🏘️👩👩ബംഗ്ലാവിലെ പെണ്ണുങ്ങള്‍ – 2🏘️👩👩 1അടിപൊളി  

“എത്ര വയസായി മോള്‍ക്ക്..”

“അവള്‍ക്കൊത്തിരി പ്രായം ഒന്നുമില്ലടാ..കഴിഞ്ഞ ധനുവില്‍ ഇരുപത്തിനാലായി. ആ ഭദ്രകാളി തള്ളയെ അവരുടെ ഭര്‍ത്താവിനും പേടിയാ…തന്തേം മോനും രണ്ടും കെഴങ്ങന്മാരാ…ങാ എന്ത് പറയാനാ..ഓരോരോ വിധി…”

മുതലാളിയും കുടുംബവും പോകാന്‍ ഇനി രണ്ടു ദിവസം കൂടിയുണ്ട്. ഇന്ന് അയാളുടെ കൂടെ പോയാലോ എന്ന് ഞാന്‍ ആലോചിച്ചു. ഒരു ദിവസം അയാളുടെ വീട്ടില്‍ തങ്ങി എന്റെ വീട്ടിലും പോയിട്ട് അന്ന് വൈകിട്ടോ അടുത്ത ദിവസമോ തിരികെ വരാം എന്ന് ഞാന്‍ കണക്കുകൂട്ടി. പാക്കരേട്ടന്‍ മോളുടെ കാര്യം പറഞ്ഞത് കേട്ടപ്പോള്‍ അവളെ ഒന്ന് കാണാനും എനിക്ക് ആഗ്രഹം തോന്നി. ഇങ്ങേരുടെ മോളായത്കൊണ്ട് കാണാന്‍ വലിയ ഗുണമൊന്നും ഉണ്ടാകില്ല എന്നെനിക്ക് അറിയാമായിരുന്നു. എന്നാലും അവളെ ഒന്ന് കാണണം എന്നെനിക്ക് തോന്നി. അവള്‍ പേരുപോലെ റാണി തന്നെയാണോ എന്നൊന്ന് അറിയാന്‍ ഞാനാഗ്രഹിച്ചു.

“എന്നാ ശരി ചേട്ടാ..വൈകിട്ട് ഞാന്‍ കൂടി വരാം..” ഞാന്‍ പറഞ്ഞു.

അയാള്‍ സന്ധ്യയ്ക്ക് പണി കഴിഞ്ഞു പോകാന്‍ നേരം വീട്ടില്‍ പോവ്വാണ് എന്ന് പറഞ്ഞു ഞാനും ഇറങ്ങി. പാക്കരേട്ടന്റെ വീട്ടിലെത്തുമ്പോള്‍ സമയം ആറര കഴിഞ്ഞിരുന്നു. പുള്ളിയുടെ ഭാര്യ ചെല്ലമ്മയാന്റി ഞങ്ങള്‍ ചെല്ലുമ്പോള്‍ വാതില്‍ക്കല്‍ തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു. കപ്പയുടെ തോല് കളഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്ന അവര്‍ മുറുക്കാന്‍ കറ പിടിച്ച പല്ലുകള്‍ കാട്ടി എന്നെ നോക്കി ചിരിച്ചു.

“ഇതാണോ നിങ്ങള് പറഞ്ഞ ചെറുക്കന്‍..മണിയന്‍..” അവര്‍ അയാളോട് ചോദിച്ചു.

“ങാ..അവനാ എവന്‍..” അങ്ങേര്തലയില്‍ കെട്ടഴിച്ച് കുടഞ്ഞ്‌ തിണ്ണയില്‍ ഇരിക്കുന്നതിനിടെ പറഞ്ഞു.

