നീണ്ട ഭോഗത്തിന്റെ അവസാനം, ചീർത്തുനില്ക്കുന്ന ദീപയുടെ അണ്ടികുടങ്ങൾ പാൽ ചീറ്റും എന്നവസ്ഥ വന്നപ്പോൾ, കുറച്ച് തന്റെ പൂറ്റിലും, പിന്നെ കുറച്ച് അക്കയുടെ കുണ്ടിയിലും ബാക്കി തന്റെ വായിലും അടിച്ചൊഴിച്ചു. രുചികരമായ ആ രതിനിവേദ്യം ഇറക്കാൻ താൻ ശ്രമിച്ചപ്പോൾ, അരുതെന്ന് പറഞ്ഞ്, ദീപ അവരുടെ വായ് തന്റെ വായോട് ചേർത്ത്,
തന്റെ വായിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന, അവരുടെ കൊഴുപ്പില്ലാത്ത പാലിന്റെ പകുതിയും വലിച്ചെടുത്ത് സ്വയം കുടിച്ചിറക്കി. എന്നിട്ടും കൊതിയടങ്ങാതെ, തന്റെ പൂറ്റിൽ നിക്ഷേപിച്ച പാൽ വിരലുകൊണ്ട് തോണ്ടിയെടുത്ത് നുണഞ്ഞിറക്കി. പിന്നെ, കുനിച്ച് നിർത്തി നിന്ന തന്റെ പൂറിതളുകൾ വിടർത്തി, താഴെനിന്ന് കൂതിത്തുള്ളവരെ നക്കി,
തന്റെ രതിമൂർച്ച സമ്മാനിച്ച കൊഴുപ്പിനേയും പുറത്തേക്കൊഴുകുന്ന പാൽതുള്ളികളെയും നാവിനാൽ തുടച്ചെടുത്തു. ആവർത്തിക്കപ്പെട്ട ഓർഗാസം ഈ അടുത്ത കാലത്തൊന്നും തന്നിൽ ഉളവായിട്ടില്ല എന്ന സത്യവും താൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. രാത്രിയുടെ അന്ത്യയാമങ്ങളിൽ ഒരു ഉശിരൻ കളികൂടി തീർത്തിട്ടേ തന്നെ അവർ ഉറങ്ങാൻ അനുവദിച്ചുള്ളൂ.
ചേച്ചീ….
വിളികേട്ട് ഞാൻ ചിന്തകളിൽ നിന്നും ഉണർന്നു. ചെന്ന് വാതിൽ തുറന്നു. ഭവാനിയും, കൂടെ ഒരു ചെക്കനും മുന്നിൽ. ഓഹ് .. ഇതാകും ഇവൾ പറഞ്ഞ ബന്ധു. ചെക്കന്റെ പ്രായം നന്നേ കുറവ്. മുടി നീട്ടി വളർത്തി, ഇരുനിറത്തിൽ. ടീ ഷർട്ടും ബർമുഡയും വേഷം. ഒരു പാവത്താൻ ലുക്ക്. മീശ മുളച്ചുവരുന്നേയുള്ളൂ.
“ഇവന് ചേച്ചിയെ കാണണമെന്ന് ഒറ്റ നിർബന്ധം. അതുകൊണ്ടാ ഞാനിവനെ കൂട്ടിയത്….” ഭവാനിയുടെ വാക്കുകളിൽ ബ്രേക്ക്.
“ഇവന്റെ ജോലിക്കാര്യം ഞാൻ പലരോടും സൂചിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്… നിനക്ക് ഡിഗ്രി ഉണ്ടെന്നല്ലേ പറഞ്ഞത്.. എന്തെങ്കിലും ജോലി ചെയ്ത എക്സ്പീരിയൻസ് ഉണ്ടോ??…” അകത്തേക്ക് കയറുന്നതിനിടയിൽ ഞാൻ ചോദിച്ചു. ഇരുവരും എന്നെ അനുഗമിച്ചു.
“ചെറിയ രീതിയിൽ മാർക്കറ്റിംഗ് പരിചയം ഉണ്ട്..” പയ്യന്റെ മറുപടി.
“എന്തൊക്കെയാ നീ മാർക്കറ്റ് ചെയ്തിട്ടുള്ളത്..”
