നാഭിക്ക് തൊട്ട് താഴെയും അടിവസ്ത്രത്തിന്റെ രേഖയ്ക്ക് മുകളിലുമായി ഒരു ചുംബനം നൽകാൻ ശ്രമിച്ചു. ഈ നിമിഷം അവസാനിക്കാതിരിക്കാൻ സാവിത്രി പ്രാർത്ഥിച്ചു. അവൾ സ്വർഗ്ഗത്തിലായിരുന്നു. മുറിയിൽ പുതിയൊരു മണം നിറഞ്ഞു. അത്…
ഉണ്ണിയുടെ മുഖം അവളുടെ വയറ്റിൽ തടഞ്ഞപ്പോൾ സാവിത്രിയുടെ ശ്വാസം കടുത്തു. എന്താണിത്? ഒരു വിചിത്രമായ മണം. അവൾ ഉടനെ തന്നെ അത് തിരിച്ചറിഞ്ഞു. അത്… അവളുടേതാണ്.
ശരീരത്തിൽ അല തടിക്കുന്ന ചൂടും, ഉണ്ണിയുടെ സ്പർശനങ്ങളും ചേർന്ന് അവൾ വിയർത്തിരുന്നു. പുതിയ അനുഭവങ്ങൾ അവളെ ആകർഷിച്ചു. പക്ഷേ, ഇടയിൽ എവിടെയോ ഒരു പരിഭ്രമം കടന്നു വന്നു.
പൊതുവെ മുടികളൊന്നും സാവിത്രി കളയാറില്ല. അതുകൊണ്ടുതന്നെ, ഉണ്ണിക്ക് ചുംബിക്കാനായി തല താഴ്ത്തിയപ്പോൾ, ഒരുതരം കുഷ്യൻ പോലെ അവൻ അനുഭവിച്ചു. എന്നിട്ടും, അവൻ ചുണ്ടുകൾ അവിടെ അമർത്തി.
അറിയാത്തൊരു തരം ആനന്ദം അനുഭവപ്പെട്ടപ്പോൾ, സാവിത്രി തേങ്ങി. കൂടുതൽ കൂടുതൽ വേണമെന്ന് ഇപ്പോൾ അവൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. അവളുടെ കാലുകൾ വിറക്കാൻ തുടങ്ങി. അവള് അവന്റെ മുടിയില് വിരലോടിച്ചു.
ശാരീരികമായ അടുപ്പത്തിന്റെ ആലസ്യത്തിൽ മുഴുകിയിരുന്നെങ്കിലും, സാവിത്രി എവിടെയോ ഒരു ചെറിയ സംശയം അനുഭവിച്ചുതുടങ്ങി. സഹോദരനെന്നതിന് അപ്പുറത്തേക്ക് ഉണ്ണി ഇപ്പോൾ മാറുകയാണോ? ഇതൊരു തെറ്റാണോ? ആശയക്കുഴപ്പത്തിന്റെ അലകൾ അവളെ ഇടയ്ക്കിടെ വന്നുമൂടി. അവസാനം സംഭവിക്കാൻ പോകുന്നതിനെ കുറിച്ചും അവൾക്ക് ഭയം തോന്നി. വികാരങ്ങൾക്കിടയിൽ, ബുദ്ധിയും യുക്തിയും ചോദ്യങ്ങൾ ഉയർത്തി…
പതുക്കെ, സാവിത്രി ഉണ്ണിയുടെ മുടിയിൽ പിടിച്ചുവലിക്കാൻ തുടങ്ങി – അവന്റെ ശ്രദ്ധ തിരിക്കാനുള്ള, നേർത്തൊരു പ്രതിഷേധത്തിന്റെ സൂചനപോലെ. ഉണ്ണിയുടെ ചുണ്ടുകൾ പതുക്കെ അവളുടെ വയറിൽ നിന്നുയർന്നു. ആശ്വാസത്തിന്റെ നെടുവീർപ്പോടെയാണോ, അതോ നിരാശയുടെ താരതമ്യമില്ലാത്ത വേദനയോടെയാണോ, ശബ്ദമില്ലാത്ത ഒരു മൂളൽ മാത്രം അവളില് നിന്നുതിര്ന്നു.