ചെല്ലമ്മയാന്റി പാക്കരേട്ടന്‍ പറഞ്ഞത് പോലെ കാണാന്‍ ഒരു മെനയും ഇല്ലാത്ത സ്ത്രീ ആയിരുന്നു. കറുത്ത നിറം. ചുക്കി ചുളുങ്ങി തുടങ്ങിയ തൊലി. അവരെ കണ്ടാല്‍ കുളിച്ചിട്ട് ഒരാഴ്ചയായി എന്ന് തോന്നുമായിരുന്നു. എണ്ണ നാളുകളായി കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത ചകിരി പോലെയുള്ള മുടി. ഒരു കൈലിയും ബ്ലൌസും ആയിരുന്നു വേഷം. വെറുതെയല്ല ബംഗ്ലാവിലെ പെണ്ണുങ്ങളെ കണ്ടു പാക്കരേട്ടന്‍ ഹാലിളകുന്നത് എന്നെനിക്ക് അവരെ കണ്ടപ്പോള്‍ ബോധ്യമായി.

“ആ പെണ്ണെന്തിയേടി? ചായ എടുക്ക്..”

“അവള് കുളിക്കാന്‍ പോയി..ചായ ഒടനെ ഇടാം..” അവര് പറഞ്ഞു. എന്നിട്ട് കപ്പ അവിടെ ഉപേക്ഷിച്ചിട്ട് ഉള്ളിലേക്ക് പോയി.

ഞാന്‍ വീടും പരിസരവും നോക്കി. ഓടിട്ട ഒരു പഴയ വീടാണ്. സാമാന്യം വലിപ്പമുണ്ട്. ഏതാണ്ട് പത്തിരുപത് സെന്റ്‌ സ്ഥലത്തിനു നടുക്കാണ് വീട്. പറമ്പില്‍ പലതും നട്ടിട്ടുണ്ട്. കപ്പ, ചേന, ചേമ്പ്, കുറെ പച്ചക്കറികള്‍ തുടങ്ങിയവ. വീടിന്റെ പിന്നില്‍ നിന്നും കോഴികളുടെ കലപില ഞാന്‍ കേട്ടു. ഒരു പൂച്ച വന്ന് എന്റെ കാലില്‍ മുട്ടിയുരുമ്മി നിന്നു കരഞ്ഞു.

“ഈ കൃഷിയൊക്കെ പാക്കരേട്ടന്‍ തന്നെ ചെയ്യുന്നതാണോ?” ഞാന്‍ പൂച്ചയെ തഴുകിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.

“എന്റെ പട്ടി ചെയ്യും..അവിടെ കിടന്നു മടച്ചിട്ട് ഇവിടേം കൂടി വന്നു മടയ്ക്കാന്‍ പോവ്വല്ലേ ഞാന്‍..എല്ലാം പെമ്പ്രന്നോത്തിയുടെ വകയാ..”

കാണാന്‍ മെനയില്ലെങ്കിലും വീട് നോക്കാന്‍ മിടുക്കിയാണ് ചെല്ലമ്മയാന്റി എന്നെനിക്ക് മനസിലായി. വീടും പരിസരവും ശ്രദ്ധിച്ചാല്‍ അതാര്‍ക്കും മനസിലാകും.

“ഇന്നാച്ഛാ ചായ…”

ഒരു കിളിമൊഴി കേട്ടു ഞാന്‍ തിരിഞ്ഞു നോക്കി. രണ്ടു കൈകളിലും ചായ ഗ്ലാസുകളുമായി പാക്കരേട്ടന്റെ മകള്‍ റാണി നില്‍ക്കുന്നത് ഞാന്‍ കണ്ടു. എന്റെ മനസ്സില്‍ ചെറിയ ഒരു സ്ഫോടനം നടന്നത് ഞാനറിഞ്ഞു. എന്റെ മുഖഭാവം മാറാതിരിക്കാന്‍ ശ്രദ്ധിച്ചുകൊണ്ട് ഞാന്‍ ചായ വാങ്ങി. അത് നല്‍കാനായി കുനിഞ്ഞ റാണിയുടെ ബ്ലൌസിന്റെ ഉള്ളില്‍ നിന്നും മുലകള്‍ പുറത്തേക്ക് തള്ളിയത് പാക്കരേട്ടന്‍ കാണാതെ ഞാന്‍ നോക്കി.

“ഇതാണോ മണിയന്‍.” ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവള്‍ ചോദിച്ചു.

“ങാ ഇവനാ മണിയന്‍..”

“നിന്റെ വീട് എവിടാടാ..” അവള്‍ എന്റെ കണ്ണിലേക്ക് നോക്കി ചോദിച്ചു.