“ഗൃഹോപകരണങ്ങൾ… ഡ്രെസ്സ് ഐറ്റംസ്…” ചെക്കൻ വിക്കിവിക്കി പറഞ്ഞു.
“ഏതൊക്കെ ഡ്രെസ്സ് ഐറ്റംസ്….”
“ചുരിദാർ… സാരി….പിന്നെ”
“പിന്നെ എന്തൊക്കെ….” ഞാൻ നോട്ടം കനപ്പിച്ചു
“പാന്റീസ്… ബ്രാ… ” ചെക്കൻ തലകുമ്പിട്ട് പറഞ്ഞു. ഭവാനി വാപൊത്തി ചിരിച്ചു.
“എങ്കിൽ.. എന്നെപോലെ ഒരാളുടെ പാന്റീസ് സൈസ് എത്രയാ…” ആ ചോദ്യത്തിൽ ചെക്കൻ ചൂളി..
“ഒരു 95…” ചെക്കൻ ഗസ്സടിച്ചു.
“ആഹാ… നീ കൊള്ളാല്ലോ….എങ്കിൽ എന്റെ ബ്രാ സൈസ്സ് എത്രയാ…” ഞാൻ ഭവാനിയെ നോക്കി ഒരു കണ്ണടച്ചു. ഭവാനി തിരിച്ച് സ്വന്തം ചുണ്ട് കടിച്ച് കാണിച്ചു. പയ്യൻസ്സ് ഞങ്ങളെ മാറിമാറി നോക്കി എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു..
“അത് കണ്ടാലേ പറയാൻ പറ്റൂ… ” അവൻ മുകളിലെ ഫാനിൽ നോക്കി പറഞ്ഞു…
“ഓഹോ… അപ്പോൾ എല്ലാം നിനക്ക് കണ്ടാല്ലേ പറയാൻ പറ്റൂ…” ഞാൻ സ്വരം കടുപ്പിച്ചു. ചെക്കൻ ഭയന്ന്, ഭവാനിയുടെ പിന്നിൽ മറഞ്ഞ് നിന്നു.
“ഉം.. സാരമില്ല… നിനക്ക് വീട്ടിലെ പണികൾ അറിയോ…” ഞാൻ വിഷയം മാറ്റീ.
“അവൻ സകല പണിയും ചെയ്യും ചേച്ചീ… മിടുക്കാനാ…” ഭവാനി ചെക്കനെ പിൻതാങ്ങി.
“നീ തേങ്ങ പൊതിക്ക്യോ…” ചെക്കനെ അടിമുടി നോക്കി എന്റെ ചോദ്യം.
“ഉം… പൊതിക്കും… ഒരു പാര താ… തേങ്ങ എവിടെ…” ചെക്കൻ ഉഷാറായീ.
“പാര നിന്റെ കാലിന്നിടയിലും തേങ്ങ എന്റെ പിന്നിലും ഉണ്ടല്ലോ… പിന്നെയങ്ങ് പൊതിച്ചാൽ പോരേ…” എന്റെ മനസ്സ് പറഞ്ഞു.
“ഇന്ന് നമ്മൾ ആദ്യമായ് കണ്ടതല്ലേ… താല്പര്യമുണ്ടെങ്കിൽ ചെറിയ പണികൾ നാളെ ഇവിടെ തുടങ്ങാം… കൂട്ടത്തിൽ ബെറ്റർ ജോബ് വഴിയേ കണ്ടേത്താം… ല്ലേ ഭവാനീ…”
“മതി ചേച്ചി… ” ഭവാനിക്ക് ഖുശിയായീ.
ഞാൻ ചായ ഉണ്ടാക്കി ചെക്കനും ഭവാനിക്കും കൊടുത്തു. വൈകാതെ ഇരുവരും നാളെ കാണാമെന്ന് പറഞ്ഞ് ഇറങ്ങി. കുട്ടികൾ ഇന്ന് വരില്ലെന്ന് ആങ്ങള വിളിച്ചുപറഞ്ഞതുകൊണ്ട്, രാത്രി അന്തികൂട്ടിന് ഭവാനിയെ വിളിച്ചു. ലക്ഷ്യം അവൾ ആഗ്രഹിച്ച പൂർതീറ്റ നിർവഹിക്കലായിരുന്നു.