“ലൈറ്റ് പോയതാ.. ആരേലും ജനറേറ്റർ ഓൺ ആക്ക്. “
ആഘോഷങ്ങൾ നിന്നതിന്റെ നീരസം ആയിരുന്നു എല്ലാരുടെയും മുഖത്ത്. എന്റെ മുഖത്ത് മാത്രം അപ്പോൾ എന്ത് ഭാവമായിരുന്നു !!
കുറച്ചു നേരത്തെ ഇടവേളയ്ക്കു ശേഷം എല്ലാം പഴയ പടി ആയി. പാട്ട് പഴയതിലും ഉച്ചത്തിൽ ഉയർന്നു. നിറങ്ങളിലും വിയർപ്പിലും കുളിച്ചു നിന്ന ശരീരങ്ങൾ തമ്മിൽ ഉരസി ചൂട് പകർന്നു. അതിനിടയിൽ എന്നെ പോലെ പെട്ടു പോയ പല പെണ്ണുങ്ങളുടെയും മുലകൾക് പലരും ഉടമസ്ഥത പറഞ്ഞു. പലരുടെയും കൈക്കുള്ളിൽ പ്രായ വ്യത്യാസം ഇല്ലാതെ മുലകൾ ഞെരിഞ്ഞുടയുന്ന കാഴ്ച അവ്യക്തമാണെങ്കിലും അനുഭവസ്ഥ എന്ന സ്ഥിതിയിൽ എനിക്ക് എല്ലാം വ്യക്തമായിരുന്നു. പല പെണ്ണുങ്ങളുടെയും വയറിലൂടെ നിറങ്ങൾ ഒഴുകി നടന്നു. ആ നിറങ്ങൾ അയഞ്ഞ മടികുത്തുകളിലൂടെ പിന്നെയും താഴോട്ടൊലിച്ചു.
പുറകിൽ നിന്നും ആരുടെയോ കൈ എന്റെ ചുമലിൽ തട്ടി വിളിച്ചു.
“എന്തെങ്കിലും കഴിക്കാം.. “
അഴിഞ്ഞു കിടന്ന മുടിയിൽ പരിക്ഷീണതയായി തോന്നിയ എന്റെ മുഖത്ത് നോക്കി മാ പറഞ്ഞു.
“എനിക്ക് വിശക്കുന്നില്ല മാ.. “
പക്ഷേ മാ എന്നെയും വലിച്ചു കൊണ്ട് മേശയുടെ അടുത്തേക്ക് പോയി.
“കോലം കണ്ടില്ലേ പെണ്ണിന്റെ.. ആകെ വിയർത്തു കുളിച്ചു.. ഇത് കഴിക്ക് ബേട്ടി. “
പേരറിയാത്ത ഏതോ ഒരു സ്വീറ്റ് കൂടി മാ എനിക്ക് നേരെ നീട്ടി. ആ സ്നേഹത്തിനു മുൻപിൽ വീണ്ടും മറുത്ത് പറയാൻ എനിക്ക് തോന്നിയില്ല. മടക്കി വച്ച മൈദയ്ക്കുള്ളിലെ മധുരം ഞാൻ നന്നായി രുചിച്ചു..
“ആദ്യ ഹോളി ആയിട്ട് ബെട്ടിക് ഭാങ്ക് ഒന്നും കൊടുത്തില്ലേ.? “
ശർമ്മാജി എവിടെ നിന്നാണ് അങ്ങോട്ട് വന്നതെന്ന് അറിയില്ല. എന്റെ നനഞ്ഞൊട്ടിയ ശരീരം എവിടെ നിന്നൊക്കെയോ വീണ്ടും അയാളെ എന്നിലേക്ക് ആകർഷിച്ചു.
“ഭാങ്ക് വേണോ? “
മാ ചോദിച്ചു. വേണമെന്നോ വേണ്ടെന്നോ ഞാൻ പറഞ്ഞില്ല. മാ എനിക്ക് വേണ്ടി ഒരു ഗ്ലാസ് നീട്ടി. പച്ച നിറത്തിൽ നിറഞ്ഞു തുളുമ്പിയ ഗ്ലാസിൽ നിന്നും ഒരു പച്ചപ്പിന്റെ മണം മൂകിലടിച്ചു.വരണ്ട തൊണ്ടയിലൂടെ ഭാങ്ക് ഉള്ളിലേക്കൊഴുകി. മനം തണുത്തു.
