🏘️ബോസ്റ്റൻ ബംഗ്ലാവ് – 7🏘️ 6അടിപൊളി  

എന്നാൽ അതിന് മുമ്പേ തന്നെ റിയ ഡാനിയുടെ ഉണ്ടകളിൽ പിടിത്തമിട്ടു.അതിന്റെ സൈസും ഭാരവും അവളെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തി. “ദൈവമേ..സൈസ് തന്നെ ഇങ്ങനെ ആണെങ്കിൽ ഇതിൽ എത്രമാത്രം വാണം കാണും..?”അവൾ സ്വയം ചോദിച്ചു.അത് ഓർത്തതും അവളുടെ ശരീരം ആകെ ഒന്ന് വിറച്ചു.

റിയയുടെ മേലുള്ള മാന്ത്രികശക്തി കത്രീന കുറച്ചതും അവൾക് സ്ഥലകാല ബോധം വന്നു.ഭർത്താവിന്റെ അനിയന്റെ പെരുംകുണ്ണ വായിൽ ഇടുകയാണ് എന്ന കുറ്റബോധം അവളുടെ തലച്ചോറിലേക്ക് ഇരച്ചു കേറി. താൻ സ്വപ്നം കാണുക അല്ല എന്ന സത്യം അവളിൽ ഉണർന്നു.റിയ കുണ്ണ വായയിൽ നിന്നും മാറ്റി, ഒപ്പം ഉണ്ടയിലെ പിടിവിട്ടു.

“ഓ.. ഷിറ്റ്.. ഞാൻ എന്താ ചെയ്ത്.. ഓ ഫക്ക്.. നീയെന്റെ അനിയനല്ലേ..ഷ്.. സോറി. സോറി.. എനിക്ക് ഒരു നിമിഷം മനസ്സിൽ എന്തോ…ചെ..”റിയ കിടന്നു പതറി.“ഷിറ്റ്…ഷിറ്റ്.. എനിക്ക് നിന്റെ ഇത്…ഐ മീൻ. പെനിസ് റിയൽ ആണോ എന്ന ഡൌട്ട്ടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.. അതാ ഞാൻ.. അയ്യോ .. പി.. പിന്നെ…ശെരിക്കും ആ സ്ത്രീ…ആ സ്ത്രീ അവിടെ ഉണ്ടോ.. അതോ എന്റെ തോന്നൽ ആണോ…”പതറിക്കൊണ്ട് കത്രീനയെ നോക്കി റിയ ചോദിച്ചു.

“റിയൽ ആണ്.. അത് കത്രീന.. ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലെ… ഷി ഈസ്‌ എ സ്പിരിറ്റ്‌” ഡാനിയേൽ പറഞ്ഞു.

തന്റെ നാവിൽ അവന്റെ കുണ്ണയുടെ രുചി അവൾ അറിഞ്ഞു. താൻ സ്വപ്നത്തിൽ അല്ല എന്ന സത്യം നെഞ്ചിൽ ഒരു ഇടിത്തീയോടെ 100% അവൾ ഉറപ്പിച്ചു.

“നോ നോ നോ…ഈ ബംഗ്ലാവ്.. ഇട്സ് ഹൌണ്ടഡ്..…വാ.. പോകാം…എനിക്ക് പേടി ആകുന്നു”ഭയന്ന് വിറച്ചു റിയ പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി ഓടി.ലൈബ്രറിക്ക് പുറത്ത് ഇറങ്ങിയ റിയ എങ്ങോട്ടേക്ക് ഓടണം എന്നറിയാതെ മിഴിച്ചു നിന്നു. ബംഗ്ലാവിലെ വഴികൾ എല്ലാം തന്റെ ഓർമ്മയിൽ നിന്നും മാഞ്ഞു പോയത് പോലെ അവൾക്ക് തോന്നി. അവൾ എങ്ങോട്ടേക്ക് ഇല്ലാതെ ഓടി.എവിടെയൊക്കെയോ നടന്ന അവൾ ഡേവിഡ് അകത്തു ഉണ്ടെന്ന് കരുതി അടച്ചിരുന്ന ഒരു മുറി തുറന്നു അകത്തു കയറി.

അകത്ത് കയറിയ ശേഷം അവൾ ഒന്ന് തരിച്ചു നിന്നു…ഇപ്പോൾ തുറന്ന മുറി ഏത് ആണെന്ന് അവളുടെ ഓർമയിലേക്ക് വന്നു.“ദൈവമേ.. ഇതല്ലേ താക്കോൽ ഇല്ലാത്തതിനാൽ തുറക്കാൻ പറ്റാതെ ഈ ബാംഗ്ലാവിൽ പൂട്ടികിടക്കുന്ന മുറി..?.. ഇതിന്റെ മുന്നിൽ വരച്ചിരുന്ന സിംബൽ അല്ലേ ഞാൻ മായ്ച്ചത്..?അതോ.. എനിക്ക് തോന്നുന്നത് ആണോ..?” അവൾ ആകെ കൺഫ്യൂസ്ഡ് ആയിരുന്നു.

