് പിടിച്ചു. ചുറ്റുമുള്ള ലോകം മറന്ന്, അവർ അവരുടെ കണ്ണുകളിൽ നോക്കിനിന്നു. പരിചിതമായ വാത്സല്യം നൽകുന്ന കണ്ണുകൾക്കപ്പുറം, ഉണ്ണിക്ക് ഇപ്പോൾ ഒരു പുതുവെളിച്ചം കാണാൻ കഴിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. സഹോദരിയായി മാത്രം കണ്ടിരുന്ന രൂപത്തിൽ ഒരു സ്ത്രീയുടെ മോഹങ്ങളും പ്രതീക്ഷകളും നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്നത് അവൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
ഉള്ളിൽ കത്തിയിരുന്ന സംശയങ്ങളുടെ ചിതലുകൾക്ക് കൂടുതൽ തീ പടർത്തുന്ന നിമിഷങ്ങളായിരുന്നു അത്. പരിധിവിട്ട അഭിനിവേശം കണ്ണുകളിൽ തിളച്ചപ്പോൾ, ശരിയും തെറ്റും തമ്മിലുള്ള അതിരുകൾ അവർക്ക് മറക്കേണ്ടി വന്നു.
സാവിത്രിയുടെ ഹൃദയം തകർന്നുപോകുമെന്ന പോലെ ഇടിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. ഈ പുതിയ വികാരങ്ങളുടെ പെരുമെയ്ക്ക് മുന്നിൽ അവൾ അടിപതറുപോയി. പക്ഷേ, ഇപ്പോൾ കൂടുതൽ കൂടുതൽ വേണമെന്ന് അവൾ ആഗ്രഹിച്ചു. മുറിയിലെ ഇരുട്ടിൽ, ജനലിലൂടെ വന്ന മാസแสകലയിൽ അവളുടെ രൂപം പ്രകാശപൂരിതമായി. ഉണ്ണിയുടെ കൈകൾ മെല്ലെ തന്റെ മാക്സിയുടെ അറ്റം ഉയർത്തുന്നത് അവൾ അനുഭവിച്ചു. അവന്റെ വിരലുകൾ വയറിന് തൊട്ട് വരെ ഉയർത്തി. വെളുത്ത പരുത്തിക്കുട്ടനിൽ അവൾ നിന്നു. അവന്റെ കൈവിരലുകൾ അവളുടെ അടിവസ്ത്രത്തിന്റെ രൂപരേഖയിലൂടെ തടവിയിട്ട്, പതുക്കെ മുട്ടുകൾ മടക്കി അവൻ തല താഴ്ത്തി.