“ശ്രേയ എവിടെ? “
ശ്രേയ.. !ഇ കോലാഹലങ്ങൾക്കിടയിൽ ഞാൻ അവളെ മറന്നിരുന്നു. ഇനിയും ആൾക്കൂട്ടത്തിനിടയിലേക്ക് കയറി ചെന്നു നോക്കാനുള്ള ധൈര്യം എനിക്കില്ല. അവള് ഇന്നലെ പറഞ്ഞത് പോലെ ഇനി വിശാലിന്റെ വീട്ടിൽ ആണെങ്കിലോ !
“ബേട്ടി.. ശ്രേയയെ കണ്ടില്ലേ.. “
ആ ചോദ്യം കെട്ടു വീണ്ടും എന്റെ തൊണ്ട വരണ്ടു.
“അവൾ അതിനകത്തു… “
ഒരു ലക്ഷ്യമില്ലാതെ ആൾക്കൂട്ടത്തിനിടയിലേക് ഞാൻ വിരൽ ചൂണ്ടി. മാ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് സല്കാരങ്ങളിലേക്ക് കടന്നു. എന്റെ കണ്ണിലേക്കു ചെറുതായി ഇരുട്ടു കയറി തുടങ്ങി. നീല വാനത്തിനെ മൂടിയ കാർമേഘം പോലെ എന്റെ കാഴ്ചകളെ അവ ചെറുതായി മറച്ചു ..
ഫോണെടുത്ത് ശ്രേയയുടെ നമ്പർ ഡയൽ ചെയ്തു. മൂന്നാല് കോളിനപ്പുറവും ഫോൺ അവളെടുക്കുന്നില്ലെന്നു കണ്ടപ്പോൾ നെഞ്ചിൽ ആദി കൂടി വന്നു. വിശാലിന്റെ ക്വാർട്ടേഴ്സിൽ പോയി നോക്കിയാലോ? അവളല്ലാതെ വേറാർക്കു വേണ്ടിയും ഞാനങ്ങാനൊരു തീരുമാനം എടുക്കില്ലായിരുന്നു.
അടഞ്ഞു കിടന്ന വാതിലിനു മുൻപിൽ തന്നെ
അവളുടെ ചെരുപ്പ് കിടപ്പുണ്ട്. കാളിങ് ബെൽ അടിക്കണോ വേണ്ടയോ എന്ന് ശങ്കിച്ച് നിന്ന എനിക്ക് മുൻപിൽ വാതിൽ തുറന്നു .
“അവിടെ നില്കാതെ ഭാഭി .. ആരേലും കാണും. “
തുറന്നു പിടിച്ച വാതിലിന്റെ മറ പറ്റി നിന്ന രഞ്ജിത്തിന്റെ ആജ്ഞകൾക്കൊത്തു ഞാൻ ചുവടു വച്ചു. പുറകിലായി വാതിലടയുന്ന ശബ്ദത്തിന്റെ ഞെട്ടലിലാണ് വീണ്ടും ബോധത്തിലേക്ക് വന്നത്.
“ശ്രേയ എവിടെ..? “
ഭയം എന്റെ തൊണ്ടയിൽ അക്ഷരങ്ങളെ ഞെക്കി കൊല്ലുന്ന പോലെ തോന്നുന്നു.. പാതിയടഞ്ഞ കണ്ണുകൾ തുറക്കാൻ ശ്രെമികുന്തോറും കണ്പോളകൾക്കു ഭാരം കൂടി.
“അവിടെയുണ്ട്.. “
പാതി അടഞ്ഞു കിടന്ന ബെഡ്റൂമിലേക് ചൂണ്ടിയ വിരലിനൊപ്പം ഞാനും സഞ്ചരിച്ചു. പാതി ബെഡും അതിനു മുകളിൽ ഇണ ചേർന്ന് കിടക്കുന്ന നഗ്നമായ കാലുകളും മാത്രമേ അവിടെ നിന്നാൽ കാണാത്തുള്ളു.