Related Posts
അവരെ പടിയിലേക് ഇരുത്തുമ്പോളേക്കും ഒരു ബുള്ളറ്റ് ശ്രീലകത്തിന്റെ പടി കടന്നു പോർച്ചിലേക് വന്നു നിന്നു.. അതിൽ നിന്നും ഇറങ്ങിയ ആളെ കണ്ടു പല്ലവി ഞെട്ടി…
?????
“ദത്തൻ”
ചുണ്ടുകൾ അറിയാതെ മന്ത്രിച്ചു…
അച്ഛൻ തനിക്കു വേണ്ടി കണ്ടെത്തിയ “സത് ഗുണ സമ്പന്നൻ”… പ്രഭാകരൻ അമ്മാവന്റെ മകൻ…
അമ്മയുടെ ഒരേയൊരു ആങ്ങള ആയ പ്രഭാകരൻ അമ്മാവന്റെ.. അല്ലെങ്കിൽ മേലെടുത്തു തറവാടിന്റെ ഒരെ ഒരു അനന്തരാവകാശി.. ഇട്ടു മൂടാനുള്ള സ്വത്തുണ്ട് നാട്ടിലെ പ്രതാപം ഉള്ള കുടുംബം പക്ഷെ തല തിരിഞ്ഞ മകൻ എല്ലാം നശിപ്പിക്കാതിരിക്കാൻ അമ്മാവൻ കണ്ട മാർഗം പെങ്ങളുടെ മകളെ കൊണ്ട് അവനെ കല്യാണം കഴിപ്പിക്കുക….സ്വത്തും പ്രതാപവും മാത്രം നോക്കുന്ന അച്ചന് ഇതിനു മുകളിൽ ഇനി ഒരു ബന്ധം വരില്ല എന്നുള്ള തോന്നലിൽ അളിയന് വാക്കും കൊടുത്തു…
ഒരിക്കൽ എങ്കിലും തന്റെ സമ്മതം ചോദിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ… അല്ലെങ്കിൽ തന്നെ ശ്രീലകത്തും മേലേടത്തും പെണ്ണിന്റെ വാക്കിനെന്തു വില… ആരും അഭിപ്രായങ്ങൾ ചോദിക്കാറില്ല.. പറഞ്ഞാലും കണക്കിൽ എടുക്കാറും ഇല്ല..
നിലത്തുറക്കാത്ത കാലുകളും ആയി.. ദത്തൻ വണ്ടിയിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി…
വീടിന്റെ വരാന്തയിൽ നിന്നും പുറത്തേക്കിറങ്ങുന്ന പടിയിൽ ഒരു മൂലയിൽ ഇരിക്കുന്ന പല്ലവിയുടെയും അമ്മയുടെയും അരികിലേക്കു വന്നു
സ്വതവേ ചുവന്ന കണ്ണുകൾ… ശരീരതിൽ ആകമാനം ഇഴഞ്ഞു സ്ഥാനം തെറ്റി കിടക്കുന്ന ഷാളിന്റെ ഇടയിലൂടെ തുറിച്ചു കയറുന്നു എന്നു തോന്നിയ പല്ലവി.. ചുരിദാറിന്റെ ഷാൾ വലിച്ചു നേരെയിട്ടു….
“എവിടെ പോകാൻ ഉടുത്തൊരുങ്ങി ഇറങ്ങിയതാടീ രാവിലെ…” നാവ് കുഴയുന്ന ശബ്ദത്തിൽ ആണ് ദത്തൻ ചോദിച്ചത്…
“എനിക്ക് തോന്നുന്നിടത്തു ഞാൻ പോകും ഇയാൾ ആരാ ചോദിക്കാൻ…”
“നിന്നെ കെട്ടാൻ പോകുന്ന എനിക്കറിയണ്ടേ നീ എവിടാ പോകുന്നെന്ന്….”
“ഒരാൾ മാത്രം വിചാരിച്ച മതിയോ… കെട്ടാൻ “
“അതെന്നാ ചിറ്റപ്പ ഇവൾ ഇങ്ങനെ പറയുന്നേ…” ദത്തൻ ആടി ആടി… പല്ലവിയുടെ അച്ഛന്റെ അടുത്തേക് പോയി..