“കടക്ക്…”അവളുടെ പിന്നിൽ ആ റൂമിലെ വാതിൽ താനെ അടഞ്ഞു ലോക്ക് ആയി.

“വാട്ട്‌…?” അവൾ പേടിച്ചു.

ഇരുട്ട് നിറഞ്ഞ ആ റൂമിൽ ഒരു സോഫ കിടക്കുന്നത് അവൾ കണ്ടു, അടുത്തൊരു ടേബിളിൽ ആയി മിന്നി മിന്നി കത്തുന്ന റാന്തൽ വിളക്ക്.ഒരു മൂലയിൽ 10 അടി പൊക്കമുള്ള കരടിയുടെ പ്രതിമ, പ്രതിമ എന്ന് പറയാൻ പറ്റില്ല ഒറിജിനൽ കരടിയെപ്പോലെ രോമങ്ങൾ ഉള്ള ഒറിജിനൽ എന്ന് തോന്നിക്കുന്ന പാവ.

അപ്പോഴാണ് ആ സോഫയിൽ ചെമ്പൻ മുടിയുള്ള ഒരു ചെറുപ്പക്കാരൻ ഇരിക്കുനത് അവൾ കണ്ടത്. മെലിഞ്ഞു 20 വയസ്സോളം പ്രായം തോന്നിക്കുന്ന ചെറുപ്പക്കാരൻ.അവളുടെ ശരീരം ആകെ തളരുക ആയിരുന്നു.ഇരുട്ട് നിറഞ്ഞ ആ മുറിയിൽ റാന്തൽ വിളക്കിന്റെ വെളിച്ചമായിരുന്നു ഏക ആശ്വാസം.

“ഹായ്.. റിയ…”

“അ.. ആരാ നീ…?”

“ഹായ്.. ഞാൻ തോമസ്.. അമ്മ പറഞ്ഞിരുന്നു നീ വരുമെന്ന്…ഡോണ്ട് വെറി.. നമ്മൾ ഫ്രണ്ട്‌സ് ആകാൻ പോകുവല്ലേ…വെരി ഗുഡ് ഫ്രണ്ട്സ്”തോമസ് പറഞ്ഞു.

20 വയസിനു അടുപ്പിച്ചു പ്രായം, മുഖത്തു പുള്ളി കുത്തുകൾ,കോണാകൃതിയിലുള്ള താടിയെല്ലുകൾ, പച്ച കണ്ണുകൾ, വെളുത്ത നിറം. തന്റെ നേരെ ഇരിക്കുന്നത് അല്പം മുമ്പ് കണ്ട കത്രീനയുടെ മകൻ ആണെന്ന് ആ രൂപത്തിൽ നിന്നും തന്നെ അവൾ മനസിലാക്കി.

ഭയന്ന റിയ തിരിഞ്ഞു ഓടാനായി നോക്കി, എന്നാൽ കതക് ലോക്ക് ആയിരുന്നു.അവർ കതകിൽ ആഞ്ഞു മുട്ടാൻ തുടങ്ങി ഒപ്പം വീട്ടിൽ ഉള്ളവരെ പേര് എടുത്ത് വിളിക്കുകയും ചെയ്തു. “ഡേവിഡ്….. ഡാനിയേൽ…. ഡെയ്സി.. ഓടി വരണേ…അമ്മാ……അയോ രക്ഷിക്കണേ…”അവൾ കരഞ്ഞു വിളിച്ചു.

“ഇതൊരു സ്പെഷ്യൽ റൂം ആണ്”അവളുടെ പിന്നിൽ നിന്ന തോമസ് പറഞ്ഞു. “വലിയ പണം ചിലവാക്കി എന്റെ അച്ഛൻ നിർമിച്ച റൂം.. ഇവിടെ നടക്കുന്നതൊന്നും പുറം ലോകം അറിയാതെ ഇരിക്കാൻ”. നിലവിളക്കുന്ന റിയയുടെ അരികിലേക്ക് അവൻ നടന്നു. “അച്ഛൻ ഈ മുറിക്കുള്ളിൽ ഒരുപാട് തെറ്റായ കാര്യങ്ങൾ ചെയ്തിട്ടുണ്ട്, പക്ഷെ നമ്മൾ ഈ റൂമിൽ ഒരുപാട് നല്ല കാര്യങ്ങളാണ് ചെയ്യാൻ പോകുന്നത്”അവൻ കൂട്ടിചേർതു.