“ഉണ്ണീ…അനിയത്തിയാണെന്നോർത്താൽ നീ…” സാവിത്രി ശബ്ദം താഴ്ത്തിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. സഹോദരിയെന്ന വാക്കിന്, അവള് പ്രത്യേക ഊന്നല് കൊടുത്തു. “വേണ്ടെങ്കിൽ ഞാൻ നിർത്താം, സാവിത്രീ…” ഉണ്ണിയുടെ ശബ്ദം നേർത്തതായിരുന്നു.
സാവിത്രിയുടെ മറുപടി അവനെ സ്തബ്ധനാക്കി: “ഉണ്ണീ… നിർത്തല്ലേ… പുതിയതൊക്കെ കണ്ടെത്തൂ…”
അവന്റെ ചുണ്ടുകള് മെല്ലെ അവളുടെ വയറ്റിലൂടെ താഴോട്ടിറങ്ങാന് തുടങ്ങി. അവളെ കൂടുതലറിയാന്, പുതിയ ചക്രവാളങ്ങള് കീഴടക്കാന് വെമ്പുന്ന ഒരു പുരുഷന്റെ ഉത്സാഹം അവനില് തുടിച്ചു. പതിയെ, അവന്റെ വിരലുകൾ അവളുടെ അടിവസ്ത്രത്തിന് അടിയിലേക്ക് ഇഴഞ്ഞുകയറാൻ തുടങ്ങി.
വിവേകത്തിന്റെ അവസാനത്തെ അണക്കെട്ടും തകർന്നു വീഴാൻ പോകുന്ന നിമിഷങ്ങൾ. ശരിയോ തെറ്റോ എന്ന ചിന്ത അപ്രസക്തമാകുന്ന അവസ്ഥ. വിധി എന്നൊരാൾ കളിക്കാനൊരുങ്ങുന്ന ക്രൂരമായ ഒരു കളിയുടെ ആരംഭമാണോ ഇത്?
സാവിത്രിയുടെ ശ്വാസം കനത്തു. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഭ്രാന്തമായൊരു തിളക്കം. ചെറുതും വലുതുമായ ഒച്ചകളും നെടുവീർപ്പുകളുമായി, ആ മുറി ചില്ലിട്ട ചിത്രങ്ങൾ മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ഒരു കൂട്ടിലേക്ക് മാറാൻ പോകുകയായിരുന്നു.
സാവിത്രി: “ഉണ്ണീ… ഇതൊക്കെ എനിക്ക് പുതിയതാണ്… Besides… ഞാൻ ചെറുപ്പത്തിൽ ഒന്നും… കൂട്ടുകാരികൾ ചിലതൊക്കെ പറയുന്നത് കേട്ടിട്ടുണ്ട്. അവിടെ തൊടാൻ പോലും എനിക്ക് പേടിയാണ്.”
ഉണ്ണി ഒരിക്കൽ കൂടി അവളുടെ അടിവസ്ത്രത്തിന് മുകളിലൂടെ ചുംബിച്ചു.
സാവിത്രി: “ഉണ്ണീ… മെല്ലെ മാത്രേ പറ്റൂ… അതിവേഗത്തിൽ ഒന്നും വേണ്ട. ഈ നിമിഷങ്ങൾ ഞാൻ നശിപ്പിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല… എനിക്കുള്ളത് നീ മാത്രമാണ്… ”
ഉണ്ണിക്ക് അവളെ കൂടുതൽ ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ തോന്നി, അവൻ വീണ്ടുമൊരിക്കൽ കൂടി അവിടെ ചുണ്ടമർത്തി.
സാവിത്രി: “ഉണ്ണീ… എനിക്കറിയാം എന്താണ് കാര്യമെന്ന്… I appreciate that. ” (ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ അവൾ പറഞ്ഞു)