“നീ രാവിലെ കുടിച്ചിട്ടുണ്ടല്ലേ…” അയാളുടെ സ്വരത്തിലെ നീരസം ദത്തനു മനസ്സിലായി..
“ചിറ്റപ്പ… ലേശം.. കൈ വിറ മാറാൻ മാത്രം… ” അവൻ ആംഗ്യം കാണിച്ചു പറഞ്ഞു
“പല്ലവിയെ കെട്ടിച്ചു തന്നാൽ… അല്ല പല്ലവിയെ ഞാൻ കെട്ടിയാൽ പിന്നെ ഞാൻ കുടിക്കില്ല സത്യം… ചിറ്റപ്പന് ആണേ സത്യം… “
പല്ലവി അമ്മയെ നോക്കി… കവിളിന്റെ ഉൾവശം പല്ല് കൊണ്ട് പൊട്ടിയിരുന്നു അതാണ് ചോര വന്നതു…
“മോളെ നീ എന്നാ ഇന്ന് പോകണ്ട.. അച്ഛനെ വെറുതെ ദേഷ്യം പിടിപ്പിക്കണ്ട..”
“അതാ ദത്തനും വന്നിട്ടുണ്ട്.. അവൻറെ മുൻപിൽ വെച്ചു വെറുതെ ഒരു പ്രശ്നം ആക്കണ്ട…”
“നീ അവനെ കല്യാണം കഴിച്ചാൽ പിന്നെ ഈ നഴ്സിംഗ് ജോലി വേണോ മോളെ….അമ്മാവന്റെ ബിസിനെസ്സ് മാത്രം നോക്കിയാൽ പോരെ.. ഇവൻ എല്ലാം നശിപ്പിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുവല്ലേ “
“അപ്പോ എന്റെ സ്വപ്നങ്ങൾക്കു ഒരു വിലയും ഇല്ലേ അമ്മേ…” അവളുടെ സ്വരം ഇടറിയിരുന്നു
“ചില സ്വപ്നങ്ങൾ അങ്ങനെയാണ് പല്ലവി കണ്ണടച്ച് തന്നെ ഇരിക്കാൻ കഴിഞ്ഞാൽ അവ നഷ്ടപ്പെടില്ല.. കല്യാണം കഴിഞ്ഞാൽ ഒരു പക്ഷെ ദത്തൻ നല്ലത് ആവുമെങ്കിൽ നിനക്ക് കിട്ടാവുന്നതിൽ വെച്ചു ഏറ്റവും നല്ല ബന്ധം ആവില്ലേ ഇത്… “
“കണ്ണടച്ച് ഇരുന്നാൽ നഷ്ടമാകുന്ന സ്വപ്നങ്ങൾ ആണമ്മേ എന്റേത് “അവൾ വിദൂരതയിലേക് നോക്കി പറഞ്ഞു
“നല്ലതാവുമെങ്കിൽ ! അമ്മക് തന്നെ ഉറപ്പില്ലാത്ത കാര്യം അങ്ങനെ ഒരു പരീക്ഷണത്തിന് ഞാൻ നിന്നു കൊടുക്കണം എന്നാണോ അമ്മ പറയുന്നത്…”
“മോളെ ഇതാവുമ്പോ ഞങ്ങൾക്ക് കണ്ണെത്തുന്ന ദൂരത്തു തന്നെ നീയുണ്ടാവുമല്ലോ….”
“നിങ്ങളുടെ എല്ലാം കണ്ണെത്തുന്ന ദൂരത്തിൽ തന്നെ വളർന്ന ആളാ ആ പോകുന്നത് അമ്മ കണ്ടോ… “അച്ഛനടുത്തേക് നടന്നു നീങ്ങുന്ന ദത്തനെ ചൂണ്ടി പല്ലവി പറഞ്ഞു..
“അമ്മ എന്നും അച്ഛനെ സപ്പോർട് ചെയ്തിട്ടേ സംസാരിക്കാറുള്ളു.. ഇപ്പോ അച്ഛൻ അടിച്ചിട്ട് പോലും…എങ്ങിനാണമ്മേ ” അവളുടെ ചോദ്യത്തിൽ നിരാശയും സങ്കടവും എല്ലാം ഉണ്ടായിരുന്നു.